traumatische ervaringen

Tommy Cooper....Inderdaad, zo'n zelfde soort gebeurtenis.

appiehappie schreef: Scorpion, jij bent nog jong en hebt al meer doden gezien als ik in mijn hele (toekomstige) leven, dat moet toch een bepaalde muur om je heen trekken, of niet? Ter zelfbescherming.

Tja.....ik denk van wel. Nou ben ik toch al niet iemand die dingen op gaat kroppen en zich er druk om gaat maken. Maar pas aan het einde van je leven weet je zeker dat je 'er tegen kunt', denk ik. Al verwacht ik bij mezelf geen problemen, maar zeg nooit nooit.
Iemand in mijn directe omgeving is als agente neergeschoten tijdens een gijzeling. Over traumatisch gesproken. Daar heb ik altijd veel mee gepraat (nog steeds) en heb er veel dingen van geleerd. En ik heb ook gezien, al had zij een trauma van ongeveer 30 jaar, dat het ook over kan gaan.
De politie van toen, begin jaren 70, is niet meer de politie van nu. Toen was er helemaal geen plaats voor emotie ed. Nu is het echt beter geregeld vind ik. De bedrijfsopvang wordt ook niet opgedrongen, ook wel belangrijk. Ze (mensen als mashi) drukken het niet door om hun eigen behoeftes te bevredigen.

En Appie, de zelfbescherming waar je het over hebt...zeker belangrijk. Ik heb iemand gesproken die vertelde over bedreigingen. Wilde absoluut geen hulp en ging uiteraard zn eigen zaakjes regelen. 35 minuten vond ik hem met 8 kogels in zijn lijf. Wel raar om te bedenken dat je zo iemand vlak ervoor hebt gesproken. Maar je raakt er aan gewend, je muur staat inmiddels wel. Er zullen alleen altijd dingen kunnen gebeuren die door je muur heenbreken. Maar een mij onbekend iemand die van 9 hoog met doorgesneden polsen naar beneden komt zetten....nee doet me niks. JA het is triest, tuurlijk. En ik kan me indenken dat mensen er niet naar kunnen kijken. Maar als iemand moet braken heb ik daar gek genoeg meer last van dan wanneer iemand gesprongen is.

Zakelijk blijven en het als werk blijven zien.

Moeilijk, maar zal met de jaren wel komen denk ik, die ervaringen moet je helaas opdoen, ja.

Alleen kinderen lijkt me een drama, dan zou mijn muur toch heel snel afbrokkelen.

Nogmaals, veel respect daarvoor, voor alle instanties.

Wat ik nog nooit heb gedaan is een slecht nieuws gesprek van die omvang. En ik ben ook niet van plan om moeite te doen om die 'fijne' ervaring wel te krijgen. Maar als het moet....

Ongelezen bericht door **rich** » 01 dec 2005, 20:08

Scorpion, jij bent nog jong en hebt al meer doden gezien als ik in mijn hele (toekomstige) leven, dat moet toch een bepaalde muur om je heen trekken, of niet? Ter zelfbescherming.

Die muur zal er zeker zijn.

Toen ik net begon, vertelde ik ieder verhaal thuis omdat bepaalde zaken echt een behoorlijke indruk maakten. Die indruk zullen ze nu nog wel maken maar ik ga er anders mee om.

Als ik in een bepaalde dienst een reanimatie heb gehad en men vraagt mij bij thuiskomst of er nog wat bijzonders is gebeurd dan zal ik waarschijnlijk nee zeggen. Niet om stoer te doen maar ik ben gewoon hard(er) geworden.

Vorig jaar heb ik in een periode van 3 maanden ca 12 reanimaties/lijkvindingen/ zelfdodingen gehad en dat heeft toen toch echt wel wat met me gedaan. Nu heb ik er geen centje last van maar ik weet niet hoe het de volgende keer zal gaan.

Ik moet er ook wel bij zeggen dat de meesten van ons toch wel een aparte wijze van verwerken hebben. Plat gezegd kunnen de meest ranzige zaken nog wel een bepaalde vorm van humor meedragen. Dat klinkt niet eerbiedig maar gevoel kan je niet altijd sturen.

Klopt dat laatste, je kunt vreselijk lol hebben in zulke situaties. Dit klinkt beroerd voor 'leken', zou ik me voor kunnen stellen. Zo bedoel ik het niet. Het is vaak ook een manier van er mee omgaan. Je moet alleen heeel goed uitkijken wat je wanneer zegt. En vooral wie erbij is, het kan zien enz enz.

En ik vertel thuis zeker niet alles......voor de gemoedstoestand van bepaalde mensen.

Humor is ook emotie, Rich.

Mits discreet is daar niks mis mee. Ik zie dat niet als oneerbiedig, meer als een uitlaatklep.

Dat is volgens mij niks om je schuldig over te voelen, mits discreet.

