Moderator: Moderatorteam
Weet u ook meer details van deze uitspraak door de hoge raad? Wanneer is deze uitspraak gedaan bijvoorbeeld? Is dit ergens terug te vinden, op een website bijvoorbeeld?SWAT schreef:Uw argumenten zijn reeds lang geleden in een soortgelijke zaak door de Hoge Raad afgeserveerd.
Dus het hek of slagboom moet dan absoluut op slot kunnen en moet op slot staan?SWAT schreef:U kunt natuurlijk ook alsnog hekken en een slagboom met slot plaatsen.
Over slagbomen gesproken. Het volgende arrest gaat daar ook op in:‘Eigen’ parkeerterrein (supermarkt) is voor openbaar verkeer openstaande weg
Hoge Raad
03-11-1998
nr. 222-98-V
Op een parkeerterrein dat eigendom is van - en gelegen is bij - een supermarkt staat een bord E6 (invalidenparkeerplaats). Een automobilist parkeert daar zijn voertuig zonder dat er een invalidenparkeerkaart is geplaatst en wordt gesanctioneerd.
Betrokkene gaat in cassatie omdat hij meent dat dit parkeerterrein geen voor het openbaar verkeer openstaande weg is. De kantonrechter oordeelde dat dit wél het geval was.
De Hoge Raad oordeelde (zoals al vaker) dat: “De voorschriften van het RVV-1990 van toepassing zijn op wegen als bedoeld in artikel 1 lid 1, aanhef en onder b van de Wegenverkeerswet 1994” en “dat volgens vaste rechtspraak (!) beslissend is of die weg feitelijk voor het openbaar verkeer openstaat, ongeacht de omstandigheid of deze op particulier terrein ligt”.
Volgens de Hoge Raad zijn daarbij van belang de feitelijke omstandigheden, zoals of de rechthebbende duldt dat het algemeen verkeer gebruik maakt van die grond.
Ook de omstandigheid dat het parkeerterrein, een uur na sluitingstijd van de supermarkt, met een hek wordt afgesloten doet daaraan niet af. Het betreft hier slechts een tijdelijke afsluiting want gedurende de rest van het etmaal staat het parkeerterrein immers feitelijk voor het openbaar verkeer open, zo stelt de Hoge Raad.
Privé-parkeerterrein; wél of geen voor het openbaar verkeer openstaande weg?
Hoge Raad, 16 januari 2001
Een automobilist is tenlastegelegd dat hij, wetende dat hij OBM had, op een weg een auto had bestuurd. Het hof oordeelde terecht dat het woord “weg” de betekenis had van een “weg” in de zin van art. 1 van de WVW-1994, namelijk: “alle voor het openbaar verkeer openstaande wegen”.
Bepalend voor de beslissing, of een weg inderdaad als “weg” kan worden aangemerkt, is of deze feitelijk voor het openbaar verkeer openstaat. Daarvoor zijn van belang de feitelijke omstandigheden, zoals of door de rechthebbende wordt geduld dat het algemeen verkeer gebruik maakt van het terrein. In het hoger beroep - bij het hof - voerde de raadsman aan dat de auto van zijn cliënt zich naar zijn mening op een privé-terrein bevond. Hij beriep zich daarbij op het opgemaakte proces-verbaal en een aantal foto’s.
Bij de stukken, ter beschikking van de Hoge Raad, bevindt zich het bewuste proces-verbaal waarin o.a. het volgende valt te lezen: “De plaats waar deze bestuurder reed was gelegen op het door een slagboom afgesloten weggedeelte van camping X aan de Y-dijk te Z. Men kan toegang tot dit terrein krijgen door met gebruikmaking van een toegangssleutel de slagboom bij de ingang te openen of nadat vanuit de receptie door de receptionist elektronisch de slagboom wordt geopend”.
De verdachte verklaarde voor het hof: “Iedereen mag op de camping komen. Je moet eerst op een belletje drukken en zeggen waar je voor komt. Ze willen weten wie erop of eraf gaat. Het is een parkeerterrein voor mensen die een caravan of een boot hebben, of voor bezoekers. Ik weet niet of er een bordje ‘verboden toegang’ staat. Ik dacht het wel, maar dit bord en ook het bord ‘eigen terrein’ houden alleen maar in dat men zich eerst via een bel moet melden alvorens het terrein op te gaan. Het terrein heeft een slagboom, maar iedereen kan erop. Je moet wel voor 5 gulden een muntje kopen om eraf te kunnen”.
