Valse aangifte?

[Ano-Niem]

Beste allemaal,

Iemand heeft aangifte tegen mij gedaan wegens 'doxing', wetende dat ik hieraan niet schuldig ben.
Dit heeft diegene inmiddels wel 50 x keer -zo niet meer- verduidelijkt.
Later stelt die persoon dit bij naar 'smaad en laster' of wel 'belediging'.
Ik heb echter 4 alinea's uit het PV gelezen en er staat toch echt duidelijk 'ik doe aangifte van doxing'.
Degene blijft echter volhouden dat het belediging is, tot nu: nu is het toch ineens weer doxing.

Dit gaat nu al even zo, als ook dat de verklaringen waarom er aangifte is gedaan, continu wisselen.
- 'Ik heb alleen maar aangifte tegen je gedaan ALLEEN om de situatie thuis behapbaar te houden’
- 'ik heb helemaal geen aangifte willen doen' en ‘als het aan mij had gelegen dat was er helemaal nooit een aangifte gekomen’
- 'ja maar ik maar een kort aangifte wegens doxing heeft gedaan’
- er is gesteld dat de aangifte was gebaseerd was op ‘familie en vrienden’ die zouden hebben verwacht ‘dat er toch wel aangifte wordt gedaan’
- er aangifte is gedaan om dat diegene tussen vuren en daarmee klem zat
- dat de aangifte ineens een fout is die is gemaakt als ik aangeef deze vermoedelijke valse aangifte aan te geven
Tussendoor komt dan continu de melding dat diegene zeer bekend was met het feit dat ik hier niet achter zit. En gaat door:
- aangifte doen omdat er geen keus was
- aangifte door een ander al voor diegene was bepaald
- aangifte als formaliteit deed omdat er toch geen bewijs was
- van te voren wist -omdat het letterlijk goed uitgezocht was- dat aangifte tegen mij makkelijk kon omdat er vanuit is gegaan dat deze geseponeerd zou worden
- de aangifte heeft voor diegene geen waarde en bepaalde daarmee dat het ook geen waarde voor mij mocht hebben
- er werd gesteld wat ik nou moeilijk doe hierover
- ik krijg toch geen strafblad dus 'get over it'

Afgelopen week komt daar ineens een nieuwe verklaring:
- THTC heeft specfiek advies gegeven aangifte tegen mij te moeten doen
- heeft de aangifte gedaan om er voor te zorgen dat de politie mij vrij zou pleiten
- de aangifte eigenlijk is gedaan om mij te helpen
- er verplicht een aangiftenummer en daarmee aangifte nodig was, voor de Cyberunit en dat alleen maar kon door aangifte te doen
Saillant detail: de partner van heeft dan allang eigen aangifte tegen mij gedaan waarmee en tweede aangifte niet nodig was.
Als ik degene daarmee confronteert wordt toegegeven 'dat de tweede aangifte inderdaad absoluut overbodig was'
Stelt: 'ik weet oprecht niet waarom ik het deed'
Vervolgt: de aangifte was niet tegen jou want ik weet dat jij dit niet hebt gedaan.
Mijn naam en 'tegen' staat toch echt heel duidelijk in het kopje van de aangifte maar diegene blijft herhalen dat het niet tegen mij gericht is.

Ik wil dit alles voorleggen aan de recherche die met het -inmiddels gestopte- onderzoek belast was.
Diegene ziet daar het doel niet ,-en het nut niet van in want de aangifte was volledig legitiem en niet tegen mij gericht.
Als dat zo is, moet diegene dan maar niet zo moeilijk doen en dan zien we wel wat er gebeurt, toch?

'Ach ze gaan er toch niets mee doen want ze hebben het te druk en zijn onderbezet'
Maar ik wil wel met je praten, wil je me alsjeblieft sparen en het zo licht mogelijk doen? Anders maak je mijn leven kapot.
Sure... ik leun wel achterover joh en laat mij dit gewoon allemaal voor de leuk aan doen omdat je zelf relatieproblemen hebt.

Dit is toch misbruik van het politie/rechtsysteem?
Volgens de melder beslist niet en snapt oprecht niet 'waarom ik zo doe'.

