wat kan ik verwachten van de politie nu mijn ex-partner stelselmatig valse meldingen doet van bedreiging

[coen_dlft]

Sinds januari vorig jaar heeft mijn ex-partner al 14 keer de politie ingeschakeld waarbij zij aangeeft dat ik haar bedreig.
Er is duidelijk bewijs dat dit niet waar is. Er is zelfs een zeer expliciet rapport van de politie, van een andere gemeente, die heel duidelijk beschrijft hoe mijn ex-partner drama creëert en mij valselijk beschuldigt. Ik ben die agent intens dankbaar. Heb zelfs bloemen naar dat bureau gebracht.
Het probleem is dat niet alle agenten in staat zijn gebleken om in het heetst van de strijd objectief te kijken naar de situatie en meerdere keren is het gebeurd dat zij zich in het afhandelen of in het rapporteren hebben laten leiden door de emoties (gespeeld of echt) van mijn ex.
Ik heb geprobeerd dit met de wijkagent te bespreken, maar deze weigert op botte wijze en stuurt mij door naar de jeugdbeschermer. Hij zegt dat wij elkaar zwart maken. Het probleem dat ik hiermee heb is dat mijn ex-partner aantoonbaar liegt en ik aantoonbaar feiten heb verteld.
Om toch een dialoog te krijgen met de politie heb ik een klacht ingediend over het optreden van de betrokken agenten. Deze klacht is afgewezen omdat het om een ex-partner conflict gaat (?). Ook deze klachtbehandelaar verwijst door naar de jeugdbeschermer. Het is voor mij duidelijk geworden dat de klachtbehandelaar de wijkagent heeft gesproken voordat zij de klacht afwees.

De jeugdbeschermer heeft tegen de politie gezegd, in mijn ogen terecht, dat zij er niet is voor het ex-partner conflict maar voor het belang van de kinderen en dat zij dus niet aanspreekpunt is voor dit structurele patroon.

Wat kan ik nu nog doen om met de politie afspraken te maken en dit patroon te doorbreken. Dit is knettersongezond voor alle betrokkenen.

groeten,

coen_dlft

[DiNozzo]

Wat een vervelende situatie. Ik kan het niet helemaal volgen wat u nu precies van de politie verwacht. Wilt u dat zij meldingen niet meer oppakken of verwacht u meer? Dat eerste gaat niet gebeuren kan ik namelijk al vertellen, omdat wij als politie toch echt dingen moeten onderzoeken.

[SWAT]

Het doen van een valse aangifte is een strafbaar feit. Meldingen van uw ex dat zij uw handelingen en wellicht gedragingen als bedreigend ervaart, dus zonder een aangifte van bedreiging, zijn niet vals en dus ook geen strafbaar feit.
De politie moet iets met dit soort meldingen en kan ze dus niet zomaar opzij leggen.
Mij is niet duidelijk wat u nu nog wenst van uw ex. De relatie is voorbij dus alle partijen moeten elkaar met rust laten. Uw ex wil kennelijk geen contact meer met u en dat zult u moeten respecteren. Als er nog zaken geregeld moeten worden zoals wellicht een omgangsregeling met kinderen dan zult u dat door een advocaat en eventueel de (familie)rechter moeten laten regelen.

[maestro]

Als de politie de klacht afwijst kunt u bij de nationale ombudsman terecht.

Wat mijn voorgangers zeggen: komt er een melding of aangifte dan zal de politie onderzoek moeten doen. tevens zal de politie niet genegen zijn partij te worden in een echtscheidingszaak en de zaak liever naar de hulpverlening door te verwijzen. Anders dan de hulpverleners zelf ben ik van mening dat het weldegelijk hun taak is, al is het door het inschakelen van de juiste hulp voor de ourders zelf.

[coen_dlft]

@Dinozzo; Wat ik idealiter zou willen is dat de politie een duidelijke instructie heeft liggen voor agenten die een incident oppakken. Die kunnen dan een aantal feiten lezen over onze situatie zonder dat ze dat hoeven na te vragen aan mijn ex-partner en mij. In het moment kan mijn ex-partner erg overtuigend zijn en ze liegt alsof het gedrukt staat. Meerdere hulpverleners en mijn kinderen weten dat, maar mensen die vers in de situatie komen zijn geneigd haar in eerste instantie te geloven.