Het hof oordeelde vervolgens dat blijkens de mededelingen van de verdachte het terrein voor iedereen toegankelijk was. De aangebrachte borden hadden alleen als functie bezoekers er op te wijzen dat men zich via de bel moest melden, aldus het hof, dat daarop stelde: “Mitsdien is het terrein een voor het openbaar verkeer openstaande weg”. De Hoge Raad is echter een andere mening toegedaan.
Hoewel er borden staan (‘verboden toegang’ en ‘eigen weg´) en er ook nog een afgesloten slagboom staat, moet men zich éérst melden omdat de rechthebbende wil weten wie er toegang vraagt. Daaraan doet - zo vindt de Hoge Raad - niet af dat, volgens de verdachte, kennelijk iedereen op de camping mag komen omdat, voor zover hem bekend, nooit iemand de toegang wordt geweigerd.
De Hoge Raad: “Onder genoemde omstandigheden kan immers niet worden gezegd dat met toestemming van of door gedogen van de rechthebbende het parkeerterrein een voor het openbaar verkeer openstaande weg is in de zin van de Wegenverkeerswet 1994, nu de rechthebbende zich op kenbare wijze het recht heeft voorbehouden en de feitelijke mogelijkheid heeft geschapen om desgewenst weggebruikers de toegang te ontzeggen”. Het standpunt van de raadsman van verdachte was - op dit punt - dus terecht.
NB: In een voetnoot zet Mr. Simmelink (KUB) in Verkeersrecht o.a. het volgende op een rij:
<ol type=a><li>In het welbekende Schipholarrest (luchthaven) had men zich op kenbare wijze (slagbomen) het recht voorbehouden personen om aan personen de toegang tot de op het luchthaventerrein gelegen weg te onzeggen. Van dit voorbehoud werd echter geen gebruik gemaakt (de bomen staan daar altijd open). De wegen op dit terrein – het voor het publiek toegankelijke deel ervan – waren dan ook als voor het openbaar verkeer openstaand aan te merken.</li>
<li>In het even bekende Veenhuizenarrest (gevangenisterrein) hadden bebording en de obstakels het gevolg dat de toegang tot het terrein slechts vrij was voor bepaalde categorieën personen, terwijl overigens de toegang was ontzegd. Hierdoor konden deze wegen niet meer als wegen in de zin van de WVW-94 worden aangemerkt.</li>
<li>In de zojuist beschreven arrest was er sprake van een situatie waarbij de slagboom gesloten bleef en de eigenaar zich ook daadwerkelijk het recht voorbehield, per geval, personen te weigeren. Deze gereguleerde toegang had tot gevolg dat er geen sprake meer was van een voor het openbaar verkeer openstaande weg.</li>
<li>Een belangrijk punt is volgens Simmelink, dat zodra er sprake is van een individuele toestemming om het terrein op te gaan, er sprake is van een daadwerkelijke beperking. Als de aanmelding alleen maar bedoeld is om bijvoorbeeld vooraf parkeergeld te innen en nadien een ieder zonder beperkingen toegang krijgt, doet de beperking van de toegang, zijns inziens, niets af aan het feitelijk (voor het verkeer) openbare karakter ervan.</li></ol>
een bordje "eigen terrein: art....." is dan toch voldoende?zijlvaart67 schreef:Dan heb ik toch een hele simpele vraag;
Waaraan ontleen je dan het recht om iemand van een officiele parkeerplek weg te sturen? Dat recht heb je namelijk niet... Ook al behoort de grond jou of de pandeigenaar in eigendom toe...
dus in feite mag ik dan op ieder terrein parkeren wat niet afgesloten is dmv hek oid, ook al staat er dat het eigen terrein is?zijlvaart67 schreef:Nee, helaas...
Het 'eigendomsrecht' over het desbetreffende stuk weg, heeft niets te maken met het gebruik van de weg...
Borden als 'eigen weg' of 'verboden toegang voor onbevoegden' hebben op de 'openbaarheid' (lees: het toegestane algemene gebruik) totaal geen invloed.
Het eerste bord omdat het voor mij totaal niet interessant is of ik over een weg van de gemeente, de provincie, of een grootgrondbezitter rijd, als ik maar aankom waar ik naartoe wil en niemand op diezelfde weg houdt me ook daadwerkelijk tegen...
Het tweede bord heeft ook totaal geen invloed omdat de 'kring van onbevoegden' immers onbekend is... Ook dat bord mag je dus gewoon negeren en parkeren waar je wilt...
Zie het als volgt; Het industrieterrein is oorspronkelijk ingericht om door alles en iedereen gebruikt te kunnen worden... en dit verander je niet zomaar... Je zal dan eerst eigenaar van de grond moeten zijn en daarnaast de wegbeheerder toestemming moeten vragen om de 'openbaarheid' (het algemene gebruik) op te mogen heffen... En dat doe je dan dmv een hek/slagboom die ook niet open mag staan. Er moet daadwerkelijk een selectief toegangsbeleid zijn...
