parkeren eigen terrein

[arnold]

ons huis ligt aan een woonerf met daar net genoeg parkeergelegenheid voor de bewoners, aan de achterkant van ons huis ligt een brede sloot met daarachter een parkeer terrein van een 55+ flat.

tijdens een verjaardag dachten kennissen van ons hier hun auto te parkeren om bij ons op bezoek te gaan er was hier ruimte genoeg dus dat kon geen probleem geven

zij werden direkt aangesproken door een bewoner dat de auto daar niet mocht staan omdat dit eigen terrein van de bewoners van de flat zou zijn, wijzend naar een bordje met de tekst "eigen terrein interstede".

Onze kennissen hebben de auto elders geparkeerd, maar we hebben hierna wel onderling nog een discussie gehad of dit wel of niet rechtgeldig is, mijns inziens mag een ieder daar gewoon parkeren.

[Walter]

de parkeerplaats kan wel eigen terrein zijn, maar als deze niet als zodanig is afgesloten is het gewoon Openbare Weg.

Er moet dus een slagboom staan of een hek met sleutel en dus niet voor een ieder toegankelijk zijn. Voldoet het aan die laatste voorwaarde dan pas is het eigen terrein.

Wat wel kan is dat het P terrein alleen voor vergunninghouders kan zijn. Dan mag je er ook niet parkeren. Maar dat moet dan middels borden aangegeven zijn.

Kortom: is het parkeerterrein voor een ieder vanaf de openbare weg toegankelijk en is het terrein niet middels een hek, slagboom of iets dergelijks afgesloten, is het openbare weg.

[mwb]

U zit er naast.
Laat ik het probleem omdraaien (ik zeg al bij voorbaat, dit is niet kwaad bedoelt. Ik ben wijkagent en ik gebruik deze methode van "het probleem omkeren" wel vaker om mensen een bepaalde situatie duidelijk te maken).

Stel, zelfde situatie, maar U heeft een carport bij de woning, en de carport kunt U vanaf het woonerf zo oprijden.
Er gaat daar dan niet eens een bordje "eigen terrein" bij zetten, wat U vindt het immers vanzelfsprekend, dat niemand anders op uw terrein parkeert.
Nu is er een houseparty in het bejaardentehuis. Het bejaardentehuis heeft ook parkeerplaatsen, maar omdat niet iedereen een eigen carport bij het huis kan hebben, hebben ze daar een eigen parkeerterrein, wat ze (net als de eigenaar van de carport) van hun eigen geld hebben betaald. Omdat ze het zelf hebben betaald, zetten ze er een bord "eigen terrein" bij, zodat niet iedereen denkt dat dit een gewone parkeerplaats is. Omdat de parkeerplaats daar nu vol is, gaan de houseparty bejaarden uit de omgeving op uw parkeerplaats staan, want die is toch leeg.

Dit is hetzelfde probleem, maar dan in de omgekeerde situatie.
Wat was uw vraag ook al weer ?

[Walter]

bedoel je dat ik ernaast zit?

ben toch echt van mening dat een P terrein langs de openbare weg die niet aan de gestelde voorwaarden voldoet tot de openbare weg wordt gerekend. En dat ook gewoon WVW en RVV er van toepassing zijn.

[Walter]

Mofkap????????

[Mofkap]

Een voor iedereen toegankelijk parkeerterrein is wat anders dan een carport, dat is een niet voor het openbaar verkeer openstaande weg. Dat is een vrij toegankelijke parkeerplaats wel, dat wordt niet doorbroken door een bordje "eigen terrein". Dat maakt slechts een eigendomsvoorbehoud t.a.v. de openbaarheid van de weg, niet voor de toegankelijkheid.

Iedereen mag daar dan ook parkeren. Indien de bewoners de toegang willen beperken dat moeten zij of een slagboom plaatsen of de wegbeheerder verzoeken een "P" bord te plaatsen met een onderbord "alleen parkeren voor bewoners". Dat laatste betekent eveneens dat ook bezoek (aan de bewoners) niet meer op de parkeerplaats mag parkeren. Bovendien zou handhaving dan alleen kunnen als de voertuigen van de bewoners herkenbaar zijn.

Het zou van de gekke zijn - in de beschreven situatie - dat een bewoner het ene voertuig zou kunnen weigeren en het andere voertuig zou kunnen toestaan omdat de bestuurder toevallig op bezoek komt. Uitgesloten.

[gvdbor]

Heb je Mofkap niet voor nodig hoor, Jij hebt helemaal gelijk Walter en MWB zit er naast.

Om een plaats voor het openbaar verkeer openstaand te laten zijn is een tweetal zaken van belang:

Er moet openbaar verkeer plaatsvinden EN
het moet toegankelijk zijn voor openbaar verkeer.

Op iemands prive-inrit vindt geen openbaar verkeer plaats. Op de parkeerplaats bij het bejaardentehuis vindt WEL openbaar verkeer plaats.
Op de parkeerplaats van de Gamma vindt WEL openbaar verkeer plaats,
op het terrein van het ziekenhuis vindt WEL openbaar verkeer plaats.

