Bescherming van slachtoffer

[MarcH]

Probleem bij een aangifte waarop slechts een identificatienummer en geen naam etc. zouden staan, is dat je daarmee terecht komt op een anonieme aangifte. Anonieme meldingen zijn nog niet zo erg, maar met een anonieme aangifte kom je hoogstwaarschijnlijk in de problemen met het EVRM. Datzelfde geldt voor het afnemen van het recht tot inzage in de processtukken. Het is dan ook heel lastig om een oplossing te vinden voor het probleem, die ook nog kan.

[Engeltje]

Probleem bij een aangifte waarop slechts een identificatienummer en geen naam etc. zouden staan, is dat je daarmee terecht komt op een anonieme aangifte. Anonieme meldingen zijn nog niet zo erg, maar met een anonieme aangifte kom je hoogstwaarschijnlijk in de problemen met het EVRM. Datzelfde geldt voor het afnemen van het recht tot inzage in de processtukken. Het is dan ook heel lastig om een oplossing te vinden voor het probleem, die ook nog kan.

Ik zie dat niet als anoniem, want de gegevens worden alleen afgeschermd. Anoniem is bij mij als het helemaal niet genoteerd/bekend zou zijn.

[Martin]

Inderdaad heeft de verdachte het recht om zijn zaak in te zien tenzij er weigeringsgronden aanwezig zijn. Een slachtoffer kan ervoor kiezen om het adres van het politiebureau als adres op te geven. De behandelend politieambtenaar kan de verdachte van zaken op de hoogte houden. Dit gebeurd echter alleen in zeer bijzondere gevallen.

[beamer]

Inderdaad heeft de verdachte het recht om zijn zaak in te zien tenzij er weigeringsgronden aanwezig zijn. Een slachtoffer kan ervoor kiezen om het adres van het politiebureau als adres op te geven. De behandelend politieambtenaar kan de verdachte van zaken op de hoogte houden. Dit gebeurd echter alleen in zeer bijzondere gevallen.

Weigeringsgronden? Volgens mij heeft de verdachte aan het eind van de rit recht op het gehele dossier. Lopende het strafproces kan de OvJ hem op grond van art. 50 Sv informatie onthouden, dat is waar.
Waar is geregeld dat het slachtoffer domicilie kan kiezen aan het adres van het politiebureau?

[Gast]

Op een middag waren een collega en ik aan het werk in een cafe. Een beamer en een decoder voor digitale tv aan het installeren voor het wk voetbal. Een cafe gast was het niet erg eens met hoe wij te werk gingen en wist het wel beter. Zijn vervelende gedrag stoorde ons zo tijdens het werk dat ik de cafe eigenaar vroeg om de man in bedwang te houden anders konden wij het werk niet voortzetten. Dat viel verkeerd bij de cafe gast en die kwam op mij af en verkocht mij een flinke kaakslag. Meteen alles ingepakt en vertrokken waarna hij ons nog achterna liep naar buiten met de mededeling "als je aangifte doet maak ik je af".

Meteen buiten de politie gebeld.
Dat het een harde klap was bleek na onderzoek in het ziekenhuis een gebroken kaak te zijn.
Nadat mijn baas het verhaal had aangehoord belde hij de cafe eigenaar die verklaarde "ach het was maar een tikje"

Van verschillende mensen hoorde later ik dat de dader alles behalve een fris persoon was die er niet voor schuwde om je overhoop te schieten. Dit werd min of meer bevestigd door de agent die mijn aangifte wilde opnemen. Het was een bekende bij de politie.

Op mijn vraag: "kan de dader aan mijn persoonnsgegevens komen?' antwoorde de agent: "de dader niet maar wel zijn advokaat"
Het risico leek mij te groot dat de dader mij later alsnog op zou zoeken.

Gezien het dreigement van de dader heb ik van het doen van aangifte afgezien. De dader komt hier dus ongestraft van af.

Dit gaat volledeig tegen mijn gevoel van rechtvaardigheid in.
Kan een slachtoffer geen bescherming krijgen tegen dit soort figuren?
Zijn er instanties die hier iets tegen kunnen doen?
Wat doet de politie eigenlijk om slachtoffers in dit soort gevallen te beschermen?
Op zo'n manier komen volgens mij veel geweldplegers onder strafvervolging uit. Dat zou toch anders moeten kunnen?

Graag uw reactie, ervaring en of tips hoe te handelen in dergelijke gevallen.

Even nog wat extra toelichting op het voorval.

De dader is niet zomaar een onfris figuur. Zijn familie heeft zelf het programma Peter R. de Vries gehaald. Het gaat dus niet om een straatschooiertje maar om een zware crimineel.

