bekeuring

[Lida]

Mijn zoon heeft een bekeuring gekregen omdat de agent hem twee dagen geleden meende te hebben zien rijden op een brommer terwijl hij nog geen 16 jaar is. Ik ben naar het bureau gegaan met de vraag hoe ze zonder deze bestuurder (overigens ook nog met helm op) staande te hebben gehouden weten dat mijn zoon de bestuurder was? De politie zegt dat een agent op basis van zijn afgelegde eed dit mag doen, kan dit zomaar?

[Walter]

Heeft je zoon jou wel de waarheid verteld?

En als je zoon recidivist is, dan zal de betrokken collega hem wel eens eerder aan de kant hebben gehad en hem nu herkend hebben. Dus tjsa....de diender is natuurlijk niet gek en zal echt niet zonder 100% zeker te zijn gaan schrijven.

[Gast]

dus het is bij de wet zo geregeld dat wanneer je wegens een eerdere overtreding (inderdaad heeft hij al eens eerder een bekeuring gehad wegens het rijden op een brommer) "bekend" bent je dan ook maar voor ieder akkefietje de schuld kan krijgen wanneer de desbetreffende agent je denkt te herkennen.

Ik heb hetzelfde postuur met nog een huisvriend van ons en wij zijn dus naar mijn mening vooral met een helm op niet duidelijk herkenbaar. Het gaat mij niet om de bekeuring maar over hoe dit is geregeld in de wet, want ik heb het idee dat de politie ons nog wel eens probeerd te overtroeven omdat wij toch niet op de hoogte zijn van alle regels en wetgevingen.

Altijd heeft mijn zoon de wens gehad om zelf bij de politie te gaan werken helaas is dit vorig jaar omgeslagen nadat de politie hem tot twee keer toe ondervraagd had als zijnde verdachte over een ingegooide ruit waar hij absoluut niet bij betrokken was geweest en waar later dan ook de schuldige van is opgepakt.

Hij was voor het gebeurde wel op de plek aanwezig geweest maar toen het gebeurde was hij daar al niet meer en had ook getuigen. Wij denken dan ook dat de politie hem heeft "gebruikt" om te kijken of hij wat wist over het gebeurde, maar dat had naar mijn inziens ook anders gekunt.

Voor zijn verhoor werden wij, zijn ouders, verteld dat wij hier niet bij aanwezig mochten zijn...???? Dit heeft een enorme impact gehad op mijn zoon vooral omdat hij zich enorm geïntimideerd voelde tijdens dit verhoor en nu dus geen begrip meer heeft voor de werkwijze van de politie.

Wij wonen in een niet al te grote gemeente waar de agenten de meeste jeugd wel kent en naar aanleiding van het uitschrijven van een "bon na herkenning" heb ik een gesprek aangevraagd met de desbetreffende agent met achterlating van mijn huis-mobiele telnr. helaas is dit alweer een week geleden en ik heb nog steeds niets gehoord.

[SWAT]

Beste Lida,

Hetgeen wat jij omschrijft is niet "bij wet geregeld". Bij wet is geregeld dat de politie belast is met de opsporing van strafbare feiten. Op welke wijze de politie dat doet is (behoudens voor de toepassing van bijzondere of ver(der)gaande bevoegdheden) niet in de wet vastgelegd.

Als derhalve een politieambtenaar ziet dat jou zoon (of een andere hem ambtshalve bekende persoon) een overtreding of een ander strafbaar feit pleegt, dan kan en mag hij daarvan een proces-verbaal of bij kleinere verkeersovertreding een beschikking opmaken.

Uiteraard geniet het de voorkeur om de "boef" ter plaatse te kunnen staandehouden en hem daarover aan te spreken maar dat is niet altijd mogelijk.

Om die reden kan bij auto's voor een aantal (verkeers)feiten op kenteken worden geschreven en in de andere gevallen, als de politieambtenaar zeker is van zijn waarneming, op naam van de herkende bestuurder.

Uiteraard kan je (zoon) proberen die waarneming aan te vechten bij de rechter. Let op de termijnen waarbinnen je dat moet of kan doen.

V.w.b. het vernielingsverhaal blijkt al uit je verhaal dat je zoon kennelijk is gezien rond het moment dat er vernielingen zijn gepleegd op de locatie waar de vernielingen zijn gepleegd. Dat kan voldoende zijn om hem te kunnen aanmerken als verdachte.