Om met je eerste vraag te beginnen; Ja en nee. 'Ieder terrein' is natuurlijk veel te ruim omschreven . Een voortuin of garageoprit valt er natuurlijk niet onder... De laatste reactie van Swat is, wat dat betreft, een heel duidelijk verhaal.Anonymous schreef: dus in feite mag ik dan op ieder terrein parkeren wat niet afgesloten is dmv hek oid, ook al staat er dat het eigen terrein is?
en meneer gaf aan eigenaar van de grond te zijn, buiten bebouwing kan je dan toch zeker wel zelf bepalen of het openbaar of prive terrein is?
Er mag dus geconcludeerd worden dat het hele industrieterein meteen na de oplevering 'openbare weg' is geworden, en omdat het nu onder het begrip 'openbare weg' valt, heb je er als (grond)eigenaar nog maar heel weinig over te vertellen (lees: niks).Artikel 4
1.
Een weg is openbaar:
I.
wanneer hij, na het tijdstip van dertig jaren vóór het in werking treden van deze wet, gedurende dertig achtereenvolgende jaren voor een ieder toegankelijk is geweest;
II.
wanneer hij, na het tijdstip van tien jaren vóór het in werking treden van deze wet, gedurende tien achtereenvolgende jaren voor een ieder toegankelijk is geweest en tevens gedurende dien tijd is onderhouden door het Rijk, eene provincie, eene gemeente of een waterschap;
III.
wanneer de rechthebbende daaraan de bestemming van openbaren weg heeft gegeven.
2.
Het onder I en II bepaalde lijdt uitzondering wanneer, loopende den termijn van dertig of van tien jaren, gedurende een tijdvak van ten minste een jaar duidelijk ter plaatse is kenbaar gemaakt, dat de weg slechts ter bede voor een ieder toegankelijk is.
3.
Dit kenbaar maken kan geschieden door het stellen van opschriften als: eigen weg, particuliere weg, private weg en soortgelijke, of door andere kenteekenen.
En wanneer mag je (ook als eigenaar) een openbare weg dan weer 'sluiten' voor het alledaagse verkeer?Artikel 14
1.
Behoudens de beperkingen in het gebruik, als bedoeld in artikel 6 (te slecht wegdek) en behoudens het bepaalde bij het volgend lid, hebben de rechthebbende op en de onderhoudplichtige van een weg alle verkeer over den weg te dulden.
Een klein lichtpuntje; Mocht je echt willen dat het geen openbare weg meer is, dan kan 'iedere belanghebbende' daartoe een verzoek indienen bij de gemeente. En de gemeente moet met goede argumenten komen om dit te weigeren. Het is al geen 'doorgaande weg', dus waarschijnlijk zal het de gemeente 'worst wezen' als je daar een slagboom wilt plaatsen... Alleen de bezoekers hebben er last van en verder niemand... Daarnaast draagt de gemeente dan meteen het onderhoud aan je over en wenst je daar ongetwijfeld veel succes mee...Artikel 7
Een weg heeft opgehouden openbaar te zijn:
I.
wanneer hij gedurende dertig achtereenvolgende jaren niet voor een ieder toegankelijk is geweest;
II.
wanneer hij door het bevoegd gezag aan het openbaar verkeer is onttrokken.
Artikel 8
1.
Een weg, welke door het Rijk wordt onderhouden, kan aan het openbaar verkeer worden onttrokken bij een door Ons te nemen besluit.
2.
Een weg, welke door eene provincie wordt onderhouden of door een waterschap, en een weg, niet vallende onder de hiervoren genoemde, waarop een waterschap krachtens zijn inrichting of zijn reglement heeft toe te zien, kunnen aan het openbaar verkeer worden onttrokken bij een besluit van de Provinciale Staten.
Artikel 9
1.
Een weg, niet behoorende tot de in artikel 8 bedoelde, kan aan het openbaar verkeer worden onttrokken bij een besluit van den raad der gemeente, waarin de weg is gelegen.
2.
Het besluit, bedoeld in het eerste lid, wordt meegedeeld aan Gedeputeerde Staten.
Openbare weg / voor het openbaar verkeer openstaande weg
Voor de beantwoording van de vraag of een weg een openbare weg of een voor het openbaar verkeer openstaande weg is en wat het verschil tussen beide oplevert, moet worden teruggegrepen naar de Wegenwet van 31 juli 1930, Stb. 32.
In artikel 4, lid 1, Wegenwet wordt aangegeven wanneer een weg openbaar is en derhalve voor een ieder toegankelijk.