Nadat mijn collega en ik het cafe verlaten hadden liep hij nog naar buiten en uitte zijn bedreiging:
"ALS JE AANGIFTE DOET ZOEK IK JE OP EN MAAK JE HELEMAAL KAPOT" of iets in die strekking.
Dat laat niets te raden over en zie dit als een zeer ernstige bedreiging.

Het adres van mijn werk opgeven (als dat al kan in dit stadium) is eveneens geen optie want ik zal toch ook naar mijn werk moeten. En de zaak waar ik werk is een soort winkel in audio en licht apparatuur. Kostbaar spul dus. Als een clubje van die criminelen de boel kort en klein komen slaan wordt het probleem aleen maar groter.

Ik heb ook kontakt gehad met Slachtofferhulp Arnhem. Telefonisch werd mij medegedeeld dat er niets tegen te doen was. Hebben ze gelijk of zijn ze daar niet voldoende op de hoogte?

De politie is verplicht te handelen volgens de wet. Niet dat ze dat altijd doen maar daar moet je in beginsel wel vanuit gaan. Is de politie niet op de hoogte van zulke zaken of had de dienstdoende agent gewoon een baaldag?
Ik heb namelijk redenen om aan te nemen dat de agent meer met andere dingen bezig was dan naar mij luisteren. (zijn mobieltje)
Tijdens mijn verhaal liep hij tot 2 keer toe weg naar zijn baas om overleg te plegen.
Ik heb de indruk dat het er vanaf hang tegen wie ze moeten optreden . Bij deze dader geld het motto: "als je aan één van ons komt kom je aan ons allemaal"
Ik heb de indruk dat de politie de dreiging niet zo serieus neemt terwijl er naar mijn idee voldoende reden is om dat wel te doen.
Schiet de politie hier niet te kort? Doen zij er echt alles aan om een slachtoffer te helpen? Ik denk van niet. Bovendien heb ik een gezin met 3 kleine kinderen en zal absoluut nooit het risico nemen om hen in gevaar te brengen.

Wat ik zoek is een reéle en concrete oplossing om toch zonder risico aangafte te kunnen doen.

CRA

[Mo]

Zoals eerder gezegt en geschreven met veel argumenten en uitleg hierbij is: een advocaat nemen en hem het verder laten regelen.

[cra]

@gast

door het afzien van aangifte beloon je de verdachte voor zijn gedrag. en dat is niet slim.

Ik ben slimmer dan u denkt want ik zie het risico van represailles.

dat je bang bent snap ik maar angst moet geen reden zijn om iemand ergens mee weg te laten komen.

U snapt niets van angst. Angst kan in somige gevallen de oorzaak zijn van zeer diepe ellende. Bijv. vrouwen die hun geweldadige man niet kunnen verlaten en jarenlange mishandeling op de koop toe nemen. U zou zich moeten verplaatsen in de rol van een slachtoffer of zelf slachtoffer moeten zijn om te weten waar u het over heeft.

zoals Guido zegt kun je bij je aangifte altijd domicilie kiezen op het adres van je werkgever. dan is wel je naam bekend maar niet je feitelijke woonadres.

Als die mogelijkheid inderdaad bestaat, waarom ben ik daar dan niet op gewzen? En waar is dat in de wet geregeld? Bied deze mogelijkheid inderdaad de garantie dat mijn persoonsgegevens bij de dader onbekend blijven? Ik heb er zo mijn twijfes over.

verder vraag ik mij af in hoeverre de man zijn beloften nakomt. het is een veelgehoord argument om geen aangifte doen. gewoon dreigen dat als je het wel doet je een probleem erbij hebt.

Gezien uw reactie hebben naar mijn mening hebben te veel agenten het idee dat het wel zal loslopen wat ook vaak het geval zal zijn. Maar als de agent de dader kent en bevestigd dat het inderdaad een onfrisse figuur betreft dan lijkt het mij dat het risico in voldoende mate aanwezig is en mijn beslissing om geen aangifte te doen een verstandig besluit is.

ik zou, hoe moeilijk ook, toch proberen aangifte te doen. ook gezien je letsel. stel dat je daar later nog last van hebt of krijgt is het altijd handig te weten waar en op wie je de kosten kan verhalen. want je eigen verzekering zal het lang niet altijd dekken aangezien je geen aangifte hebt gedaan terwijl je wel weet wie de verdachte is. lijkt mij.