Een mogelijke verdachte kan je niet eerst vrijblijvend op een ouwe jongens krentenbrood manier gaan vragen wat er wellicht gebeurt is aangezien eventueel belastende verklaringen dan niet of slechts deels mogen worden gebruikt bij de rechter.

Bij het verhoor van minderjarige verdachten is niet voorgeschreven dat ouders daarbij aanwezig moeten zijn. Ouders kunnen wel vragen aanwezig te mogen zijn maar hebben dus geen recht op die aanwezigheid.
Ouders dienen wel z.s.m. over de aanhouding van hun (minderjarig) kind geinformeerd te worden.

[Julio]

Jammer dat uw zoon daarna niet meer bij de politie wou....

[Gast]

wij gaan dit ook zeer zeker aanvechten.
Bij het "vernielingsverhaal" hebben wij heel duidelijk aangegeven dat wij erbij wilden zijn maar er werd ons meedegedeeld dat dit niet mogelijk was, nu weten wij dus wel beter en dit steekt enorm. Ja het is ontzettend jammer dat hij nu niet meer bij de politie wil hij had dit al vanaf kleinsaf maar misschien laat iemand hem toch nog eens de positieve kant van de politie zien

[ThunderSTreak]

wij gaan dit ook zeer zeker aanvechten.
Bij het "vernielingsverhaal" hebben wij heel duidelijk aangegeven dat wij erbij wilden zijn maar er werd ons meedegedeeld dat dit niet mogelijk was, nu weten wij dus wel beter en dit steekt enorm. Ja het is ontzettend jammer dat hij nu niet meer bij de politie wil hij had dit al vanaf kleinsaf maar misschien laat iemand hem toch nog eens de positieve kant van de politie zien

Ik vind het een beetje een rare reactie, dat uw zoon om redenen die u aangeeft niet meer bij de politie wil. Op zich kan ik begrijpen dat een en ander indruk maakt, maar dat is toch geen reden om een jeugddroom te laten varen? Als het dat wel is kan je je afvragen of het wel zo'n gegronde stille wens was om bij de politie te gaan werken!

Ik denk dat deze ervaringen juist een motivatie kunnen zijn om wél bij de politie te gaan werken. Verbeter de wereld en draag er zelf een steentje aan bij!

Om redenen die u noemt niet bij de politie willen werken is eigenlijk toch wel een beetje aan te merken als 'vluchtgedrag'. Misschien begrijpelijk, maar zeker geen overtuigende reden.

Een ander belangrijk aspect vind ik dat uw zoon in staat geacht moet worden om zelf deze zaken aan te vechten. Natuurlijk begrijp ik de verantwoordelijkheid die u heeft als ouder, maar als je vindt dat jou onrecht is aangedaan, dien je daar zelf tegen in het geweer te treden. Dat is iets wat de jeugd ook mag leren. Is denk ik een heel belangrijk vormend aspect. Belangrijk is dat u uw zoon daarbij steunt, maar laat hem zelf de zaken regelen!!! Ik vind namelijk dat niet u, maar uw zoon dat gesprek met desbetreffende agent dient te hebben! Nogmaals, ik begrijp uw reactie, maar laat hem ook zelf de weg naar volwassenheid vinden! Leren opkomen voor jezelf is heel goed voor je zelfvertrouwen en je leert met deze zaken om te gaan.

[Bartikel]

Dag Lida,

Jij schreef:

Bij het "vernielingsverhaal" hebben wij heel duidelijk aangegeven dat wij erbij wilden zijn maar er werd ons meedegedeeld dat dit niet mogelijk was, nu weten wij dus wel beter en dit steekt enorm.

Swat schreef eerder:

Bij het verhoor van minderjarige verdachten is niet voorgeschreven dat ouders daarbij aanwezig moeten zijn.

Dus ik ben benieuwd wat u nu wel weet. Volgens mij is er niks veranderd, anders heb ik iets gemist. De wetgeving dat ouders bij hun kind mochten, tijdens het, toen nog, ophouden voor verhoor is ongeveer twee jaar geleden. Dit bleek uit artikel 490 wetboek van stafvordering (uit het hoofd) Dit artikel is verwijderd en er is tot op heden nog niks voor teruggekomen. M.i. hebben de collega's aldaar juist gehandeld.

Uw zoon is verdachte geweest. Verdachte wordt je door een opsomming van feiten en omstandigheden. Het is vervelend als later blijkt dat je er niks mee te maken hebt, maar daar zal wel eerst onderzoek naar gedaan moeten worden. Deze werkwijzen zijn allemaal wettelijk geregeld.