@SWAT: Ik wens dat mijn ex-partner zich houdt aan afspraken die staan in het ouderschapsplan en de veiligheidsafspraken van jeugdbescherming. Dat doet ze aantoonbaar niet, maar helaas (nog) zonder consequenties. Mocht je het vermoeden hebben dat ik mijn ex-partner niet los kan laten; ik kan je verzekeren dat ik niets liever zou willen om deze vrouw nooit meer tegen te komen. Helaas, we hebben samen 3 kinderen. Als zij vindt dat de afspraken niet eerlijk zijn voor haar, dan escaleert ze het door de politie te bellen.

@maestro: Ik snap dat de polite niet genegen is om partij te worden, maar het gebeurt helaas wel. Voorbeeld: Wij delen helaas nog de woning. Degene die de zorg voor de kinderen heeft mag op dat moment gebruik maken van de woning, de andere mag er niet zijn. Op oudjaarsdag afgelopen jaar zou er een overdracht naar mij zijn om 11:00 (veiligheidsafspraak van jeugdbescherming) en ik had haast want ik zou om 14:30 een vlucht met de kinderen hebben. Mijn ex-partner gebruikte die situatie om mij onder druk te zetten om een document te tekenen voordat ik de kinderen mee zou krijgen. Ik gaf aan dat ik bereid was om het document te tekenen als zij aan alle voorwaarden had voldaan, maar dat dat nog niet het geval was en dat dat niets te maken had met de overdracht en dat ik dit dus niet als voorwaarde accepteer. Ik ben de woning ingegaan om de kinderen op te halen. Ik heb haar met geen vinger aangeraakt of bedreigd. Maar zij belde theatraal de politie en vertelde dat ik haar had aangeraakt en had bedreigd. Mijn kinderen hebben het gezien en zijn daar zelf heel duidelijk over: ze heeft keihard gelogen.
Politie komt, ik laat gerechtelijke stukken en veiligheidsafspraken zien, maar de agent zet, ik denk om de situatie zo snel mogelijk af te wikkelen, mij onder druk om toch het document te tekenen. Ik heb het gedaan, maar ik was er kapot van.

[SWAT]

Een ouderschapsplan is een intentie afspraak tussen twee partijen waarvan het naleven niet afdwingbaar is zolang de rechter dit.plan niet gevalideerd heeft.
Komt een partij het plan niet na dan is de weg om de gang naar de rechter maken om naleving afdwingbaar te maken.
De politie heeft geen bevoegdheid om personen tegen hun wil iets te laten tekenen en ook niet de bevoegdheid om personen te dwingen zich te houden aan een ouderschapsplan.
Het niet naleven van een door de rechter gevalideerd ouderschapsplan kan wel een strafbaar feit opleveren. Inzet van strafrecht in dit soort zaken zal echter het uiterste middel zijn.
Volgens mij is al eerder een topic over dit onderwerp geweest.

[Coen_dlft]

Dat is het hem nu juist, het *is* bekrachtigd door de rechter. Ik heb al 2 aangiften gedaan van onttrekking ouderlijk gezag. Maar daar wordt niets mee gedaan. Volgens de betrokken agenten gaat het over een weer. Er is 1 groot verschil; ik kan aantonen dat wat ik beweer klopt en wat mijn ex partner beweert niet. Maar niemand lijkt zijn vingers er aan te durven branden.

[Frans]

Art. 279 blijft moeilijk, uiteindelijk, in het gunstigste (!!!) geval worden je kids gillend en krijsend bij moeder weggehaald door, wow, "de politie".

En als je dan denkt dat je het hebt gewonnen kan niet verder van de waarheid zijn. Strafrecht is NIET de goeie weg in dit soort zaken, daar moet je de kids buiten laten. Vecht het uit in de rechtbank, zorg dat er een sanctie komt te liggen voor elke keer dat je ex-partner niet voldoet aan... (vul maar in) Er zijn legio opties binnen de wet, te beginnen met geldboetes. Ik zou eens op zoek gaan naar een goeie advocaat binnen het civiel (familie)recht

[Mir81]

Wat @Frans zegt, is in dergelijke zaken doorgaans ook de afweging van een rechter.

