bekeuring aan derde uitgedeeld op mijn priveterrein, mag dat

[Erik Bijkerk]

Op mijn priveterrein (bedrijfsparkeerplaats, niet bedoeld als toegankelijk zijnde voor iedereen) kwam de politie zomaar binnenrijden om een vrachtwagenchauffeur een bekeuring te geven, die blijkbaar daarvoor al een overtreding had begaan. Mag de politie dit doen? Zo ja of nee: op grond van welk(e) wetsartikel(en)? Wie weet dit?

[ThunderSTreak]

Het feit dat de politie toch uw priveterrein (bedrijfsparkeerplaats) kan oprijden, maakt dat uw terrein deel uitmaakt van voor het verkeer openstaande ruimte. Politie mag ook op dergelijke terreinen handhavend optreden. Er is dus geen enkele belemmering om op deze wijze alsnog de chauffeur aan te spreken op zijn eerder vertoonde (rij?)gedrag.

[mashi]

Waarom niet?

Zou anders betekenen dat iedereen die maar snel een prive-parkeerplaats op vlucht de dans zou kunnen ontspringen.

dacht het niet.

mashi

[ThunderSTreak]

Over dit soort zaken is ook jurisprudentie. Moest ik even opzoeken voor u (overigens ook elders te vinden op dit forum; met dank aan SWAT die het oorspronkelijk zoekwerk heeft verricht ).

‘Eigen’ parkeerterrein (supermarkt) is voor openbaar verkeer openstaande weg

Hoge Raad
03-11-1998
nr. 222-98-V

Op een parkeerterrein dat eigendom is van - en gelegen is bij - een supermarkt staat een bord E6 (invalidenparkeerplaats). Een automobilist parkeert daar zijn voertuig zonder dat er een invalidenparkeerkaart is geplaatst en wordt gesanctioneerd.

Betrokkene gaat in cassatie omdat hij meent dat dit parkeerterrein geen voor het openbaar verkeer openstaande weg is. De kantonrechter oordeelde dat dit wél het geval was.

De Hoge Raad oordeelde (zoals al vaker) dat: “De voorschriften van het RVV-1990 van toepassing zijn op wegen als bedoeld in artikel 1 lid 1, aanhef en onder b van de Wegenverkeerswet 1994” en “dat volgens vaste rechtspraak (!) beslissend is of die weg feitelijk voor het openbaar verkeer openstaat, ongeacht de omstandigheid of deze op particulier terrein ligt”.

Volgens de Hoge Raad zijn daarbij van belang de feitelijke omstandigheden, zoals of de rechthebbende duldt dat het algemeen verkeer gebruik maakt van die grond.

Ook de omstandigheid dat het parkeerterrein, een uur na sluitingstijd van de supermarkt, met een hek wordt afgesloten doet daaraan niet af. Het betreft hier slechts een tijdelijke afsluiting want gedurende de rest van het etmaal staat het parkeerterrein immers feitelijk voor het openbaar verkeer open, zo stelt de Hoge Raad.

Over slagbomen gesproken. Het volgende arrest gaat daar ook op in:

Privé-parkeerterrein; wél of geen voor het openbaar verkeer openstaande weg?

Hoge Raad, 16 januari 2001

Een automobilist is tenlastegelegd dat hij, wetende dat hij OBM had, op een weg een auto had bestuurd. Het hof oordeelde terecht dat het woord “weg” de betekenis had van een “weg” in de zin van art. 1 van de WVW-1994, namelijk: “alle voor het openbaar verkeer openstaande wegen”.

Bepalend voor de beslissing, of een weg inderdaad als “weg” kan worden aangemerkt, is of deze feitelijk voor het openbaar verkeer openstaat. Daarvoor zijn van belang de feitelijke omstandigheden, zoals of door de rechthebbende wordt geduld dat het algemeen verkeer gebruik maakt van het terrein. In het hoger beroep - bij het hof - voerde de raadsman aan dat de auto van zijn cliënt zich naar zijn mening op een privé-terrein bevond. Hij beriep zich daarbij op het opgemaakte proces-verbaal en een aantal foto’s.

Bij de stukken, ter beschikking van de Hoge Raad, bevindt zich het bewuste proces-verbaal waarin o.a. het volgende valt te lezen: “De plaats waar deze bestuurder reed was gelegen op het door een slagboom afgesloten weggedeelte van camping X aan de Y-dijk te Z. Men kan toegang tot dit terrein krijgen door met gebruikmaking van een toegangssleutel de slagboom bij de ingang te openen of nadat vanuit de receptie door de receptionist elektronisch de slagboom wordt geopend”.

