Houding politie beambte bij huisbezoek. Zijn daar regels voor?

[Dhr-Rick]

Beste Politie,

Een week geleden heb ik bezoek gehad van de wijkagent en een hack specialist van de politie omtrent hacken waarvan ik een tijd geleden aangifte had gedaan. De hack specialist was gelijk zeer onvriendelijk tegen mij, liet mij keer op keer niet uitpraten als ik over de hacks vertelde, bagatelliseerde alles, ging niet in op de hacks die duidelijk een onderzoek zijn, ging niet in op het feit dat ook mijn vriendin gehackt wordt en zat mij bovendien keer op keer op keer luid uit te lachen. Vrij snel verbood hij mij zelfs om het woord hacken/ hacker uit te spreken. Hij had bovendien een agressieve houding naar mij en ik kon mij niet aan de indruk onttrekken dat hij iets persoonlijks naar mij had terwijl ik hem niet ken. Uiteindelijk zei hij dat ik paranoïde was en bleef dat maar herhalen. Vreemd genoeg greep de wijkagent niet in en keek toe hoe ik door de hack specialist de grond in werd getrapt.

Nooit eerder in mijn leven heb ik zo'n 'gesprek' gehad en nooit eerder ben ik als paranoïde uitgemaakt. Ik heb nooit met de politie te maken gehad en snap in die zin totaal niet waarom de hack specialist iets persoonlijks naar mij leek te hebben.

Zowel mijn vriendin (die bij het 'gesprek' aanwezig was) als ik zelf vonden de houding van de hack specialist buiten alle proporties, en we hebben op het punt gestaan om de hack specialist te verzoeken om zijn houding aan te passen of anders weg te gaan. We hebben dat niet gedaan omdat we bang waren dat het dan zou escaleren, en omdat we niet wisten of zo'n verzoek een belediging van een ambtenaar in functie is.

Mijn vraag is of dit een normaal gedrag is van een politie beambte tijdens een huisbezoek? Ook zou ik willen weten of er regels zijn hoe een politie beambte zich moet gedragen tijdens een huisbezoek en zo ja wat die regels dan zijn?

Vriendelijke groet,
Rick

[maestro]

Als de specialist in dienst is van de politie kun je een klacht indienen bij de politie. Meer informatie hier: https://www.politie.nl/informatie/zo-di ... litie.html

Dat kan dus zijn een formele klacht maar ook een bemiddelend gesprek om de ergenissen uit te praten.

[Proost]

Als man van de praktijk zal ik niet meteen met het advies komen om dan maar een een klacht in te dienen. Maar ik heb wel wat verdiepende vragen. Even los van het gedrag van de collega, om het verhaal helder te krijgen voor mijzelf.

Waarom denk jij dat het woord "paranoïde" ter sprake is gekomen?

Weet jij wat een hack in juridische zin betekent?

Zou het ook iets anders kunnen zijn geweest waar je last van hebt gehad, dan een hack?

Ben je toevallig momenteel onder behandeling bij een GGZ instelling of in het recente verleden geweest?

(Geen waardeoordeel, gewoon een aantal oprechte vragen)

[SWAT]

Wij zijn niet bij het gesprek geweest dus op de vraag of deze collega zich wel of niet correct heeft gedragen kennen we niet beoordelen. U mag bij een gewoon gesprek met de politie de gebruikelijke beleefdheid verwachten. Uiteraard moet dit wederzijds geschieden.
Veel mensen denken dat ze gehackt zijn als er iets mis gaat en het internet enige betrokkenheid lijkt te hebben. Wellicht dat u in het gesprek daar teveel nadruk op hebt gelegd en de collega bleek dat er geen sprake was van een feitelijke hack.
Daarnaast politieambtenaren zijn ook maar mensen en kunnen ook wel eens een wat mindere dag hebben.
Niet alles is gevat in protocollen en aanwijzingen.

[JDO]

Daarnaast kan je altijd aangeven dat je je niet prettig behandeld vind worden en dat je graag wilt dat de betreffende ambtenaar vertrekt. Zolang je daarbij niet gaat schelden en het netjes houdt dan zal dat zeker geen belediging opleveren. Je kan gewoon zeggen: "Ik krijg het gevoel dat u mij niet serieus neemt en wil dat u nu vertrekt.".

Als je de specialist wegstuurt wordt het onderzoek natuurlijk wel erg moeilijk...

[Dhr-Rick]

Beste allen,

Dank voor jullie reacties.