De politie moet zijn werk goed kunnen doen, vandaar deze bevoegdheden. Als u zelf slachtoffer wordt van een strafbaar feit wilt u volgens mij ook dat de politie het maximale doet om de verantwoordelijke te achterhalen. Sterker nog, waarschijnlijk neemt u het ons kwalijk als wij niet doortastend genoeg optreden waardoor u met de schade en een onbehaagelijk gevoel blijkt zitten.

Groetjes Bartikel

[Kawabill]

Sterker nog, waarschijnlijk neemt u het ons kwalijk als wij niet doortastend genoeg optreden waardoor u met de schade en een onbehaagelijk gevoel blijkt zitten.

Dat klopt Bartikel, als jullie eens een "onafhankelijk marktonderzoek" zouden laten uitvoeren zou dit zeker hoog in de lijst staan.

Maar laten we nu wel wezen dat "bon na herkenning" niet het sterkste argument is dat je naar voren kunt brengen. Ook bij de politie werken mensen die - net zoals ik - fouten kunnen maken. Voor een rechtbank heb je toch iets meer en betere feiten nodig. It´s all about perspecive namelijk.

Iemand staande houden bij verrichten van de daad is overtuigender dan "bon na herkenning".....alleen moeilijker, dat zal ik moeten toegeven.

Lida, ik ben benieuwd naar de uitkomst van de gesprekken met de agent in kwestie.

Grtz,
Bill

[Bartikel]

Dag Kawabill,

Mijn reactie had betrekking op het feit dat de zoon van Lida als verdachte was gehoord en niet op het uitschrijven van een bon. De vraag van Lida was of dit mocht en het antwoord was al gegeven.

Een ambtseed / belofte heeft t.o.v. de rechter veel waarde. Mocht er bezwaar worden gemaakt dan zal de officier te rade gaan bij de verbalisant. Hij zal dan omschrijven waaraan hij de bekeurde herkende.

Groetjes Bartikel

[Frans]

Een agent die gaat schrijven op "herkenning" heeft zker al meer dan eens de moeite genomen om een bestuurder te wijzen op zijn/haar verantwoordelijkheden. Dit is namelijk pas een stap die je neemt NADAT is gebleken dat elk ander middel niet meer wil helpen. Ik mag dus aannemen, sterker nog, ik weet bijna zeker dat uw zoon meer dan eens is aangesproken, wellicht zelfs bekeurd, voordat de verbalisant over gaat tot deze maatregel. Ik durf ook mijn hand in het vuur te steken dat het tegen uw zoon is verteld, dat vanaf nu elke keer dat de agent hem ziet rijden hij gewoon een bonnetje thuis stuurt. Simpel in het kader van: "Wie niet horen wil, moet maar voelen" Dat dit voor u als ouder drakonisch lijkt kan ik me heel erg goed voorstellen, maar als ik uw verhaal zo lees dan is uw zoon niets te verwijten, en is de agent maar iemand die graag bonnetjes schrijft.....

Ik denk dat, als uw zoon de gehele waarheid zou hebben verteld, dat u zelf dan ook tot deze conclusie zou zijn gekomen... Wat heeft u er als ouder aan gedaan dat uw zoon niet meer op een brommer kan rijden (zolang hij nog geen 16 is) ???? Tot slot toch nog een tweede opmerking.....het feit dat een agent al overgaat tot dit soort maatregelen met een jongen van 15 jaar waarvan hij naw-gegevens etc. goed kent EN waarvan de agent de jongen zelfs rijdend op een brommer goed herkent zegt veel, zo niet heel veel opver de manier waarop uw zoon zich in het verleden heeft geprofileerd tegenover (in ieder geval) die agent.

Het lijkt me dus niet helemaal onverstandig om uw zoon toch eens te vragen of het verhaal wat hij u verteld wel helemaal het juiste verhaal is...ervaring leert dat kids van die leeftijd wat moeite hebben met autoriteit en ook echt het idee hebben dat ze zelf niets te verwijten is. Maar ik denk dat ik u dat als ouder niet eens hoef te vertellen.....

Ik hoop dat uw zoon niet te veel van deze streken uit heeft gehaald.....een gemiddelde van een bonnetje of 3 à 4 op een middagje brommerrijden is erg gemakkelijk te halen voor een agent......en dat kan dus flink oplopen.....