Ik werd vandaag tussen 18:00 en 20:00 uur Amsterdamse tijd aangesproken door een medewerker van Staatsbosbeheer en een BOA - die als duo opereerden en ieder een eigen auto reden in een natuurgebied bij Maastricht.
Identiteitspapieren laten zien. Inklapbare zaag van de GAMMA uit mijn rugzak gehaald en laten zien aan de BOA. De beide heren hadden mij de dag tevoren ook in het natuurgebied gezien met de inklapbare zaag in de hand.
Adres gegeven.
Mijn aanwezigheid op een schiereiland langs de Maas ten zuiden van Maastricht - wat vroeger Belgisch grondgebied was tot 2016 werd niet op prijs gesteld. Ik had mij moeten houden aan een verbodsbord Art. 461 WvS wat gister provisorisch op het toegangsklaphekje was vastgemaakt met ijzerdraadjes. Daarvoor was
het schiereiland altijd vrij toegankelijk.
Ik had de bui allang voelen hangen en was mij eerst gaan 'verstoppen' in de struiken op het schiereiland. Dan zouden de beide heren wel weer een keer naar moeder de vrouw terug gaan. Uiteindelijk bedacht ik het volgende.
Het verbodsbord hangt aan de zuidzijde van het klaphek. Ik wandelde aan de noordzijde.
Ze hebben mij niet over het hek zien klimmen.
Ik zei dus dat ik door kennissen van mijn watersportvereniging in Maastricht was afgezet op de punt van het schiereiland en richting de uitgang bij het klaphek was gelopen om orchideeën te zoeken. Die heb ik ok gevonden.
Dus had ik helemaal geen verbodsbord gezien. En was onwetend in het gebied, waar ik niet mocht zijn.
Wat betreft de inklapbare zaag zie ik geen problemen. Dat is geen wapen, toch?
Gaat een rechter hierin mee of maak ik meer kans door open kaart te spelen?
De reden dat het gebied plotseling werd afgesloten voor wandelend publiek is dat het nodig is voor tijdelijke quarantaine van een konikpaard. De reden dat ik een inklapbare zaag bij mij had was om wilgentakken te zagen en aan het zieke paard te voeren. Dat is goed bedoeld, maar is ook weer strafbaar. Dus daarom heb ik dat niet gezegd.
Fijne avond,
Tussendoor