Verjaring na weigering opnemen van een aangifte

[Jan F]

Een politieambtenaar weigerde een aangifte op te nemen. Na een klachtprocedure werd de aangifte alsnog opgenomen. Vervolgens wilde de O.v.J. niet vervolgen omdat het al zo lang geleden was. Na een klacht bij het Gerechtshof moest er alsnog vervolg worden. Inmiddels is het feit verjaard. Waarom is de politieman niet strafbaar, terwijl er toch in de wet staat dat hij verplicht is een aangifte op te nemen ?

[PJ]

Een agent is niet strafbaar volgens het wetboek van strafrecht volgens mij. Wel zou er disciplinair gestraft kunnen worden.

Soms is er onduidelijkheid over het gepleegde strafbarefeit. Er wordt dan geadviseerd om geen aangifte te doen. Dit gebeurd meestal in overleg met een meerdere of een OVJ. Ook komen er mensen die aangifte willen doen tegen een andere aangifte hiervoor wordt dan ook overleg gepleegd met meerdere of met de OVJ.

Ik ken uw verhaal niet, maar er zijn soms mensen die aangifte komen doen van iets wat niet strafbaar is volgens de wet.

Bij u is het blijkbaar wel strafbaarfeit omdat er alsnog vervolging heeft plaatsgevonden. Mocht u echt helderheid over uw zaak willen vraag dan een gesprek aan op het Parket met de OVJ.

[SWAT]

De wet kent geen bepaling die het weigeren van het opnemen van een aangifte strafbaar stelt.

[Martin]

Alhoewel ik de juiste toedracht niet ken, is onderstaande kennelijk van belang.
Op grond van artikel 163 van het Wetboek van Strafvordering is de opsporingsambtenaar verplicht om een aangifte van een strafbaar feit op te nemen. Twijfel bij de betrokken politieambtenaar over de vraag of al dan niet sprake is van een strafbaar feit mag er niet aan in de weg staan dat hij gevolg geeft aan zijn wettelijke plicht tot het opnemen van een aangifte. In geval van twijfel dient hij het over te laten aan de OvJ om ter zake een standpunt te bepalen en dat kenbaar te maken aan de persoon die aangifte deed. Als de OvJ dat bepaalt bestaat voor de aangever de mogelijkheid open van beklag bij het gerechtshof op grond van artikel 12 van het WEetboek van Strafvordering. Door het niet opnemen van de aangifte ontneemt de opsporingsambtenaar de aangever de weg naar het gerechtshof.
Een en ander kan gevolgen hebben voor de betreffende opsporingsambtenaar. Hij heeft zich immers schuldig gemaakt aan plichtsverzuim.

[Botje]

klopt, een aangifte moet altijd opgenomen worden tenzij er duidelijk geen sprake is van een strafbaar feit.

[rich]

Twijfel bij de betrokken politieambtenaar over de vraag of al dan niet sprake is van een strafbaar feit mag er niet aan in de weg staan dat hij gevolg geeft aan zijn wettelijke plicht tot het opnemen van een aangifte.

Soms is het heel moeilijk om iemand te overtuigen dat er van een strafbaar feit geen sprake is. Ik heb het dus ook wel eens vertikt om een aangifte op te nemen. Ik zou er meer van horen, ik wacht nog steeds.

Overleg kan inderdaad nooit kwaad.

[zijlvaart67]

Goed of niet, de motivatie van de aangever neem ik altijd mee in m'n beredenering om wel of geen aangifte op te nemen...

Burenruzie's dmv aangifte's uitvechten, heb ik nooit aan meegewerkt...
In theorie klinkt het altijd wel leuk en je moet het inderdaad als mensen er op staan, maar dan ben ik ook in 3 minuten klaar met een aangifte. De sepot is toch al verzekerd als mensen tegen elkaar aangifte doen en dan moet je er ook geen 2 minuten teveel tijd in steken....