Mag de politie je zomaar op straat zetten?

[KillMeNow]

Een tijdje terug werd ik hardhandig opgepakt. Vanuit het niets. Ik wist dat er een aangifte tegen me liep, maar ik heb een dodelijke angst voor agenten (‘per ongeluk’ getaserd en een miskraam gekregen), dus had mijn psycholoog een brief gestuurd naar de betreffende agent met uitleg en de vraag of het verhoor anders dan op het politiebureau kon. Ik heb zelf ook nog gebeld met de agent die het verhoor af zou nemen; een andere optie dan op het politiebureau was er niet. Dus toen heb ik gezegd dat ik mijn verklaring schriftelijk zou doen. Wat ik ook gedaan heb.

Toen de twee agenten met een busje voor m’n neus stonden schoot ik meteen in m’n PTSS. Ik bleef maar roepen en schreeuwen dat ze een brief gekregen hadden, maar daar hadden ze geen boodschap aan. De ene agent vroeg nog of ik medicatie had liggen thuis, maar de andere agent had geen zin om het te gaan halen (350 meter verderop..). Onderweg naar de arrestantencel heb ik mezelf geprobeerd te verhangen in de autogordel: ik werd tegengehouden. In de cel knoopte ik mijn vestje om mijn nek; helaas, er bleek een camera in de cel te hangen. Vervolgens werd ik uitgekleed en kreeg ik een scheurpak aan. M’n onderbroek had ik wel nog. ‘s Nachts heb ik geprobeerd mezelf daarmee te verhangen: kennelijk zit ook ‘s nachts iemand op te letten op de beveiligingsbeelden en er werd weer in gegrepen.

Ik bleek niet opgepakt te zijn voor hetgeen ik de schriftelijke verklaring geschreven had, maar voor iets wat er mee te maken had. De agent die de eerste zaak behandelde heeft alleen niets laten weten over een brief van een psycholoog mbt mijn angsten en het doen van een schriftelijke verklaring. Ze had in het proces verbaal alleen opgeschreven: “verdachte is niet op komen dagen voor verhoor”.
Dit had de OvJ gelezen en daarom besloot hij me op te laten pakken bij deel 2.

Na 3 dagen, waarin ik zó vol met angst zat dat ik ook niks gegeten of gedronken had, kwam ik voor de rechter-commissaris. Die besloot dat ik de rechtszaak thuis af mocht wachten. En toen werd ik op straat gezet. Letterlijk. Een agent liep me me mee naar buiten. Ik was knalhard aan het huilen en helemaal in paniek. Daar stond ik dan. Midden in Den Haag, een stad waar ik amper bekend in ben. Ik had alleen de spullen bij me die ik had toen ze me oppakte: m’n huissleutels. Geen geld, geen pasjes, en m’n telefoon was leeg.
Godzijdank ben ik opgevangen door 2 hele lieve meiden die in een lunchroom werkte. Ze gaven me eten en drinken en laadde m’n telefoon op voor me, zodat ik iemand kon bereiken om me op te komen halen. Ik ben die twee meiden serieus m’n leven verschuldigd.

Mijn vraag is; mag de politie dit zomaar doen? Als je een arrestant heb die er tot drie keer toe een eind aan probeert te maken, mag je die dan zomaar op straat zetten? Zonder manier om thuis te komen of iemand te bereiken? Ik hoorde van een kennis dat de politie heel erg waakzaam is op zelfdoding onder arrest omdat ze anders gezeik krijgen met de Rijksrecherche. Maar zodra je niet meer onder hun ‘zorg’ bent maakt het ze allemaal niet meer uit. Blijkbaar is dat dus echt waar?

Inmiddels is de angst voor uniformen echt een mega-fobie geworden. Ik kom amper de deur meer uit, ben ontzettend vereenzaamd, schrik elke nacht wakker, en heb mezelf inmiddels aangemeld bij de Levenseindekliniek. Het enige wat me nog overeind houdt is gerechtigheid en het idee dat ik ‘ze niet wil laten winnen’. Maar het is vechten tegen de bierkaai.