Op het terrein van de politieschool vindt WEL openbaar verkeer plaats.

Onder bepaalde omstandigheden kan op een eigen inrit ook openbaar verkeer plaatsvinden en als dat ook gedoogd wordt (door het niet af te sluiten bijvoorbeeld) is daar ook sprake van openbaar verkeer (weggetje op een camping bijvoorbeeld)

[Walter]

Dat blijkt Gijs.

Gijs en Mofkap bedankt.

En wat heb ik toch een wijze mentor..:-)

[mwb]

bedoel je dat ik ernaast zit?

ben toch echt van mening dat een P terrein langs de openbare weg die niet aan de gestelde voorwaarden voldoet tot de openbare weg wordt gerekend. En dat ook gewoon WVW en RVV er van toepassing zijn.

Tuurlijk niet, juridisch heb je helemaal gelijk. (met <i>U zit ernaast </i>bedoelde ik de vragensteller)

Zo'n bordje eigen terrein heeft wat het parkeren betreft juridisch niet zo'n belang. Wat ik meer wil duidelijk maken is dat het bordje er wel degelijk met een bepaalde bedoeling staat. Dan heb je het dus niet zo zeer over de normen, maar wel over de waarden, hoe je in het algemeen met elkaar omgaat. Zo'n bordje wil duidelijk maken dat het P-terrein behoort bij het complex. In het algemeen is zo'n terrein aangelegd op kosten van de bewoners en niet op kosten van de overheid.
Met het bordje doet men dus een appel op het fatsoen van de omwonenden, waardoor men niet direct met slagbomen en andere fysieke maatregelen moet komen die de buurt er niet aantrekkelijker op maken.

[gvdbor]

Tuurlijk niet, juridisch heb je helemaal gelijk. (met <i>U zit ernaast </i>bedoelde ik de vragensteller)

En de vragensteller heeft dus ook gelijk. Het gaat hier primair om het wettelijk kader. Waarden en normen is niet de discussie, wel leuk om in het achterhoofd dat mee te nemen natuurlijk.

[SWAT]

bedoel je dat ik ernaast zit?

ben toch echt van mening dat een P terrein langs de openbare weg die niet aan de gestelde voorwaarden voldoet tot de openbare weg wordt gerekend. En dat ook gewoon WVW en RVV er van toepassing zijn.

Tuurlijk niet, juridisch heb je helemaal gelijk. (met <i>U zit ernaast </i>bedoelde ik de vragensteller)

Zo'n bordje eigen terrein heeft wat het parkeren betreft juridisch niet zo'n belang. Wat ik meer wil duidelijk maken is dat het bordje er wel degelijk met een bepaalde bedoeling staat. Dan heb je het dus niet zo zeer over de normen, maar wel over de waarden, hoe je in het algemeen met elkaar omgaat. Zo'n bordje wil duidelijk maken dat het P-terrein behoort bij het complex. In het algemeen is zo'n terrein aangelegd op kosten van de bewoners en niet op kosten van de overheid.
Met het bordje doet men dus een appel op het fatsoen van de omwonenden, waardoor men niet direct met slagbomen en andere fysieke maatregelen moet komen die de buurt er niet aantrekkelijker op maken.

Dan zullen ze er een "artikel 461 Wetboek van Strafrecht Verboden voor onbevoegden" bordje onder moeten hangen.

[arnold]

Bedankt voor de reacties,

Het gaat mij er verder niet voor om deze mensen te gaan lopen pesten door nu expres daar te laten parkeren of zo want ik zit regelmatig vanuit mijn tuin te vissen en dan zit ik nog wel eens te bomen met de 55+ ers welke tegenover mij ook zitten te vissen

over het algemeen hebben deze mensen er weinig problemen mee maar er zitten er een paar bij die echt denken dat deze parkeerplaats hun eigendom is ( daar dit huurflats zijn lijkt het mij onwaarschijnlijk )

regelmatig gebeurt het dat er rondhangende jeugd weggejaagd wordt met de woorden: wegwezen jullie want je bent op eigen terrein anders bel ik de politie.
terwijl deze jongelui in mijn ogen niets verkeerds doen.

Ik denk zelf dat de oudjes tegenwoordig op sommige dingen zo fel reageren uit angst of iets dergelijks terwijl je met een normaal gesprek met deze jongelui meestal toch meer bereikt.

[BPZ]

De wijkagent heeft gelijk. De parkeerplaats bij het bejaarden tehuis is GEEN openbare weg. Aan de reacties te lezen wordt dit verward met 'voor het openbaar verkeer openstaande weg'. Genoemde parkeerplaats is dus eigen (prive) terrein, en de beheerders (in dit geval de bejaarden) hebben het recht om te beslissen over hun eigen terrein, of we het nu leuk vinden of niet.
Wat zou je ervan zeggen als iedereen op het binnentrerrein van het pol. bureau zou kunnen parkeren. De aanwezigheid van een hek/poort doet van het feit eigen terrein ja/nee niets af.