Zie bijvoorbeeld https://uitspraken.rechtspraak.nl/inziendocument?id=ECLI:NL:GHDHA1622 .

Dit soort zaken koste wat kost in het strafrecht uitvechten leidt vaak tot een nog slechtere verhouding met alle nadelen van dien voor, juist, het kind.

[SWAT]

De politie gaat nooit op enig moment trekken aan kinderen om een partij te dwingen te voldaan aan een gevalideerd ouderschapsplan.
De politie zal hoogstens vaststellen dat inderdaad niet wordt voldaan aan de voorwaarden en dit in een proces verbaal vast leggen. Daarna de verdachte horen en het dossier naar justitie sturen. Mogelijk dat de strafrechter een straf oplegt. Ook dan is het nog maar de vraag of de verdachte zich aan het plan zal gaan houden.
Alleen in een geval van een feitelijke kinderontvoering zal de politie actief een kind proberen feitelijk bij de juiste ouder terug te krijgen.

[maestro]

Je hebt de situatie nu wat duidelijker gemaakt. De politie treed in dit soor zaken niet op, alleen al omdat het Opebaar Ministerie hier niets mee doet en ook de rechter het in het belang van de kinderen zoveel mogelijk buiten het strafrecht wenst te houden. Wat de poltie wel doet is een aangifte opnemen van ontrekking aan het gezag, zodat het wordt vastgelegd.
De vervolgstappen zijn vervolgens civielrechtelijk, daar komen de aangiften eventueel aan de orde. En dat kan een lange frustrerende weg zijn. Hoppelijk wordt de situatie beter als de woning niet meer wordt gedeeld. Maar zoek een goede advocaat op het gebied van familierecht.

[Carolien]

Ik ben het eens met mijn collega's. Bedenk ook wat voor impact het op kinderen kan hebben allemaal.

[coen_dlft]

Hi allemaal,

als eerste dank jullie wel voor jullie reacties. Dat helpt mij. Niet in de laatste plaats om duidelijker te beschrijven wat ik wil.

Wat ik *niet* wil is dat de politie mijn kinderen gillend weg haalt. Ik wil juist dat mijn kinderen hier zo weinig mogelijk van meekrijgen.
Ook heb ik een goede familierechtadvocaat. Ik heb 5 rechtszaken moeten voeren, allemaal gewonnen. Dit ging over de scheiding zelf en het niet meewerken aan toestemmingen voor vakanties. Meerdere rechters hebben haar ook in niet mis te verstane woorden aangesproken op haar keuzes.
Ik weet wat er via het civiel recht mogelijk is.

Maar wat ik zou willen is dat er een verandering komt hoe de incidenten verlopen.
Hoe het nu gaat (voorbeeld):
Mijn ex belt dramatisch de politie dat ik haar bedreig of dat ik niet meewerk aan de afspraken in het ouderschapsplan. Geloof me, daar is echt geen sprake van.
De politie komt langs bij mij (of soms bij ons samen) en vraagt mijn kant. De agent kan zien dat ik gespannen ben, dat het impact op mij heeft maar dat ik zo goed mogelijk mee wil werken (denk ik).
Laatste keer heb ik bijvoorbeeld het ouderschapsplan laten lezen en verteld dat een patroon is dat mijn ex-partner zich zo gedraagt.

Vervolgens krijg ik deze rapportage te lezen via Veilig Thuis:
---
"Melding binnengekomen van *EX* dat de ex-partner *OP* de kinderen vanaf het schoolplein mee had genomen. Betreft een langslepende vechtscheiding. Beschuldigingen over misstanden en niet nagekomen afspraken gaan over en weer. De emoties, frustraties en wanhoop lopen op aan beide kanten. *EX* had vandaag gemeld omdat zij dacht dat zij de kinderen dit weekend kon zien/hebben. *EX* had de kinderen inmiddels 3 weken niet gezien/gehad. Jeugdbescherming had uitgesproken dat zij ook dacht dat *EX* de kinderen dit weekend om die reden zou hebben. Echter blijkt de omgangsregeling formeel anders in elkaar te steken. *OP* heeft deze vakantie goed gebruik gemaakt van de omgangsregeling om de kinderen de weekenden
en de vakantie te kunnen zien. Aansluitend hierop had hij volgens de afspraken ook dit weekend de kinderen en mocht in de woning verblijven. *EX* voelt zich hierdoor benadeeld en gaf aan dat *OP* de regeling / afspraken altijd naar zijn hand weet te zetten, waardoor *EX* aan het kortste eind trekt. De vakantieregeling laat teveel open. *OP* was in de woning aanwezig tijdens het gesprek. De kinderen waren hier niet.
---