[Frans]

Mijn vraag is; mag de politie dit zomaar doen?

Ik vraag me even af wat je nu van mij als beheerder van een politieforum verwacht. Als we antwoord geven dan schiet je waarschijnlijk in je angsten, ik zoek even naar wat je wil. Een antwoord of was het eigenlijk 1 grote mededeling? In het laatste geval ben ik blij dat je even je verhaal hebt kunnen doen, als je zoekt naar antwoorden dan willen we die best geven maar let op, er zitten hier agenten en dat zijn de mensen met, jawel de button agent naast hun naam....

[SWAT]

Kort (hoewel) samen gevat.

U wordt verdachte van een strafbaar feit wat gezien de gang van zaken een misdrijf betrof waar meer dan 4 jaar gevangenisstraf op staat.
U heeft een uitnodiging ontvangen voor verhoor door de politie.
In beginsel geschiedt een verhoor van een verdachte, zeker als het een misdrijf betreft, aan een bureau van politie omdat er zaken dienen te geschieden m.b.t. het onderzoek die alleen aan het bureau kunnen plaats vinden. Elke verdachte van een misdrijf dient bijvoorbeeld geïdentificeerd te worden middels het afnemen van vingerafdrukken en het maken van een foto.
Het afleggen van een schriftelijke verklaring als verdachte is geen optie die de Wet kent en kan niet als bewijsmiddel worden gebruikt. Een verhoor van de politie is overigens meer dan uitsluitend het vastleggen van het verhaal van de verdachte. Het verhoor moet dienen voor de waarheidsvinding wat inhoud dat gedurende het verhoor verdiepende vragen gesteld kunnen worden.

Als een verdachte voor een verhoor niet verschijnt kan de officier van justitie bepalen dat een verdachte buiten heterdaad moet worden aangehouden. Gezien uw staat en het feit dat u in een observatiecel bent geplaatst, kan het niet anders zijn dan dat u aan het bureau bent onderzocht door een (politie) arts. Die arts bepaalt of een arrestant bepaalde medicijnen moet krijgen en/of extra toezicht moet krijgen.

Na uw verhoor heeft de officier van justitie bepaalt dat u voorgeleid diende te worden voor de rechter commissaris, ook dat impliceert dat u wordt verdacht van een ernstig feit en dat er ernstige redenen waren om voor herhaling van strafbare feiten van uw kant te vrezen.
U bent vervolgens door de rechter commissaris (RC) al dan niet onder voorwaarden direct in vrijheid gesteld.
Als de RC een verdachte in vrijheid stelt dient dit direct te geschieden. Zodra u bij de RC bent valt u formeel niet meer onder het toezicht van de politie maar van justitie.

Bij een in vrijheid stelling hebben politie en justitie alleen een zorgplicht als dit minderjarigen betreft of personen die op het moment van de aanhouding onder direct medisch toezicht stonden en in een inrichting verbleven.
In alle andere gevallen is er voor politie en justitie geen verplichting om voor ondersteuning of vervoer te zorgen.
Op verzoek is er vaak wel de mogelijkheid om iemand te laten bellen of (op eigen kosten) een taxi te bellen.

Ik mag aannemen dat u zich inmiddels onder behandeling van een arts hebt gesteld.

[maestro]

je kunt een klacht indienen tegen de politie en de gang van zaken laten beoordelen ten aanzien van de vrijlating. Bij iemand die in psychische noodverkeert kan het aan zijn lot overlaten vraagtekens worden gezet. Maar was het duidelijk dat je geen geld had en de telefoon leeg was?

https://www.politie.nl/informatie/zo-di ... litie.html

[jjk]

Zoals hierboven door @SWAT uitgelegd is dit een redelijk normale gang van zaken.

In de brief die uw heeft ontvangen staat ook niet dat er een optie is om een schriftelijke verklaring af te leggen. Waarschijnlijk werd de brief afgesloten met de tekst: Als u niet verschijnt op bovengenoemde datum kunt u op een later moment worden aangehouden.