De verdachte verklaarde voor het hof: “Iedereen mag op de camping komen. Je moet eerst op een belletje drukken en zeggen waar je voor komt. Ze willen weten wie erop of eraf gaat. Het is een parkeerterrein voor mensen die een caravan of een boot hebben, of voor bezoekers. Ik weet niet of er een bordje ‘verboden toegang’ staat. Ik dacht het wel, maar dit bord en ook het bord ‘eigen terrein’ houden alleen maar in dat men zich eerst via een bel moet melden alvorens het terrein op te gaan. Het terrein heeft een slagboom, maar iedereen kan erop. Je moet wel voor 5 gulden een muntje kopen om eraf te kunnen”.

Het hof oordeelde vervolgens dat blijkens de mededelingen van de verdachte het terrein voor iedereen toegankelijk was. De aangebrachte borden hadden alleen als functie bezoekers er op te wijzen dat men zich via de bel moest melden, aldus het hof, dat daarop stelde: “Mitsdien is het terrein een voor het openbaar verkeer openstaande weg”. De Hoge Raad is echter een andere mening toegedaan.

Hoewel er borden staan (‘verboden toegang’ en ‘eigen weg´) en er ook nog een afgesloten slagboom staat, moet men zich éérst melden omdat de rechthebbende wil weten wie er toegang vraagt. Daaraan doet - zo vindt de Hoge Raad - niet af dat, volgens de verdachte, kennelijk iedereen op de camping mag komen omdat, voor zover hem bekend, nooit iemand de toegang wordt geweigerd.

De Hoge Raad: “Onder genoemde omstandigheden kan immers niet worden gezegd dat met toestemming van of door gedogen van de rechthebbende het parkeerterrein een voor het openbaar verkeer openstaande weg is in de zin van de Wegenverkeerswet 1994, nu de rechthebbende zich op kenbare wijze het recht heeft voorbehouden en de feitelijke mogelijkheid heeft geschapen om desgewenst weggebruikers de toegang te ontzeggen”. Het standpunt van de raadsman van verdachte was - op dit punt - dus terecht.

NB: In een voetnoot zet Mr. Simmelink (KUB) in Verkeersrecht o.a. het volgende op een rij:
<ol type=a><li>In het welbekende Schipholarrest (luchthaven) had men zich op kenbare wijze (slagbomen) het recht voorbehouden personen om aan personen de toegang tot de op het luchthaventerrein gelegen weg te onzeggen. Van dit voorbehoud werd echter geen gebruik gemaakt (de bomen staan daar altijd open). De wegen op dit terrein – het voor het publiek toegankelijke deel ervan – waren dan ook als voor het openbaar verkeer openstaand aan te merken.</li>
<li>In het even bekende Veenhuizenarrest (gevangenisterrein) hadden bebording en de obstakels het gevolg dat de toegang tot het terrein slechts vrij was voor bepaalde categorieën personen, terwijl overigens de toegang was ontzegd. Hierdoor konden deze wegen niet meer als wegen in de zin van de WVW-94 worden aangemerkt.</li>
<li>In de zojuist beschreven arrest was er sprake van een situatie waarbij de slagboom gesloten bleef en de eigenaar zich ook daadwerkelijk het recht voorbehield, per geval, personen te weigeren. Deze gereguleerde toegang had tot gevolg dat er geen sprake meer was van een voor het openbaar verkeer openstaande weg.</li>
<li>Een belangrijk punt is volgens Simmelink, dat zodra er sprake is van een individuele toestemming om het terrein op te gaan, er sprake is van een daadwerkelijke beperking. Als de aanmelding alleen maar bedoeld is om bijvoorbeeld vooraf parkeergeld te innen en nadien een ieder zonder beperkingen toegang krijgt, doet de beperking van de toegang, zijns inziens, niets af aan het feitelijk (voor het verkeer) openbare karakter ervan.</li></ol>

Ik denk dat uw bedrijfsparkeerterrein zeker als een van de hierboven beschreven terreinen is aan te merken, hetgeen handhavend optreden van de politie dus niet in de weg staat.

[mashi]

Volgens mij hebben deze arresten betrekking op een overtreding of misdrijf welke al dan niet op een afgesloten terrein worden gepleegd.

In de casus van ts is de overtreding gewoon op de openbare weg gepleegd.

M.i. zijn deze arresten leuk en leerzaam maar niet op deze topic van toepassing.

mashi

[ThunderSTreak]

Volgens mij hebben deze arresten betrekking op een overtreding of misdrijf welke al dan niet op een afgesloten terrein worden gepleegd.