Ik baal van zo'n beschrijving. Vooral van de woorden 'formeel' en 'goed gebruik gemaakt'. Het geeft mij de indruk dat de agent moreel de kant kiest van mijn ex, namelijk dat ik de regeling naar mijn hand weet te zetten. Geen woord over dat mijn ex niet op dat schoolplein had moeten staan. Ik probeer me zo netjes mogelijk aan afspraken te houden, maar als mijn ex onverwachts op het schoolplein staat dan is er weer een incident. Ik ben trouwens op dat schoolplein heel rustig gebleven, mede omdat mijn kind er dan bij staat.
Wat ik zou willen is dat er een wat feitelijkere beschrijving komt.

In mijn beleving vertel ik feiten dat het een patroon is bij mijn ex-partner, maar het wordt blijkbaar geïnterpreteerd als 'ex-partners' beschuldigen elkaar. Ik moet dat dus blijkbaar anders doen.
De de agent schrijft op dat mijn ex de kinderen al drie weken niet had gezien terwijl ze daar over liegt; ze had ze 2 dagen ervoor nog.
Voor wat betreft de jeugdbeschermer; deze was nieuw en was nog niet op de hoogte van het ouderschapsplan en ging er van uit dat omdat ik de vakantie had gehad dat daarom het weekend erna wel voor mij ex-partner zou zijn. Ze heeft later ook aangegeven dat ze te voorbarig was.
De weekenden zijn al jaren volgens ouderschapsplan even weken vs oneven weken, los van vakanties. Ter illustratie; het is nu meivakantie en de kinderen zijn nu 5 weekenden achter elkaar niet bij mij omdat het zo valt. Dat is wat mij betreft zoals het is en dat moet ik accepteren.

Ik hoor graag van jullie agenten hoe ik het beste mij zou kunnen opstellen in een gesprek op zo'n moment. Moet ik maar achterwege laten dat het hier om een patroon gaat om de schijn van beschuldiging te voorkomen? Kan ik zeggen dat ik helemaal niet op de details op dit moment in wil gaan, maar dat ik op een later moment, als het rustiger is, prima een gesprek wil aangaan?
Wat zou voor jullie de prettigste manier zijn om zo'n gesprek te voeren met een ouder die op dat moment gespannen is?

groeten,

Coen

[coen_dlft]

Ik wil graag nog duidelijk maken waarom de manier waarop de politie verslag doen voor mij zo belangrijk is.
De melding van de agent die bij het eerste incident betrokken was heeft een cruciale rol gespeeld bij het onderzoek van de raad voor de kinderbescherming. Ik ben die agent zeer zeer dankbaar. Ik zou graag willen dat andere agenten er ook zo zorgvuldig mee omgaan.

Ondertussen staat de teller van het aantal meldingen van mijn ex-partner op 13 of 14.

Bij deze die melding:

