B.O.T team

[Gast]

Hallo mensen,

Ik had een vraagje. Ik weet wat de afkorting B.O.T. betekend.
Namelijk; Bedrijfs Opvang Team.
Maar ik weet niet wie deze mensen zijn.
Zijn het politie mensen? Hoe vangen deze mensen de politiemensen op?
Moeten zij een speciale vooropleiding hebben of werkervaring? Enz enz.

Groetjes anoniem

[ThunderSTreak]

BOT-team (COG = Collegiale ondersteuningsgroep voor KMAR) wordt gevormd door collega's (vrijwilligers) die in staat zijn een eerste opvang te plegen na een traumatische ervaring opgedaan door agenten: collega's voor collega's zogezegd. Denk daarbij aan ervaringen naar aanleiding van zeer ernstige ongevallen, schietincidenten, gewond raken/overlijden van agenten bij de uitvoering van hun werk e.d..

BOT-ers krijgen daarvoor een speciale training met name gericht op het onderkennen van problematiek en het voeren van zogeheten preventieve debriefingsgesprekken. Doel van deze gesprekken is het voorkomen van verwerkingsingsproblematiek, die in het ernstigste geval zou kunnen leiden tot een Post Traumatische Stress stoornis (PTSS).

Dergelijk gesprekstechnieken worden onder andere ook gehanteerd bij brandweer, GGD en Defensie.

[gvdbor]

En in andere regio's heten ze ook wel TBO's, oftewel Team Bedrijfs Opvang.

[Guido]

of ZIG

Zelfhulpteam
Ingrijpende
Gebeurtenissen

[zijlvaart67]

Even een aanvulling op de duidelijke uitleg van Thundersstreak (waar ik ook weer van geleerd heb ).

BOT-ters, of hoe je ze ook noemt, is een bedrijfsonderdeel wat door de minister dwingend is opgelegd.

Niet alle regio's beschikten namelijk over een 'opvangteam' en daar is (gelukkig) door de minister op ingesprongen...

En ik ben blij dat ze bestaan. Alle respect!

[suzanne]

of BOG = Bedrijfs Opvang Groep

[ThunderSTreak]

Nog even wat meer info over BOT's (of varianten daarvan). De eerste overheidsinstantie die dit min of meer formeel had (eind jaren 80)was......... de politie.

De rol BOT'er werd veelal bekleed door schietinstructeurs, omdat deze vaak benaderd werden voor opvang van personeel dat te maken had gehad met een schietincident. Begin jaren negentig regelmatig op bezoek geweest bij het PIOV om daar kennis op te doen ter ontwikkeling van een protocol voor de opvang van uitgezonden militairen.

Het doel van elk BOT is laagdrempelige hulpverlening, zonder 'stigmatiserend' te zijn. Men is namelijk niet 'ziek', maar vertoont 'normale reacties op de abnormale omstandigheden waaraan men is blootgesteld geweest'. (Zelf verzonnen in het verleden, nu vaak geciteerd ) Vandaar ook het gebruik van collega's i.p.v. de professionele hulpverleners zoals psychologen, maatschappelijk werkers en psychiaters. Vaak vinden getroffenen de drempel te hoog om naar deze laatste groep te gaan, een en ander ook voortkomend uit vrees voor reacties in hun omgeving. Een gesprek met collega's is dan minder bedreigend en collega's begrijpen vaak erg goed wat er in de persoon omgaat en kennen de situatie op de werkvloer ook uit eigen ervaring. En dat werkt laag drempelig: je hoeft niet alles uit te leggen.

Blijft een mooie en goede zaak! Is zwaar werk, maar geeft ook enorm veel voldoening. Niet dat dat het belangrijkste is. Het belangrijkste is dat een collega geholpen wordt in het omgaan met de vaak zware omstandigheden, waaraan men als politieagent, maar ook alle andere vormen van dienstverlening, wordt blootgesteld.

[Baksteen]

Even een aanvulling op de duidelijke uitleg van Thundersstreak (waar ik ook weer van geleerd heb ).

BOT-ters, of hoe je ze ook noemt, is een bedrijfsonderdeel wat door de minister dwingend is opgelegd.

Niet alle regio's beschikten namelijk over een 'opvangteam' en daar is (gelukkig) door de minister op ingesprongen...

En ik ben blij dat ze bestaan. Alle respect!

Idd alle respect dat ze bestaan. Goed werk wat ze verrichten en ik vind t geweldig met hoeveel inzet de meesten dit werk verrichten.

En dat ze dwingend voorgeschreven zijn...logisch, het bestaan van een aantal mensen die vroegtijdig kunnen ingrijpen als blijkt dat een personeelslid langdurig ziek zal gaan zijn is natuurlijk ook in het belang van de werkgever !!! Het mes snijdt dus ook hier aan twee kanten.

[The Scorpion]

Goede zaak dat ze bestaan. Al moet er niet doorgeslagen worden, je kunt een trauma ook aanpraten. Gelukkig zijn de ervaringen die ik er mee heb positiever (mashi )
Ik heb er nooit echt behoefte aan, maar toch is het wel aardig om er even met een collega over te praten die er niet bij betrokken is. En daarna is het klaar, werk goed gedaan.

[mashi]

Goede zaak dat ze bestaan. Al moet er niet doorgeslagen worden, je kunt een trauma ook aanpraten. Gelukkig zijn de ervaringen die ik er mee heb positiever (mashi )
Ik heb er nooit echt behoefte aan, maar toch is het wel aardig om er even met een collega over te praten die er niet bij betrokken is. En daarna is het klaar, werk goed gedaan.

Ben ik toch geen geitenwollen sokken figuur

mashi

[The Scorpion]

hehe maar goed, dat beeld bestond/bestaat vaak wel nog.
Ik praat liever met een collega dan met een miep (no offense) van slachtofferzorg

[ThunderSTreak]

hehe maar goed, dat beeld bestond/bestaat vaak wel nog.
Ik praat liever met een collega dan met een miep (no offense) van slachtofferzorg

Ook de 'Miepen' van slachtofferhulp zijn veelal vrijwilligers die dit werk doen. Overigens bevestigen Mashi en Scorpion in hun reactie dat er nog steeds makkelijker gepraat wordt met een 'collega' dan met een hulpverlener.

[The Scorpion]

Ja klopt. Kan ook komen doordat de mensen die ik als medewerker van slachtofferzorg heb meegemaakt nog met ''GRUTJES'' reageerden toen ze hoorden dat er een fiets was gestolen.

[ThunderSTreak]

Ja klopt. Kan ook komen doordat de mensen die ik als medewerker van slachtofferzorg heb meegemaakt nog met ''GRUTJES'' reageerden toen ze hoorden dat er een fiets was gestolen.

Ik snap niet wat een oud hollands gerecht met een fiets te maken heeft.

Gebakken grutten met stroop 150 g grutjes, ¾ 1. tapte- of karnemelk, iets zout, stroop, wat olie of boter.
De melk aan de kook brengen. De grutjes en het zout er in strooien en onder af en toe roeren de grutjes in 15 minuten gaar koken. De pap uitgieten op eenige met water afgespoelde borden en laten afkoelen. De gruttenkoeken met wat bloem bestrooien, in een koekenpan de olie flink heet maken en de koeken aan weerskanten snel bruin bakken. Bij dit gerecht stroop geven.

[The Scorpion]

ja koekenbakker, het kan ook 'goeie genade' zijn geweest