Het was tot vandaag niet mijn bedoeling om een klacht in te dienen tegen de hack specialist van de politie maar vroeg mij af of er regels zijn hoe politie beambten zich moeten gedragen en of het 'gesprek' (vanaf nu gesprek) bij mijn thuis een normale gang van zaken was. Wel speelde ik op een gegeven moment met de gedachte om een gesprek met hem aan te gaan om te delen hoe het gesprek voor hem was en waarom hij zo deed zoals hij deed. Ook wil ik hem dan vertellen hoe hij op mij over is gekomen en wat dat met mij heeft gedaan. Het is dus eigenlijk een gesprek met opbouwende kritiek in de hoop dat hij er wat van leert en ik ga begrijpen waarom hij zo reageerde. In mijn ogen is zo'n gesprek alleen maar goed. Uiteraard kom ik in zo'n gesprek niet met verwijten of boosheid want daar heeft niemand wat aan en op zo'n manier een gesprek hebben is sowieso niets voor mij. Ik kan mij echter goed voorstellen dat er vanuit de politie helemaal niet de mogelijkheid is voor een gesprek bijvoorbeeld door het personeels tekort.

Pas dit bericht schrijvende en na heel het gesprek nog een keer op een rijtje te hebben gezet herrinderde ik mij dat de politie hack specialist mij in het gesprek vrij snel verbood om de woorden "hacker" en "hacken" uit te spreken. Ik vond dat héél erg bizar en intimiderend. Inmiddels heb ik de mening dat een klacht(gesprek) door de houding van de politie hack specialist zéér zeker op zijn plaats is. Ik hoop daarmee te bereiken dat hij in gaat zien hoe zijn houding naar mij was en hij zichzelf de vraag gaat stellen of hij het niet op een correctere en normalere manier had kunnen doen. Ook hoop ik er mee te bereiken dat hij zich bewuster van zichzelf gaat worden in gesprekken voor het geval het gesprek bij mij niet een grote uitzondering was maar een patroon wat dan dus ook bij andere burgers gaat gebeuren/ gebeurd. Inzicht in zijn eigen functioneren komt mijn inziens zowel hem zelf als een ander ten goede.

In zo'n klachtgesprek hoop ik ook alsnog te bereiken wat ik met het gesprek met de hack specialist van de politie hoopte en ook dacht te bereiken, namelijk dat de politie onderzoek gaat doen naar de hacker door hem bijvoorbeeld in een val te laten lopen. Onderzoek door de politie was mijn allerlaatste hoop om het hacken -wat mijn leven vrijwel geheel onmogelijk heeft gemaakt- te doen verminderen of te doen stoppen. Hoe nu verder weet ik echt niet meer.

Er is overigens wel degelijk sprake van hacken (heb zelf al decennia lang veel kennis en ervaring met bijvoorbeeld computers, internet(beveiliging), smartphones etc.)) en zie daardoor meestal wat een hack is en wat niet. Een ethisch hacker heeft bovendien mijn aangifte over het hacken evenals mijn updates van nieuwe hacks (samen ongeveer 30 bladzijden) doorgenomen en zijn conclusie was kraakhelder namelijk dat de hacks gebeuren door iemand wiens werk het is en er dagelijks veel tijd in stopt. Ook kwam mijn cyberverzekering (met hack expers uit o.a. de VS) tot vergelijkbare conclusies.

Dat het woord paranoïde meerdere keren uitgesproken is door de politie hack specialist kan ik op zich nog wel begrijpen omdat veel hacks ook een andere oorzaak kunnen hebben en het daardoor ongeloofwaardig over kan komen. De hack specialist kan daardoor de indruk hebben gekregen dat ik meer zie dan dat er daadwerkelijk aan de hand is, wat kan wijzen op paranoïde gedrag. Doordat hij mij steeds maar een paar tellen gaf om de hacks en bijvoorbeeld de werkwijze van de hacker uit te leggen, mij daarbij steeds onderbrak, vervolgens daarna iedere keer (mij) hardop ging (uit)lachen en daarna steeds met flauwe tegenargumenten kwam of zei dat de hacks niet konden, klapte ik steeds meer dicht en raakte daardoor enigzins in de war. Vanaf zijn verbod om de woorden "hacks" en "hacker" uit te spreken werd dat een stuk sterker. Hij sprak bovendien heel snel, ging van de hak op de tak terwijl ik door ernstige ziektes (niet psychisch!) langzamer van begrip ben, niet op woorden kan komen of ze door elkaar haalt, en links weinig gehoor heb. Daardoor kan ik misschien op hem zijn overgekomen als iemand die psychisch iets mankeert waardoor hij nog meer ging geloven in zijn eigen oordeel dat ik paranoïde zou zijn.