Op de genoemde datum werd de politie naar basisschool ***, gelegen aan de *** te ***, gestuurd. Daar stond mevrouw *EX* ons op te wachten.
Zij had melding gedaan over haar (ex)man *OP*.
*EX* gaf aan bang te zijn voor *OP*.
Dat hij haar of de kinderen iets zou aandoen op het schoolplein.
Zij gaf aan dat *OP* (mogelijk) de kinderen wilde ontvoeren.
*EX* en *OP* liggen in scheiding.
Om een of andere onduidelijke reden wonen zij echter nog steeds samen (met hun drie kinderen).
De scheiding is meer dan vier jaar geleden in gang gezet.
*EX* en *OP* proberen elkaar zoveel mogelijk te vermijden.
Communicatie gaat met briefjes of e-mails.
Bij het schoolplein aangekomen trof de politie *EX* aan in haar auto.
*EX* gaf aan zeer bang te zijn voor *OP*.
*EX* gaf aan dat hij onderweg was naar het schoolplein en dat zij bang was dat hij de kinderen van haar zou afpakken.
*EX* gaf aan dat hij dreigde met geweld en dat niet schroomde.
*EX* was zichtbaar emotioneel.
*EX* huilde veel en liep continue zenuwachtig heen en weer.
Op het schoolplein waren op dat moment ongeveer 20 kinderen (met docenten) aanwezig.
De aanwezigheid van twee politievoertuigen (en het emotionele gedrag van *EX*) trok een hoop bekijks van deze kinderen.
Toen *EX* (huilend) haar verhaal deed kwam er een docent aangelopen.
Kennelijk was deze docent een van de leraren van de kinderen van *EX*, aangezien hij haar herkende.
*EX* deed zich nadrukkelijk voor als slachtoffer.
Zij schetste een negatief beeld van *OP*.
*EX* sprak daarbij over haar angst (het afpakken van de kinderen of gebruik van geweld).
Echter, na enige tijd doorvragen, gaf *EX* aan dat het geweld dat *OP* gebruikte "mentaal" was.
*EX* gaf aan dat hij haar en de kinderen mentaal mishandelde (en dus niet fysiek zoals zij eerder deed voorkomen).
Verder gaf *EX* aan dat zij vanochtend een briefje had achtergelaten.
*EX* gaf aan dat *OP* haar hierop een bedreigende e-mail had gestuurd.
Dat de mail zo dreigend was dat *EX* besloot 112 te bellen.
Op verzoek van de politie toonde *EX* de (bedreigende) e-mail van *OP*.
Daarin stond; "Hi *EX*, lk ben er niet mee akkoord dat jij meedeelt dat jij de kinderen zal ophalen van school op de dag dat ik de zorg heb voor de kinderen volgens het ouderschapsplan.
Wat ik echt niet wil is dat we stennis gaan lopen schoppen voor school dus ik zal het laten gaan, maar ik wil dat dit echt besproken wordt met Veilig Thuis.
gr, *OP*" De tekst in de e-mail kwam niet overeen met het beeld dat *EX* schetste over de mogelijke bedreiging met geweld.
Hierop gaf *EX* aan; "owh, ik dacht dat de e-mail anders bedoeld was".
Na nog verder doorvragen gaf *EX* aan dat *OP* de kinderen eigenlijk helemaal niet mishandelde.
Dat hij de kinderen een keer hard bij de arm heeft beetgepakt om te corrigeren.
*EX* had tevens eerder aangegeven dat *OP* in de bovengenoemde mail met dreigende tekst had aangegeven de kinderen met geweld weg te willen nemen.
Wij hoorden *EX* ook herhaaldelijk zeggen "aan dossiervorming te moeten doen".
Het hele gesprek met *EX* gaf ons, politieagenten, een naar onderbuik gevoel (overdreven negatief praten, slachtofferrol en het theater).
In de tussentijd zochten wij, politieagenten, telefonisch contact met *OP*.
Daar hoorden wij dat *OP* schrok van onze aanwezigheid.
Direct vroeg *OP* naar de kinderen.
*OP* bekommerd zich om de gesteldheid van de kinderen en vond het verschrikkelijk dat zij zo iets zouden moeten meemaken (huilende moeder, docenten die overstuur zijn en beveiliging van politie).
Aan de telefoon klonk *OP* zeer netjes en beheerst.
Van enige sprak van woedde of wrok was totaal geen sprake.
*OP* klonk verbijsterd en hij kon niet geloven dat de politie werd ingeschakeld.
*OP* gaf aan dat hij inderdaad een e-mail had gestuurd naar *EX*.
Daarin had hij specifiek aan *EX* geschreven de situatie niet te willen laten escaleren.