Vanuit uw visie als agent zou ik dat zeker gedaan hebben. Maar zaken als schade vergoeding ed. zijn dingen waar je in de laatste plaats aan denkt. Ik wens u geen geweldsmisdrijf toe maar het zou uw mening volgens mij kompleet kunnen veranderen.

kortom..ga op zijn minst bij bureau langs. laat de collega, die de man vast kent, een inschatting maken en de zaak goed en deels anoniem op papier zetten.

[cra]

Zou het zo zijn dat de advocatuur de namen en adressen zouden doorgeven aan de verdachten, zodat zij verhaal kunnen gaan halen bij de aangevers??

Jullie draaien de zaken om: het is namelijk het recht van de verdachte om de processen-verbaal te krijgen / in te zien en de raadsman krijgt ze alleen maar, omdat hij de verdachte vertegenwoordigt.

Daarom is het dan ook van groot belang dat die dader juist de adresgegevens niet behoort te weten, want dat is ook niet in het belang van die verdachte.
Denk ik met de vorige spreker dat juist de werkgever in deze de aangifte moet doen, gezien de bedreiging serieus genomen moet worden.
Het zijn juist de diensten in Amsterdam waar men veel met geweld en bedreigingen naar het personeel toe aangiften doen, en daarbij de schade van ziekte of herstel bij de dader wordt verhaalt.
En wat ik ook niet begrijp van die kroegbaas die de monteurs juist een opdracht verstrekt met de mededeling komt van "het was maar een tikje".
Is dat om zijn agressieve klant te beschermen.

Agenten die ter plaatse waren na het vertrek van mij en mijn collega hebben de cafe houder gehoord en die verklaarde dat er niet geslagen was. Het ligt voor de hand dat de dader hier zeker invloed op heeft. Temeer omdat tijdens het voorval niemand van de ca 6 personen die aanwezig waren ook maar iets gedaan hebben om de dader tegen te houden. De cafe baas kwam bij mij over als een persoon die zijn papeheimers kent en weet dat hij zich maar beter naar hen kan schikken anders is hij zelf het haasje. Het cafe, zo hoorden wij later, staat er om bekend ruige stamgasten te hebben. Wij kijken voortaan beter uit voor wie wij opdrachten uitvoeren.

Maar wat er ook zou gebeuren, ik zou aangifte doen hoe dan ook.

Ook als u er van overtuigd bent een réeel risico te lopen? Ik betwijfel het.

[Gast]

Probleem bij een aangifte waarop slechts een identificatienummer en geen naam etc. zouden staan, is dat je daarmee terecht komt op een anonieme aangifte. Anonieme meldingen zijn nog niet zo erg, maar met een anonieme aangifte kom je hoogstwaarschijnlijk in de problemen met het EVRM. Datzelfde geldt voor het afnemen van het recht tot inzage in de processtukken. Het is dan ook heel lastig om een oplossing te vinden voor het probleem, die ook nog kan.

Wat betekend EVRM?

[The Scorpion]

Vanuit uw visie als agent zou ik dat zeker gedaan hebben. Maar zaken als schade vergoeding ed. zijn dingen waar je in de laatste plaats aan denkt. Ik wens u geen geweldsmisdrijf toe maar het zou uw mening volgens mij kompleet kunnen veranderen.

Laten we even voorop stellen dat, laat ik mezelf als willekeurig voorbeeld nemen, oa ik vele malen vaker op allerlei manieren ben bedreigd. Ook fysieke geweldsmisdrijven tegen mij gericht zijn niet op de vingers van 4 handen te tellen. Het is ieder voor zich hoe daar mee om te gaan. \

Ik meen het serieus : ik vind dat die gasten er eigenlijk niet mee weg moeten komen maar keihard gestraft moeten worden. Het probleem is dat je in dit soort gevallen, hij heeft die dag op dat moment in die kroeg maar 1 incident gehad dus weet hij, ook al is het anoniem, om welke zaak het gaat en wie er aangifte gedaan heeft. En half politie Nederland zal wel over me heen vallen, maar ik kan mij wel voorstellen dat iemand in de situatie als waar u nu in zit denkt : het is het me niet waard, ik laat het erbij zitten. Het druist tegen al het rechtvaardigheidsgevoel in etc etc maar soms is het niet anders.

Het probleem is alleen dat je in een negatieve cirkel komt. Hij komt er mee weg, een volgende keer misschien ook. Het hek is van de dam. Zolang niemand aangifte doet is de straf als iemand wel aangifte doet niet bijzonder hoog. Dat stapelt. Snap je wat ik bedoel?