De kennis van de politie hack specialist was overigens beperkt tot het hacken van bedrijven of geld stelen middels hacks, marktplaats fraude e.d. maar hij had geen enkele kennis van de hacks die grotendeels bij mij spelen zoals een vorm van sim-swapping of het geheel clonen van mijn telefoons en tablets (als er een simkaart in zit). Hierdoor kan ik mij voorstellen dat de hacks nog veel ongeloofwaardiger voor hem werden en hij zodoende nog meer bewijs dacht te hebben dat ik paranoïde was. Dat hij dat van mij dacht vind ik op zich prima maar dat hij het uitsprak en bleef herhalen vind ik niet tactisch, niet netjes en zeker niet respectvol. Hij had het ook (deels) bij zichzelf kunnen houden door te erkennen dat hij geen kennis had over een groot deel van de hacks en hij er dus geen uitspraken over kon doen.

Ik ben niet onder behandeling in een GGZ instelling en ook niet recent geweest.

Wat hacks in juridische zin betekenen weet ik niet geheel. Ik denk een ieder geval dat het onder computervredebreuk valt en strafbaar is, tenzij bijvoorbeeld de politie het doet in het kader van een onderzoek.

Wat ik niet begrijp is waarom de wijkagent die bij het gesprek met de politie hack specialist aanwezig was, niet ingreep toen die specialist helemaal op mij 'los ging', of bijvoorbeeld toen ik het verbod door de politie hack specialist opgelegd kreeg om de woorden "hacker" en "hacks" uit te spreken. Heeft dat te maken met hiërarchie of collega's onder elkaar?

Goed om te horen dat het geen belediging van een ambtenaar in functie was als ik (uiteraard netjes) uit had gesproken dat ik de houding van de hack specialist niet prettig vond en ik hem in het ergste geval had verzocht om weg te gaan. Dat ik dacht dat het misschien een belediging was komt waarschijnlijk voort uit het feit dat wat mijn vader ongeveer 50 jaar geleden deed: namelijk lachen toen een politie beambte hem vroeg zijn auto netter te parkeren en de politie beambte vervolgens letterlijk tegen mijn vader zei na het lachen: ,, dit is een belediging van een ambtenaar in functie". Vervolgens kreeg mijn vader een flinke bekeuring. Ik was toen ongeveer 10 jaar maar kan het mij nog levendig herinneren. Het heeft dus indruk op mij gemaakt.

Goed weekend.

[Proost]

Er zijn geen 'regels' voor, anders dan wat normaal is (of geachte te zijn) in de samenleving. De collega's die bij cyber (of aanverwante afdelingen ) werken hebben doorgaans ook geen hele politieopleiding doorlopen en hebben ook geen gesprektechnieken opleiding gehad. Zij doen met name waar ze heel goed in zijn en de rest van de politie veel minder.

Normaliter zal een hackspecialist ook niet snel iemand thuis bezoeken. Ik denk dat de afdeling Cyber en aanverwante inmiddels de meest overvraagde afdelingen zijn die we hebben met het grootste personeelstekort. Die zullen niet snel een tijdrovende klus als een huisbezoek afleggen. Weet je zeker dat het woord "digitaal wijkagent" niet is gevallen?
Als de collega u heeft gevraagd het woord hack of hacker niet meer te noemen is dat waarschijnlijk gelegen in het feit dat de collega, na het aanhoren van de omstandigheden en feiten, er van overtuigd was dat het geen hack betrof. Wij kunnen hier ook alleen maar naar raden want we waren er niet bij.

Wat me wel opvalt aan dit hele verhaal is dat er gesproken wordt over computer hacks, meerdere telefoons en tablets gehackt, gekloond, sim swapping en dit alles ook nog eens gedaan door iemand met zeer veel hackkennis die er dagelijks veel tijd in stopt. Dit soort malafide hackers heeft normaal gesproken als doel heel veel geld te verdienen aan iemand waarvan die weet dat dat er ook te halen is en dit doelwit af te persen. Anders is het zonde van al deze moeite. Is jou ook om geld gevraagd om de hacks te doen stoppen?
Kan ook in een eerder gelegen ruzie liggen waarvoor iemand je nu 'betaald zet'.

Maar mocht je geen ruzie hebben gehad en er wordt niet om geld gevraagd snap ik de insteek van de collega's wel enigszins (los van het feit dat dat netjes gebracht moet worden). Enig idee hoe vaak wij telefoon krijgen dat iemand meent gehackt te zijn?

P.s. staar je vooral niet blind op zogenaamde hack experts uit de V.S. want die zijn lang niet zo goed als de onze. Begin dit jaar is zelfs de FBI nog gehackt. Ik bedoel maar...

[vraagteken]

Ik was niet bij jouw gesprek, maar vind het heel vervelend dat je dit gevoel hebt overgehouden aan het gesprek. De meeste collega's die digitaal rechercheur zijn (bij een cybercrimeteam of "gewoon" digitaal rechercheur) hebben inderdaad geen reguliere politieopleiding gevolgd en niet iedereen is van nature even tactvol in de communicatie.

