Ik ben geen specialist in civiele zaken, maar een korte zoektocht leert mij om het toch met enige nuance te bezien:
Hoge Raad, 12 november 2004
Aansprakelijkheid ouders voor kinderen. Art. 6:164 en 6:169 lid 1 BW complementaire bepalingen. Volledig abstraheren van de jeugdige leeftijd van het kind.
Vijfjarige jongen komt door toedoen van negenjarig meisje ten val nadat zij door hem met sneeuwballen is bekogeld. De jongen raakt bij de val gewond en zijn ouders vorderen schadevergoeding van de ouders van het meisje. Laatstgenoemden betogen in cassatie dat in een situatie van kinderspel, althans van kinderlijke interactie, een op kinderen toegesneden zorgvuldigheidsnorm geldt die afwijkt van - dat wil zeggen minder streng is dan - de zorgvuldigheidsnorm die tussen volwassenen geldt. De Hoge Raad acht deze opvatting onjuist.
De art. 6:164 en 169 lid 1 BW zijn te beschouwen als complementaire bepalingen. Enerzijds bepaalt art. 6:164 dat de gedraging van een kind dat de leeftijd van veertien jaren nog niet heeft bereikt, hem niet als een onrechtmatige daad kan worden toegerekend, anderzijds roept art. 6:169 lid 1 een risicoaansprakelijkheid in het leven voor de ouder of voogd voor diezelfde gedraging, indien aan de vereisten die deze bepaling stelt, is voldaan. Hiermee zou niet stroken, zoals de opvatting van het middel zou meebrengen, dat er een categorie gevallen zou zijn waarin noch de ouders of de voogd noch het kind aansprakelijk zouden zijn, namelijk de categorie waarin bij hantering van een op de (hypothetische) leeftijd van een kind van veertien jaren of ouder toegesneden zorgvuldigheidsnorm geoordeeld zou moeten worden dat ter zake van een bepaalde gedraging geen sprake is van een toerekenbare onrechtmatige daad, ofschoon bij hantering van een zorgvuldigheidsnorm waarbij geen rekening zou worden gehouden met die (jeugdige) leeftijd wel sprake zou zijn van een toerekenbare onrechtmatige daad. Een dergelijke differentiatie zou ook afbreuk doen aan de door de wetgever beoogde eenvoudige oplossing voor het vaststellen van aansprakelijkheid voor schade toegebracht door kinderen jonger dan veertien jaar. Aangenomen moet derhalve worden dat de in art. 6:169 bedoelde hypothetische maatstaf meebrengt dat beoordeeld moet worden of de gedraging een toerekenbare onrechtmatige daad zou hebben opgeleverd, indien deze was verricht door een volwassene en dat daarbij dus volledig geabstraheerd wordt van de jeugdige leeftijd van het kind dat de gedraging heeft verricht.
Volledigheidshalve
Artikel 169
1.
Voor schade aan een derde toegebracht door een als een doen te beschouwen gedraging van een kind dat nog niet de leeftijd van veertien jaren heeft bereikt en aan wie deze gedraging als een onrechtmatige daad zou kunnen worden toegerekend als zijn leeftijd daaraan niet in de weg zou staan, is degene die het ouderlijk gezag of de voogdij over het kind uitoefent, aansprakelijk.
2.
Voor schade, aan een derde toegebracht door een fout van een kind dat de leeftijd van veertien jaren al wel maar die van zestien jaren nog niet heeft bereikt, is degene die het ouderlijk gezag of de voogdij over het kind uitoefent, aansprakelijk, tenzij hem niet kan worden verweten dat hij de gedraging van het kind niet heeft belet.
Overigens heeft het totaal geen zin om een brief naar haar werkgever te sturen. Dan kan ik net zo goed iemands werkgever benaderen omdat een werknemer thuis de muziek te hard aan heeft staan... Helpt vast ook niet omdat het ene namelijk niets met het andere te maken heeft...
Een dergelijke actie zegt meer over de klager dan over de beklaagde...
Ik kan me toch niet helemaal aan de conclusie onttrekken dat u met een voorgestelde (makkelijke onderhandse) vergoeding van €20,- eigenlijk beter af was...
.