[BPZ]

Vervolg. Nog even dit: Op het parkeertererrein is uiteraard de Wegenverkeerswet van toepassing echter niet het RVV94 !!!!

Dus een praktijkvoorbeeld (komt regelmatig voor)
Mocht er toch een auto op genoemd parkeerterrein geparkeerd staan, en de bejaarden willen deze auto weg hebben, dat kan dat. 2 voorwaarden:
1- de opdracht aan het sleepbedrijf moet door/namens de bejaarden worden gegeven
2- de kosten zijn voor de bejaarden. (deze moeten zij dan zien te verhalen op de tenaamgestelde)

Laat je niet verleiden de sleepopdracht te geven. Want dan zijn de kosten voor de politie!!!!! Bovendien op welke bevoegdheid sleep je dan?? Wegsleepregeling APV/Veiligheid/vrijheid van het verkeer ?? Dacht het niet !!!

(zelfde geldt bij een aanrijding op bv een terrein van een tankstation. Geen RVV94 maar wel WWW maw evt. wel artikeltje 8 WVW maar bv geen pv achteruitrijden ofzo)

[zijlvaart67]

De wegenwet kent deze definitie van een openbare weg:

Artikel 4

1.
Een weg is openbaar:

I.
wanneer hij, na het tijdstip van dertig jaren vóór het in werking treden van deze wet, gedurende dertig achtereenvolgende jaren voor een ieder toegankelijk is geweest;
II.
wanneer hij, na het tijdstip van tien jaren vóór het in werking treden van deze wet, gedurende tien achtereenvolgende jaren voor een ieder toegankelijk is geweest en tevens gedurende dien tijd is onderhouden door het Rijk, eene provincie, eene gemeente of een waterschap;
III.
wanneer de rechthebbende daaraan de bestemming van openbaren weg heeft gegeven.

2.
Het onder I en II bepaalde lijdt uitzondering wanneer, loopende den termijn van dertig of van tien jaren, gedurende een tijdvak van ten minste een jaar duidelijk ter plaatse is kenbaar gemaakt, dat de weg slechts ter bede voor een ieder toegankelijk is.

3.
Dit kenbaar maken kan geschieden door het stellen van opschriften als: eigen weg, particuliere weg, private weg en soortgelijke, of door andere kenteekenen.

Artikel 7

Een weg heeft opgehouden openbaar te zijn:

I.
wanneer hij gedurende dertig achtereenvolgende jaren niet voor een ieder toegankelijk is geweest;

En een stukje uit een arrest:

2.2. Een openbare weg in de zin van de Wegenwet kan eigendom zijn van een particuliere (rechts-)persoon of van een overheidslichaam. In alle gevallen heeft, ingevolge art. 14 lid 1 Wegenwet, de rechthebbende op de weg B d.w.z. de rechthebbende krachtens burgerlijk recht alle verkeer over de weg te dulden behoudens de beperkingen in het gebruik bedoeld in art. 6.

Art. 6 Wegenwet bepaalt dat het bestaan van een beperking in het gebruik, anders dan krachtens een wettelijk voorschrift tot regeling van het verkeer, mede mag worden aangenomen op grond van de gesteldheid van de weg en van het gebruik dat van de weg gemaakt pleegt te worden: de eigenaar van een openbaar voetpad behoeft dus geen autoverkeer te dulden. De vraag, wie rechthebbende is naar burgerlijk recht, is een andere dan de vraag op wie de onderhoudsplicht rust. Voor het onderhoud van openbare wegen worden regels gegeven in hoofdstuk IV van de Wegenwet.

2.3. Art. 6 Wegenwet biedt de rechthebbende op een weg geen rechtsgrond om fysieke barrières aan te brengen met het oogmerk het gebruik van de weg te beperken en aldus de omvang van zijn uit art. 14, eerste lid, voortvloeiende duldverplichting zelf te bepalen. De gemeente zou hoogstens een verkeersbesluit kunnen nemen, inhoudende maatregelen ter regeling van het verkeer op de weg.

2.4. Uit het vorenstaande blijkt al terstond dat een stuk grond, waarop een openbare weg in de zin van de Wegenwet is gelegen, gewoon kan worden verkocht en geleverd, kan vererven, kan worden verhuurd, in bruikleen kan worden gegeven enzovoorts. Zulke mutaties hebben rechtsgevolgen naar burgerlijk recht, maar brengen geen verandering in het openbare karakter van de weg: ook de nieuwe rechthebbende moet dulden wat art. 14 Wegenwet hem oplegt te dulden.

Artikel 14
1.
Behoudens de beperkingen in het gebruik, als bedoeld in artikel 6 en behoudens het bepaalde bij het volgend lid, hebben de rechthebbende op en de onderhoudplichtige van een weg alle verkeer over den weg te dulden.

In dit opzicht is de regeling vergelijkbaar met de gedoogverplichting ingevolge de Belemmeringenwet privaatrecht die, ingevolge art. 6 van laatstgenoemde wet, mede van kracht is voor de volgende rechthebbenden ten aanzien van de betrokken onroerende zaken.