Graag advies/tips/realitycheck

[SWAT]

In een aangifte uit een aangever het vermoeden dat hij of zij het slachtoffer is van een strafbaar feit. Welk strafbare feit dit is moet het politie onderzoek gaan uitwijzen. Dit onderzoek zou aanwijzingen of bewijs kunnen opleveren voor een specifiek strafbaar feit. Het is uiteindelijk de officier van justitie die bepaalt of het onderzoek voldoende feiten en omstandigheden heeft opgeleverd om te kunnen vast stellen dat er kennelijk een specifiek strafbaar feit heeft plaatsgevonden en wie als verdachte zou kunnen worden aangemerkt. De officier van justitie bepaalt vervolgens of er ook daadwerkelijk vervolgd zal gaan worden.
Als het onderzoek onvoldoende "bewijs" oplevert om te kunnen spreken van een strafbaar feit betekent dit niet automatisch dat de aangifte dus vals was.
Een aangever hoeft dus niet aan te tonen dat er een strafbaar heeft plaats gevonden om aangifte te kunnen doen. De aangever hoeft alleen het vermoeden te uiten dat er mogelijk een strafbaar feit heeft plaats gevonden. Een aangever mag in de aangifte ook benoemen van wie er wordt vermoed het strafbare feit te hebben gepleegd. Die persoon is dan nog niet direct ook verdachte. Het noemen van een naam in een aangifte van wie vervolgens wordt vastgesteld geen betrokkenheid te hebben gehad bij een strafbaar feit maakt de aangifte ook niet vals en maakt ook niet dat de aangifte als smaad kan worden gezien.
Behalve als een persoon willens en wetens aangifte doet van een strafbaar feit wetende dat dit feit niet heeft plaatsgevonden kan er sprake zijn van een valse aangifte.
Voorts kan een aangever aangifte doen van bijvoorbeeld doxing maar dat betekent niet dat het politieonderzoek zich uitsluitend beperkt tot de vraag of er sprake is van doxing. De uitkomst van het onderzoek kan ook zijn dat er sprake is van een ander strafbaar feit en dat vervolgens voor dit andere feit vervolgd gaat worden.

[jjk]

Eens met bovenstaande: de officier van justitie kan op zitting nog beslissen dat er sprake is van een ander strafbaar feit en de telastlegging op zitting wijzigen. Waar het onderzoek zich op gericht heeft of waarvan aangifte is gedaan is irrelevant.

Daar is het wel een maar aan voor delicten die slechts op klacht vervolgbaar zijn. Immers is er dan een klacht nodig van de benadeelde partij. Smaad en laster zijn zulke delicten vandaar dat er allicht een tweede aangifte of in ieder geval een tweede opname van een klacht in het dossier zit.

Verder vind ik het verhaal moeilijk te volgen zonder dat de inhoud van de zaak genoemd is.

[Ano-Niem]

Behalve als een persoon willens en wetens aangifte doet van een strafbaar feit wetende dat dit feit niet heeft plaatsgevonden kan er sprake zijn van een valse aangifte.

Exact hier is dus sprake van

[SWAT]

Dat er een valse aangifte is gedaan kan ik niet opmaken uit het verhaal.
Mocht dit zo zijn dan kan je dus aangifte doen van het feit dat er, naar jou idee, een valse aangifte is gedaan.
De lat voor voor willens en wetens ligt wel hoog. Een persoon kan er stellig van overtuigd zijn slachtoffer te zijn van een strafbaar feit. Als vervolgens blijkt dat hiervan helemaal geen sprake is dan is de aangifte niet per definitie vals maar heeft de aangever gedwaald in zijn mening dat er een strafbaar feit was.
De politie is verplicht een aangifte op te nemen tenzij direct zonder enige twijfel blijkt dat de gebeurtenis waarvan aangifte wordt gedaan geen strafbaar feit is.
Als ik het politie bureau binnen loop en meldt dat ik aangifte wil doen van het feit dat de zon elke dag opkomt hoeft die aangifte niet opgenomen te worden.