Wat u eens zou kunnen doen en wat misschien een stuk laagdrempeliger is dan een klachtenprocedure, is via de wijkagent eens vragen of de betreffende collega een bemiddelend gesprek zou willen voeren waarin u uitlegt wat het gesprek met u deed en wat heeft gezorgd voor uw gevoel nu. Ook digitaal rechercheurs zijn net mensen en daar willen ze ook van leren. Het feit dat iemand heel goed is met techniek betekent niet per se dat men dat ook is met mensen namelijk. En misschien kunt u wat leren van zijn kennis op het gebied van hacking.

Daarnaast wil ik u een andere invalshoek meegeven: de hoeveelheid complete onzin die er over hacken wordt geschreven is ongekend. Als digitaal rechercheur krijg je daar ook mee te maken, want regelmatig ben ik mensen aan het uitleggen hoe het verhaal echt zit. Neem het verhaal van Rian van Rijkbroek, de 'cybercharlatan', aperte onzin op prime-time publieke omroep. En als je zoveel onzin te horen krijgt, dan kan het ook gebeuren dat je daar wat botter op gaat reageren. Frustratie misschien? Ik zeg niet dat het goed is dat het door u beschreven gedrag behoorlijk is, maar niets menselijks is ook ons vreemd.

[JDO]

Overigens zit er in de huidige politieopleiding voor specialisten (PSI) wel een stuk gesprekstechnieken hoor. Maar het is wat beperkt en het is iets wat je zeker moet liggen en moet bijhouden.

Om te beginnen wil ik benadrukken dat ik uit uw verhaal duidelijk zie hoeveel de huidige situatie waar u in zit met u doet. Ik geloof u volledig als u zegt dat de situatie uw leven vrijwel geheel onmogelijk maakt. Maar ik merk ook uit uw samenvatting dat het gesprek van twee kanten moeizaam verliep. Dat de specialist aan u verteld heeft waar hij zich voornamelijk mee bezig houdt geeft mij het vermoeden dat u hem bevraagd heeft over "of hij wel wist waar hij het over had". Dat u vervolgens aangeeft dat de specialist u verbood om het over hacks en de hacker te praten geeft mij het vermoeden dat hij beoordeeld heeft dat er, op basis van het gesprek, geen sprake was van computervredebreuk maar u wel vasthield aan uw belevenis dat u slachtoffer was van computervredebreuk. Ik kan mij goed voorstellen dat als de specialist u al een aantal malen heeft uitgelegd waarom een bepaalde gebeurtenis, vanuit zijn expertise, geen computervredebreuk is, maar u daar toch aan vasthoudt, hij aangeeft dat u niet de hele tijd tegen hem in moet gaan. Het feit dat een digitaal specialist zich over het algemeen ook niet voorstelt als "hack specialist" vind ik ook bijzonder. Het feit dat er een, zeer schaarse, digitaal specialist bij u op huisbezoek geweest is geeft wel aan dat de politie uw aangifte serieus neemt overigens.

Zoals al eerder besproken is het ook erg bijzonder dat u, zoals u vertelt, het doelwit bent van een op u en uw vriendin gerichte aanval van cybercriminelen die op relatief hoog niveau uitgevoerd wordt, die relatief lawaaig is (u bent er immers van op de hoogte) en veel sporen achterlaat. Om een kleine vergelijking te trekken: Jazeker de inlichtingendiensten volgen mensen en luisteren ze af. Dat mogen ze, in sommige gevallen, ook. Maar als u het idee heeft dat u afgeluisterd en gevolgd wordt omdat u de penningmeester van de lokale ijsvereniging bent dan is het natuurlijk onwaarschijnlijk dat dat het geval is, en de kans dat de u dat dan ook bemerkt én de inlichtingendienst daarmee vervolgens doorgaat is miniem.

Ik begrijp echter heel goed dat het inschakelen van de politie voor u voelt als een laatste redmiddel. De politie hoort er te zijn voor de momenten dat je er zelf niet meer uit komt. En de wanhoop die het oplevert als u het gevoel krijgt afgeserveerd te worden lijkt mij erg vervelend. Ik vermoed dat de specialist en de wijkagent zich onvoldoende beseffen wat het met u doet en uit uw verhaal klinkt het ook alsof u dat niet helemaal goed heeft kunnen overbrengen. Ik denk dat dit een goed onderwerp is voor een volgend gesprek, dat u het beste aan kan vragen via de wijkagent.

Ik denk dat het wel verstandig is om een keer te overleggen met de huisarts c.q. de praktijkondersteuner GGZ over wat u ervaart. Niet dat ik denk dat u "gek" bent, maar ik denk wel dat het helpt om in het gesprek aan te geven dat u het ook onwaarschijnlijk vindt wat er gebeurt en het daarom gechecked hebt met een professional.