Voor iemand die zo bang is voor de politie zou ik aanraden in contact te treden met een advocaat om zaken te regelen. Dan voorkom je dit soort 'verrassingen' omdat je advocaat je dan kan uitleggen wat je opties zijn. Daarnaast kan de advocaat het niet-inhoudelijke contact met de politie verzorgen.

Ik snap niet waarom hierboven de link naar het klachtenformulier wederom gedeeld wordt zonder dat er een klachtwaardige gedraging voorbij is gekomen. Het VIK is niet gemaakt van tijd...

[SWAT]

TS is voorgeleid bij de RC dan moet ze dus een raadsman hebben. Ze had haar vragen dus ook bij haar RM kunnen stellen.

[Mitch]

Ik snap niet waarom hierboven de link naar het klachtenformulier wederom gedeeld wordt zonder dat er een klachtwaardige gedraging voorbij is gekomen. Het VIK is niet gemaakt van tijd...

Maestro zet erbij dat er vraagtekens gesteld kunnen worden bij de situatie. Ik zou diezelfde vraagtekens hebben. Dat iemand terecht is aangehouden wil niet zeggen dat de zorgplicht (of geef het een ander woord) ophoudt bij het heenzenden. Je kan niet een verdachte zomaar op straat flikkeren bij koude temperaturen of tig kilometer van huis zonder opgeladen telefoon of whatever.

De vraag is of de klacht bij de politie of hij justitie thuis hoort.

[Frans]

Dat "op straat flikkeren" is wel sterk afhankelijk van de verdachre. Wat me in dit hele verhaal opvalt is dat hier geen GGZ arts bij is geweest (het is niet genoemd door TS) en als die wel is geweest, wat vaak al binnen enkele uren bij een bepaalde doelgroep gebeurt, dan kun je daar al een aantal conclusies aan verbinden.

[zijlvaart67]

Dat iemand terecht is aangehouden wil niet zeggen dat de zorgplicht (of geef het een ander woord) ophoudt bij het heenzenden. Je kan niet een verdachte zomaar op straat flikkeren bij koude temperaturen of tig kilometer van huis zonder opgeladen telefoon of whatever.

Het bureau uitgeschopt worden gebeurt alleen als je vervelend bent; iemand kan uren bij de balie blijven zitten totdat hij/zij iets geregeld heeft..en dan is de koffie nog gratis ook..

Als je er echt uitgezet wordt, heb je het er zelf naar gemaakt..

[SWAT]

Ik begrijp uit het verhaal dat TS is heengezonden door de RC. TS verblijft op dat moment op het paleis van justitie en wordt bij een onmiddellijke in vrijheid stelling vanuit daar weggestuurd en dus niet vanuit een politiebureau.
Het paleis van justitie in Den Haag kennende kan je ook daar bij de ingang in een wachtruimte wachten op (zelf te regelen) vervoer. Tenzij het na sluitingstijd van het paleis was.

[Mitch]

Er zijn nog genoeg vraagtekens bij het verhaal van TS. Maar ik blijf erbij dat de politie ook een zorgplicht heeft met heenzenden. Ook als de verdachte of persoon vervelend is lijkt het me professioneel.
Hiermee zeg ik overigens niet dat de politie als taxi moet fungeren of moet pamperen. Dus ik sluit me aan bij wat Maestro zei.

[KillMeNow]

Hai allemaal,

Dank voor de antwoorden. Het was een agent die me op straat zette, maar zoals ik het hier lees zou de verantwoordelijkheid daarvan dus bij justitie en niet politie kunnen liggen?

En ja, ze wisten dat ik geen geld, (opgeladen) telefoon, of pasjes bij me had. Toen ik vroeg hoe ik thuis moest komen kreeg is als antwoord "als je het aardig vraagt bij het station geven ze je misschien een kaartje". Ik werd niet in een wachtruimte geplaatst. En was op dag 1 wel een arts bij en die gaf me (ik denk) oxazepam. Verder las ik later een verslag van het Leger des Heils waarin stond dat ze geen beoordeling konden geven omdat de politie hen gezegd had dat ik niet aanspreekbaar was. Ik wist hier niets van.
Ik neem aan dat RM staat voor raadsman? De advocaat die ik toegewezen kreeg zij tijdens het verhoor dat hij op hete kolen zat (staat ook in het verslag) omdat hij nog twee mensen had wachten. Hij was er niet bij toen ik op straat gezet werd.
Wat betreft het "ze zetten je er alleen zo uit als je vervelend bent": ik ben de hele tijd alleen maar aan het huilen en in paniek geweest. Waarschijnlijk vonden ze dat dan irritant?