[Gast]

Vanuit uw visie als agent zou ik dat zeker gedaan hebben. Maar zaken als schade vergoeding ed. zijn dingen waar je in de laatste plaats aan denkt. Ik wens u geen geweldsmisdrijf toe maar het zou uw mening volgens mij kompleet kunnen veranderen.

Laten we even voorop stellen dat, laat ik mezelf als willekeurig voorbeeld nemen, oa ik vele malen vaker op allerlei manieren ben bedreigd. Ook fysieke geweldsmisdrijven tegen mij gericht zijn niet op de vingers van 4 handen te tellen. Het is ieder voor zich hoe daar mee om te gaan. \

Ik meen het serieus : ik vind dat die gasten er eigenlijk niet mee weg moeten komen maar keihard gestraft moeten worden. Het probleem is dat je in dit soort gevallen, hij heeft die dag op dat moment in die kroeg maar 1 incident gehad dus weet hij, ook al is het anoniem, om welke zaak het gaat en wie er aangifte gedaan heeft. En half politie Nederland zal wel over me heen vallen, maar ik kan mij wel voorstellen dat iemand in de situatie als waar u nu in zit denkt : het is het me niet waard, ik laat het erbij zitten. Het druist tegen al het rechtvaardigheidsgevoel in etc etc maar soms is het niet anders.

Het probleem is alleen dat je in een negatieve cirkel komt. Hij komt er mee weg, een volgende keer misschien ook. Het hek is van de dam. Zolang niemand aangifte doet is de straf als iemand wel aangifte doet niet bijzonder hoog. Dat stapelt. Snap je wat ik bedoel?

Snap ik wel ja.....maar u zelf als willekeurig voorbeeld is wel het slechtste denkbare voorbeeld.
Ten eerste bent u agent. U bent er voor opgeleid om met dit soort situaties om te gaan. Bovendien kunt u op collega's terugvallen. Daarbij bent u ook nog gewapend en bent u veel beter in staat uzelf te beschermen dan een gewone burger. Kortom u heeft een heel instituut achter u.

Burgers zijn ongewapend(en dat is maar goed ook). Ik ben fysiek niet in staat om mezelf te beschermen tegen dit soort geweld en ben zeker niet van plan mij te wapenen. Burgers kunnen niet anders dan op hulp van politie terugvallen. Het blijkt uit vele reacties dat agenten vaak weinig begrijpen van de rol en positie van slachtoffers.

Stel u eens voor dat u in gezicht wordt geslagen tijdens uw werk. Wilt u mij dan vertellen dat u de dader in kwestie niet onmiddelijk zou aanhouden met alle middelen die u beschikbaar heeft? Heeft een burger die mogelijkheden? Nee......wij moeten op oom agent terugvallen en dat is een heel verschil.

CRA

[Roland]

Temeer omdat tijdens het voorval niemand van de ca 6 personen die aanwezig waren ook maar iets gedaan hebben om de dader tegen te houden.

Dit hoeft niets te zeggen over de achtergronden van dat figuur. Burgers grijpen zelden in bij geweld. Helaas maar waar.

[mpm]

Beste Gast,

Ik denk dat 't helaas hier op neer komt: u moet voor uzelf samen met uw gezin de keuze maken: A. Jullie gaan 'all the way', oftewel wilt u de zware crimineel aanpakken met alle gevolgen en risico's van dien of B. U geeft op.

A:
Voordeel: kans op herhaling wordt (misschien slechts ietsjepietsje) kleiner; minder slachtoffers in de toekomst.
Nadelen:
1. U zult zich waarschijnlijk wél moeten bewapenen, terwijl u aangeeft dat nooit te willen doen. Dit alleen al zal dus waarschijnlijk voor u meer dan voldoende reden zijn om geen rechtszaak te beginnen.
2. U zult moeten verhuizen naar een plek waar continue zeer veel sociale/beveiligings controle is, 't liefst naar 't buitenland. Echter u zult uw eigen persoonsgegevens moeten blijven gebruiken, dus de dader zal u wel eens kunnen achterhalen.
3. U zult u en uw familie speciaal moeten trainen (verdedigingsopleidingen).
4. U zult waarschijnlijk nog lang bang blijven.

B:
U zult dan iets rustiger kunnen slapen. Al zult u waarschijnlijk blijven inzitten over vervolgslachtoffers die u misschien 'mede had kunnen voorkomen'. Dit bedoel ik geenszins als kritiek, mocht u besluiten op te geven. U en uw gezin zijn hier 't slachtoffer, geen (potentieel) (mede)dader. Ik bedoel 't meer als iets wat gewoon waarschijnlijk onvoorkomelijk zal zijn.
U (en misschien uw gezin) zal dan waarschijnlijk wel in therapie moeten om van uw evt. schuldgevoelens t.o.v. evt. toekomstige slachtoffers te verminderen.