In de casus van ts is de overtreding gewoon op de openbare weg gepleegd.

M.i. zijn deze arresten leuk en leerzaam maar niet op deze topic van toepassing.

mashi

Tenzij je er ook in leest dat de politie op privé-terreinen wel degelijk gerechtigd is handhavend op te treden! Want dat staat er (impliciet) ook!

Voorts geeft het eerste arrest aan dat een privé-terrein wel degelijk deel uit kan maken van de openbare weg!

Het tweede arrest geeft aan dat zelfs een slagboom en bordjes 'eigen weg' en 'verboden toegang' onder voorwaarden nog steeds kan leiden tot openbaarheid van een terrein/weg. Tevens staat het de politie vrij om in openbare ruimtes haar werk te doen, waarmee ook de relevantie van deze arresten voor de constatering en vraag van topic starter is aangegeven.

[mashi]

Deze arresten hebben betrekking over het optreden naar aanleiding van een gebeurtenis op de betreffende afgesloten plaatsen gepleegd.

Nu is de gebeurtenis van TS niet op een afgesloten terrein, maar daar buiten gepleegd dus hebben deze arresten geen betrekking op de casus van TS.

Is maar hoe je het leest

Maar we zijn het over 1 ding eens. Ik schrijf gewoon rustig mijn bon uit op het priveterrein. Anders is het als het een woning betreft dan zal je als de bewoner je zijn woning uit wil hebben in deze toch moeten vertrekken.

mashi

[gvdbor]

Oftewel, zelfs als die chauffeur de kantine of het magazijn inloopt kan hijgewoon gevolgd worden, is immers geen woning.

[mwb]

Inderdaad, en als het hier een bedrijf betreft, dus geen woning en TS gaat er voor staan en zegt tegen de politie : "Je komt er niet in", en hij blijft daar bij, dan kan TS gewoon worden aangehouden, wegens belemmering.
Kosten (zo uit mijn hoofd) 200 euries.

[Peter Kurvers]

Oftewel, zelfs als die chauffeur de kantine of het magazijn inloopt kan hijgewoon gevolgd worden, is immers geen woning.

Hoe zit dat als de chaufeur zich verstopt in zijn slaapcabine ?
Dat is namelijk zijn "woning".




@moderators; sorry, op het verkeerde knopje gedrukt.

[foreverblue]

Oftewel, zelfs als die chauffeur de kantine of het magazijn inloopt kan hijgewoon gevolgd worden, is immers geen woning.

Hoe zit dat als de chaufeur zich verstopt in zijn slaapcabine ?
Dat is namelijk zijn "woning".

Daar heb je gelijk in. Al zou het een zelfgemaakte tent zijn, zodra er feitelijk gewoond wordt, wordt het volgens de Algemene Wet op Binnentreden als een woning gezien, en dan zul je een machtiging moeten hebben als je naar binnen wil.

[Guido]

of snel een kerkdienst beginnen

[Peter Kurvers]

of snel een kerkdienst beginnen

In dat geval moeten bezoekers eerst worden bespenkeld met eing vocht om ze in te wijden
voor ze de heilige plaats betreden.

Maar de agenten hoeven niet binnen te zijn, ze willen alleen de chaufeur spreken , de papieren controleren en hem eventueel een bon geven.

Maar hoe gaat dat als de chaufeur niet uit zijn "woning" wil komen.
Daar zal toch geen bevel tot binnen treden voor nodig zijn, denk ik ?

[rich]

Een woning heeft een beschermde status en op het moment dat de politie daar met een bepaald doel naar binnen wil dan is een machtiging vereist.

Die machtiging moet echter wel een bepaald doel hebben, bijvoorbeeld ter aanhouding of ter inbeslagname.

In deze is er wel een constructie te vinden waarop een aanhouding een mogelijkheid zou zijn maar je moet je afvragen of dat wenselijk is.
De ene keer is dat wel het geval en de andere keer moet je het achterwege laten.

Voor een simpele prent is het vaak niet raadzaam om een heel circus in werking te stellen. Sommige collega's doen dit uit principe wel. Er zijn voor beide situaties argumenten te noemen.

De boodschap blijft echter wel dat je bij het, tegen de wil van de bewoner, binnentreden in de woning een machtiging nodig hebt.

[beamer]

of snel een kerkdienst beginnen

Dat is nog maar de vraag als het een heterdaadsituatie betreft (zie art. 12 Awbi)