Verders (niet lezen wanneer je een nukkige diender bent, wel als je een voor verbeteringen openstaande handhaver bent):
Ik heb zelf ook geen contact gehad met familie o.i.d. Ik heb een van de agenten die me aanhield gesmeekt om alstjeblieft de oppas van de hond te bellen zodat dat beest opgehaald kon worden en niet drie dagen alleen binnen zou zitten. De oppas vertelde het weer aan m'n vader, die weer contact opnam met een ambulant begeleider. Ze zijn beide naar het politiebureau gekomen (waar ik de eerste twee dagen zat) maar werden weer weggestuurd. Ik wist daar (weer) van niks. M'n baas zat zich zorgen te maken omdat ik niet was opkomen dagen voor werk en ik niks had laten horen.
De cel waar ik in lag (alleen een wc met een fonteintje erboven en een superdun matrasje op de grond; echt onmenselijk, ik wist niet dat dat zo bestond in NL) had geen daglicht, geen klok, niks. Het was er ook ijskoud. Zeker ook omdat ik al m'n kleren uit moest trekken en alleen een 'scheurpak' (?) aan kreeg. Het dunne matrasje hield de kou uit de vloer niet tegen.

Eerder vanavond ging de deurbel en toen ik de gang in liep (donker) hoorde ik iets wat als een politieradio/walkie-talky klonk en ik bevroor en raakte meteen in paniek. Het bleek een pakketjesbezorger te zijn. Stond die arme vent daar in de regen met een grote doos. Het geluid bleek uit z'n auto te komen waarvan de deur open stond.
Behandeling is er niet. Omdat ik nu onder reclassering val ben ik heel beperkt in aanbieders. Eigenlijk zijn er gewoon geen psychologen e.d. beschikbaar. De GGZ van de reclassering (die wel echt hun best doen) probeert me nu in een reguliere behandelsetting te krijgen met doorverwijzingen met "wij achten mevrouw geschikt voor behandeling buiten een forensische setting". De enige behandelaar die tot nu toe een aanmeldingstraject wil starten is er een die een ongelofelijk hoge eigen bijdrage in rekening brengt: ik zou daarvoor geld moeten lenen.
Ik heb niet het idee dat (alle) politieagenten door hebben hoe heftig het door hun toegepaste geweld binnen kan komen bij iemand. De politie heeft dan wel een geweldsmonopolie en pleegt dus geen strafbaar feit, maar vertel dat maar aan m'n hersenstam die nu 24/7 op scherp staat.
Daarbij, de politieagente die zo vriendelijk was om de oppas te bellen wilde bij mijn aanhouding ook eerst mijn medicatie (tegen angst en paniek) gaan halen. Maar haar collega (die achter het stuur zat) weigerde. "Nee, geen zin in. We rijden meteen door." Mijn medicatie lag 350 meter van de plek waar ik aangehouden werd. In de richting die we al op zouden rijden. In het Proces Verbaal staat wel dat ik mezelf vervolgens onderweg probeerde te verhangen in de veiligheidsgordel van het busje, maar niet dat die situatie voorkomen had kunnen worden als de ene agent de andere niet overschreeuwde. Lekker lullig voor haar ook, want zij mocht vervolgens uitstappen en achterin gaan zitten van meneer de chauffeur om ervoor te zorgen dat het me niet zou lukken.

[MotoRon]

TS heeft haar verhaal kunnen doen. Wat de omstandigheden zijn geweest bij de aanhouding en welke afwegingen de betrokken agenten hebben gemaakt, daarover kunnen wij verder niets zeggen, daar zijn wij niet bij geweest.