Helaas zie ik bij de politie geen of slechts een zeer kleine rol. Individuele agenten kunnen u niet helpen u te beschermen tegen zware criminelen. Het politieapparaat als geheel ook niet; of er zou een 'witness protection program' mogelijk moeten zijn. De kans dat dat in dit geval wordt toegewezen is zo goed als nul. Ten eerste is er veel te weinig geld (voor zoiets), ten tweede liggen de prioriteiten verkeerd (wat nog zeer verergerd is door de prestatiecontracten).

U kunt wél een advocaat in de arm nemen om eerst uitgebreid de mogelijkheden te bekijken om DAN pas te besluiten of u een aanklacht in gaat dienen. U heeft echter geen getuigen, althans op uw collega, de barman en klanten kunt u niet vertrouwen want voor hun is 't belang veel kleiner terwijl die net zo goed doodsbang zijn. Uw advocaatkosten zult u ook nog eens zelf moeten ophoesten. Als u een aanklacht indient, zal 't dan waarschijnlijk dan ook alleen goed zijn voor uw schuldgevoelens t.o.v. de potentiële volgende slachtoffers. Dat is zeker een zeer goede reden, maar de conclusie is helaas dat de nadelen zeer waarschijnlijk veel te groot zijn. Op voldoende bescherming van slachtoffers in dit soort gevallen hoeft, kunt en mag u niet rekenen.


"Gezien het dreigement van de dader heb ik van het doen van aangifte afgezien. De dader komt hier dus ongestraft van af. Dit gaat volledeig tegen mijn gevoel van rechtvaardigheid in."
Helaas inderdaad, onze huidige opbouw van de samenleving is op dit punt onrechtvaardig.

"Kan een slachtoffer geen bescherming krijgen tegen dit soort figuren?"
In dit geval dus niet.

"Zijn er instanties die hier iets tegen kunnen doen?"
De enige instantie die iets zou kunnen doen is de rechterlijke macht, en die staat hier machteloos.

"Wat doet de politie eigenlijk om slachtoffers in dit soort gevallen te beschermen?"
Ik wil de eventuele agenten die meelezen niet voor 't hoofd stoten, maar helaas volgens mij kan de politie hier niks beginnen. De politie en de rechter zijn afhankelijk van elkaar, en beiden staan hier zeer zwak (geen getuigen). Ook als er wél getuigen zouden zijn, zou de dader wel weer vrijkomen na een kleine straf.

"Op zo'n manier komen volgens mij veel geweldplegers onder strafvervolging uit. Dat zou toch anders moeten kunnen?"
Er moet eerst 't een en ander veranderen in de samenleving. Als dat al gaat gebeuren duurt dat nog vele jaren, en daar heeft u niets aan.

"Bovendien heb ik een gezin met 3 kleine kinderen en zal absoluut nooit het risico nemen om hen in gevaar te brengen."
Uw gevoel op dit punt zal ongetwijfeld gaan boven 't gevoel eventuele toekomstige slachtoffers mede te kunnen voorkomen. U zult/kunt dus geen rechtszaak aanspannen.

Misschien klinkt bovenstaande pessimistisch, maar ik denk dat 't tevens ook realistisch is.

[Gast]

Ik hoopte eigenlijk op een soort van oplossing voor dit probleem.
Ik denk dat ik de conclusie kan trekken dat het hele justitiele apparaat niet in staat is een slachtoffer in dit soort situaties te beschermen in de minste zin van het woord. Ik denk ook dat veel agenten zich niet in de rol van een slachtoffer kunnen plaatsen en niet echt begrijpen wat angst kan betekenen. Zou het kunnen dat de opleiding van agenten hier wel eens bijgeschaaft moet worden?
De wetgever realiseert zich onvoldoende dat burgers machteloos staan tegen dit soort misdaden tenzij je voor eigen rechter gaat spelen. Maar ja dat is ook geen oplossing want dan keer je de rollen om en is het eind zoek. Heren van de politie. Probeer wat meer rekening te houden met dit soort zaken in uw dagelijkse werk. Probeer zaken vanuit een ander perspectief te bekijken. Wellicht kan het uw werk in positieve zin beeinvloeden.

Opmerking van moderator rich

Beste Abri,

Misschien is het handig om je naam ook binnen dit topic even te vermelden. Dan weten de overige bezoekers ook tegen wie ze het hebben.

[Abri]

Even een kleine toevoeging.
Ook de dames van de politie.