Ongelezen bericht door **Kale** » 01 dec 2005, 20:35

appiehappie schreef:Humor is ook emotie, Rich.

Mits discreet is daar niks mis mee. Ik zie dat niet als oneerbiedig, meer als een uitlaatklep.

Dat is volgens mij niks om je schuldig over te voelen, mits discreet.

Zo zie je maar appiehappie, zelfs hier wordt verwerkt. We praten over incidenten en tegelijk halen we ook weer een stukje op.

opm rich

Topic gesplitst, belanghebbenden weten het onderwerp te vinden.

Als psycholoog bij defensie met een gerust hart en het klinkt raar ook met plezier de vele berichten gelezen. Er is in twintig jaar gelukkig erg veel verandert. Mannen en vrouwen van de BOT en COG-teams: keep on the good work (en blijf ook aan jezelf denken). Agenten in het dagelijks werk: blijf op elkaar letten!

Er is zeker veel gebeurd. Die bekende van mij die is neergeschoten destijds....daar is nooit meer naar omgekeken. Nazorg? Nooit van gehoord.
Nu moet je bij wijze van spreken de hulpverlenende collega's/mensen van buitenaf van je af slaan. Goeie zaak.
Het is ook absoluut geen schande (meer!) om te zeggen dat je ergens mee zit, dat het je toch wat doet enz.

Topic is opgesplitst? Als in, naar het besloten uniform gedeelte?

Dat zou zonde zijn.

Een agent wordt altijd maar geacht, stalen emoties te hebben. Waar is dat eigenlijk op gebaseerd?
Op de films en TV-series?

Waarom zou ik in mijn werk wel emoties mogen hebben en een agent niet?

Dat blijf ik altijd vreemd vinden.

Ik begrijp wel dat het tijdens een emotionele aangelegenheid niet "passend" is, om mee tegaan huilen, er moet iemand de sterkste zijn op zo'n moment, maar daarna zou ik toch wel even een biertje willen gaan drinken met de betrokken collega's.

even lekker slap ouwehoeren, even de druk eraf, zeg maar.

Een kennis van mij zit bij de brandweer, en dat is ook niet altijd even gezellig, en ook daar worden muurtjes opgetrokken, tijdens het karwei.

Het voordeel van de brandweer is denk ik, dat ze diensten hebben van 24 uur waardoor ze na afloop gelijk samen de ergste dingen kunnen bespreken met elkaar.
Al gaat dat verhaal natuurlijk weer niet op bij de vrijwilligers, die na een uitruk weer naar huis gaan.

Ongelezen bericht door **Roland** » 02 dec 2005, 11:56

rich schreef:
Ik houd mij altijd 1 ding voor:

Ik heb de situatie niet veroorzaakt en kan alleen maar proberen om de situatie zo goed mogelijk af te handelen. Als je dat hebt gedaan dan zit er soms niet meer in.

Dat lijkt mij een heel nuchter en goed uitgangspunt.

Ongelezen bericht door **Roland** » 02 dec 2005, 12:04

appiehappie schreef:
Een agent wordt altijd maar geacht, stalen emoties te hebben. Waar is dat eigenlijk op gebaseerd?
Op de films en TV-series?

Waarom zou ik in mijn werk wel emoties mogen hebben en een agent niet?

Gelukkig sla je hier volledig de plank mis.

Politieagenten hebben uiteraardgewoon emoties (het zijn immers gewoon mesne en geen machines) en mogen die ook uiten. Ze hebben de emoties over het algemeen wel wat beter onder controle dan de gemiddelde persoon. Zijn een of meerdere BOT gesprekken niet voldoende , dan kan er professionele opvang worden geboden, die overigens vergoed wordt door de ziektekostenverzekering.

Roland, je hebt een eigenaardige manier van Quoten, dat heb ik je eerder vermeld.

Ik sla de plank volledig mis? Dacht het niet, kijk maar naar de reacties op de huilende agent na de schietpartij tijdens de moord op van Gogh.

Ik geef dus aan dat dat bij de politie raar overkomt, niet dat IK het ermee bedoel. Ik dacht dat ik dat in mijn voorgaande postings wel duidelijk heb gemaakt.

Ik zou het persoonlijk veel kwalijker vinden wanneer de politie geen emoties had of zou tonen tijdens aangrijpende gebeurtenissen.

Ik heb juist een hele hoge pet op wat betreft de handelingen van agenten en andere instanties tijdens en na traumatische gebeurtenissen.

Ook voor de nazorg-hulpverleners neem ik mijn pet af.

je punt was duidelijk appie, wat mij betreft. de quote had niet moeten stoppen daar.

Over het splitsen: had niets hiermee te maken, maar ging over een cursusdag die alle Haaglandenmensen hebben gehad. Niet boeiend voor 'jullie' verder, dus je mist niks

traumatische ervaringen

Forum

Info