In artikel 4, lid 2, Wegenwet wordt bepaald dat een eigenaar (Rijk, provincie, gemeente enz.) het openbaar worden van een weg kon voorkomen door het plaatsen van een bord ‘Particuliere weg’, ‘Private weg’, ‘Eigen weg’ of iets dergelijks.
Het gevolg van openbaarheid van een weg is dat er verplichtingen op de wegbeheerder rusten zoals een onderhoudsplicht, een inspanningsplicht ten aanzien van gladheidsbestrijding en het in principe toelaten van alle vormen van verkeer.
Met betrekking tot het bovenstaande valt te denken aan verantwoordelijkheid voor de wegbeheerder bij boven het wegdek uitstekende tramrails, gaten in het wegdek, slipgevaarlijk wegdek, onvoldoende markering bij wegwerkzaamheden en een volslagen nalaten van gladheidsbestrijding. Het niet nakomen van de hiervoor genoemde verantwoordelijkheden kan civielrechtelijke gevolgen voor de wegbeheerder met zich meebrengen.
Indien een weg op grond van de Wegenwet niet openbaar is, zal de eigenaar ook niet voor bovenstaande onvolkomenheden verantwoordelijk kunnen worden gesteld.
Uitgaande van het feit dat een wegbeheerder van een openbare weg onder andere heeft te zorgen voor een behoorlijk wegdek is de vraag naar de toelaatbaarheid van het aanbrengen van verkeersdrempels interessant, indien daardoor een ongeval of anderszins schade ontstaat. Vanuit de gedachte van de Wegenwet (artikel 6) lijken er bezwaren te bestaan tegen dit soort verkeersontregelende obstakels in het wegdek, met name wanneer deze drempels qua vormgeving zodanig zijn dat een argeloze weggebruiker hierdoor gevaar zou lopen. Wanneer de wegbeheerder echter een aantal zorgvuldigheden inbouwt, zoals een behoorlijke vormgeving en een waarschuwing voor de nadering van de drempel, lijkt het dat de wegbeheerder zich binnen zijn beleidsvrijheid beweegt.
Ten slotte geeft de Wegenwet in artikel 27 aan dat in iedere gemeente een wegenlegger aanwezig dient te zijn waarop de openbare wegen van de gemeente, zowel binnen als buiten de bebouwde kom, moeten voorkomen.
De toepasselijkheid van de WVW 1994
Wanneer de vraag wordt gesteld of op een weg de wegenverkeerswetgeving van toepassing is, is slechts relevant het argument of de betreffende weg ‘een voor het openbaar verkeer openstaande weg’ is. Dit leidt tot de stelling dat een openbare weg (een begrip uit de Wegenwet) de juridische status van een weg omvat, terwijl het begrip voor het openbaar verkeer openstaand (een begrip uit de WVW 1994) de feitelijke situatie van de weg betreft. Het kan derhalve voorkomen dat een weg juridisch (vanuit de Wegenwet) niet openbaar is, doch dat de Wegenverkeerswet er wel op van toepassing is.
Een voorbeeld moge dit duidelijk maken: Langs een parallelweg van een rijksweg staat een bordje met de navolgende tekst: ‘Eigen weg. Rijkswaterstaat. Verboden voor onbevoegden’. Dit bord brengt met zich mee dat de betreffende weg een niet-openbare weg is (uit de Wegenwet) en dat derhalve geen eisen kunnen worden gesteld aan een goed wegdek of aan gladheidsbestrijding. De feitelijke situatie leert echter dat een ieder van deze parallelweg gebruik maakt c.q. mag maken en dat geen enkele gebruiker van deze parallelweg wordt geweerd. Dit gegeven maakt dan dat de betreffende weg wel een voor het openbaar verkeer openstaande weg (uit de Wegenverkeerswet) is en dat daarop derhalve de bepalingen vanuit de Wegenverkeerswetgeving van toepassing zijn. Iemand die zich bijv. met een auto over deze weg voortbeweegt, zal een geldig rij- en kentekenbewijs moeten hebben.
hmm ok, dus de bottelnek hier zou dan weer zijn dat het parkeerterrein bedoeld is voor het bijgelgen bedrijf en daarom voor iedereen toegankelijk is wat wil zeggen "openbare weg".zijlvaart67 schreef:Om met je eerste vraag te beginnen; Ja en nee.Anonymous schreef: dus in feite mag ik dan op ieder terrein parkeren wat niet afgesloten is dmv hek oid, ook al staat er dat het eigen terrein is?
en meneer gaf aan eigenaar van de grond te zijn, buiten bebouwing kan je dan toch zeker wel zelf bepalen of het openbaar of prive terrein is?
.......................