*OP* gaf in deze e-mail dat hij de kinderen niet van school ging halen omdat hij geen getouwtrek wilde (in aanwezigheid van de kinderen).
*OP* gaf aan dat (onddanks de onenigheid) hij toegaf op haar eisen omdat (voor hem) het welzijn van de kinderen voorop stond.
*OP* gaf verder (telefonisch) het volgende aan; *EX* en *OP* liggen in scheiding.
Vanwege (onbekende) omstandigheden wonen zij nog samen met hun 3 kinderen onder 1 dak.
Ze liggen nu 4 jaar in scheiding on wonen sindsdien nog steeds samen! *EX* on *OP* hebben een ouderschapsplan (zorgregeling) omtrent de omgang van de kinderen.
Daarin staat dat beide ouders de kinderen 50/50 mogen zien.
Dit ouderschapsplan is ongeveer een jaar geleden opgemaakt.
Sindsdien is *OP* een tijdje arbeidsongeschikt geweest.
*OP* had last van een burn out on was uitgeput.
In die periode heeft *EX* grotendeels de zorg van de kinderen op zich genomen.
Nu vandaag de dag wil *EX* volledige voogdij.
Zij vind dat het ouderschapsplan niet meer actueel is, gezien zij de zorg voor het grootste gedeelte op zich had genomen.
*EX* wil ook juridische stappen ondernemen tegen *OP* om deze voogdij te claimen.
Dat gaf zij vandaag ook aan hem door (door middel van het achterlaten een briefje in huis).
Kennelijk leven beide personen afzonderlijk in huis, want *OP* heeft niet in persoon, maar via een e-mail op dit achtergelaten briefje gereageerd.
Daarin gaf *OP* (keurig verwoord) aan dat hij vond dat het ouderschapsplan actueel was en dat hij tegen verandering was.
*OP* gaf aan dat de communicatie hierover via het SKT moest verlopen en dat hij hen telefonisch in kennis ging stellen.
Dit had hij mede in de e-mail naar *EX* verwoord.
Dat het zover zou komen dat *EX* de politie in zou schakelen om een valse melding te doen, daar schrok *OP* van.
Hij gaf aan dat hij nu begon te beseffen dat de situatie in een stroomversnelling aan het escaleren was.
*OP* besefte dat *EX* op deze manier dossiervorming wilde opbouwen om hem uit de voogdij te krijgen.
Hier was *OP* erg bezorgd om.
*OP* bood zijn excuses aan voor het gedrag van zijn vrouw en gaf aan de casus verder te bespreken met het SKT.
Ten tijde van het gehele gesprek kwam *OP* over als een keurige man die op een beleefde manier antwoord gaf op de vragen die ik hem stelde.
Na het telefoongesprek besloten wij, politieagenten, het gesprek te beëindigen.
Zowel *EX* als *OP* zijn op de hoogte gesteld van deze veilig-thuis melding.
Omdat *EX* haar verhaal overdreven, onvolledig en soms onjuist was hebben de agenten sterk de indruk dat *EX* de politie gebruikte om *OP* zwart te maken.
Dit gevoel werd verder gesterkt door het feit dat *EX* steeds over dossiervorming begon.
Tevens constateerden de agenten dat de docenten (van de kinderen) volledig opgingen in het eenzijdige verhaal van *EX*.
Belangrijk dat dit in de veilig-thuis melding vermeld wordt.
Specificeer de betrokkenheid van de minderjarigen: Overige zorgen, Moeder doet (valse) melding bij de politie en probeert zo aan dossiervorming te doen.

[Pim]

Even meeliften in dit onderwerp:

Laatst verscheen de 'ene ex' aan bureau omdat de 'andere ex' 's morgens zijn kind niet naar school had gebracht waarop de 'ene ex' haar kind 's middags niet van school kon ophalen, conform het ouderschapsplan.

Nu wilde de ene ex een aangifte doen van kindontvoering. Even daarna van ontdekking aan het ouderlijk gezag. Omdat zij volgens het ouderschapsplan het kind hoorde te hebben.

Maar is het onttrekking aan het ouderlijk gezag als het kind niet bij de juiste ouder is afgaande op de inhoud van het ouderschapsplan? Wij, incl. de hovj kwamen er niet uit.

Want beide ouders heb gezag, alleen verblijft het kind om en om een periode bij de andere ouder.

Zou het dan ook onttrekking zijn als pappa ziek/verhinderd/verlaat is en het kind op papa's dag/tijd toch bij mamma is?