hoe te handelen..

[Gast]

bij ons in de straat woont er een gezin met een klein kind van een jaar of twee.

de laatste tijd veroorzaakt hun kind veel geluidsoverlast dmv schreeuwen/huilen. en dan keihard. OK ik weet dat kinderen dit weleens doen maar het wordt steeds gekker.

het begint 's ochtends al, zo rond 8 uur. dan hoor je het kind wel een half uur schreeuwen. (meestal met het raam open) maar je hoort geen van de ouders het kind geruststellen. misschien hun methode, maar dan toch.

en dit gaat zo de hele dag door. ik zelf hoor het alleen in het weekend overdag ivm dat ik doordeweeks overdag werk. maar de buren kunnen het bevestigen.

het kind huilt/schreeuwt overdag dus, maar ook 's nachts. kan op verschillende tijdstippen maar het gebeurd wel iedere nacht.

Er is (nog) niemand naar de mensen toegegaan om verhaal te halen wat er aan de hand is. en ik denk dat dat niemand ook zal doen.

Je zal maar aanbellen en vragen:'jullie kind huilt zoveel , gaat het wel goed?'

het is dus in de hele straat te horen en iedereen heeft er wel 'last' van.
overdag heb ik nog wel iets van dat het bij de huiselijke geluiden hoort maar 's nachts om 3uur??

als mensen een te luidruchtig feestje houden kun je de politie bellen maar wat doe je in dit geval???


groeten en bedankt

[The Scorpion]

de politie bellen is voorlopig nog niet zo handig denk ik. Je kan moeilijk aannemen dat ze dat kind met opzet laten gillen. Pas als je ziet dat dat kind mishandeld wordt oid, heb je wel wat.
Vooralsnog lijkt het erop dat die ouders er ook niet echt iets aan kunnen doen. Dan is het best rot als er bij wijze van spreken politie voor de deur staat. Misschien is dat kind wel ziek, zou lullig zijn dan. Misschien is het gewoon een chagrijnig kind, dat kan natuurlijk ook
Ik zou er, als je de buren per ongeluk eens tegenkomt, toch eens op een normale manier over beginnen. Uit 'bezorgdheid', niet meteen door laten schemeren dat iedereen er last van heeft.

[andere gast]

heb je zelf ooit kleine kinderen gehad de ene huilt meer als de anderen als je een kind van 2 meteen zijn zin geeft als hij/zij huilt is het hek van de dam en blijven ze huilen want dan weten ze als ik ga huilen krijg ik lekkers

op een kind zit ook geen aan en uit knop




of het moet zijn dat je liever wat junks/hooligans/hangjeugt in de straat hebt

[Gast]

het gaat om de overburen, de afstand tussen de huizen is toch wel zo'n 10 meter groot. ik heb er geen direct last van maar ik kan me toch wel voorstellen als ik dit al goed kan horen, dan moeten de ouders het toch zeker wel horen, ze zouden toch geen oordopjes in hebben of zelfs weg zijn??ze zouden haar ieder geval ff 's nachts kunnen sussen. uit fatsoen voor de rest van de buurt.

overdag vind ik ook niet erg, maar 's nachts is mij gewoon te gek.

[gvdbor]

Er is (nog) niemand naar de mensen toegegaan om verhaal te halen wat er aan de hand is. en ik denk dat dat niemand ook zal doen.

Je zal maar aanbellen en vragen:'jullie kind huilt zoveel , gaat het wel goed?'

het is dus in de hele straat te horen en iedereen heeft er wel 'last' van.
overdag heb ik nog wel iets van dat het bij de huiselijke geluiden hoort maar 's nachts om 3uur??

En dat verbaasd me dus een beetje. Wat weerhoudt iemand ervan om gewoon belangstelling te tonen naar het wel en wee?
Misschien gaat er wel een klein drama achter schuil.

[Mo]

Het beste is wel even aan te bellen en te vragen wat er is, Misschien bestaat de situatie dat het om een "huilbaby" gaat. Sommige baby's hebben tijden dat ze inderdaad hun longetjes uit het lijf brullen, soms 20 uur per dag en dat kan soms drie maanden duren. En dit kan voorkomen bij baby's in de leeftijd tussen 3 maanden en 2 jaar.
Dit is vaak een meer dan hopenloze situatie voor de ouders.

Zij voelen zich hierdoor vaak opgelaten en weten ook zelf geen raad meer. Als er dan een buurgenoot aanbelt met de vraag wat er is, zijn ze vaak zeer blij het verhaal kwijt te kunnen en nog blijer als er enig begrip gekweekt wordt.
Wij hebben hier in de omgeving ook eentje gehad en boden in die periode ook aan de moeder eens te verlossen en de zorg voor enkele uren op te nemen (moet zeggen dat je inderdaad radeloos wordt van dat continu gehuil van zo'n uk omdat je echt niets maar dan ook helemaal niets kunt doen (melkje, eten, wiegen, zingen, schone luiers, lopen.....niets helpt). Het is een tijdelijke situatie die vaker voorkomt en waar helemaal niets bij helpt.)
Zo'n huilperiode gaat vanzelf over. Echter het schaamtegevoel van de ouders t.a.v. de buren weer niet.
Aanbellen en interesse tonen zou dus inderdaad een goede zaak zijn.

Gr
Mo

[KaPiche]

Ik zou als ik u was gewoon belangstelling tonen en als je de mensen op straat ofzo tegenkomt eens een gesprekje starten, waarna je van liever lee eindigd met het kind. Bv Hoe gaat het met u en met uw vrouw en kinderen? Je moet wel de manier waarop je het brengt goed timen.

Mensen zijn vaak bang om anderen mensen aan te spreken op dingen die voorheen normaal waren. Of in ieder geval in mijn oorspronkelijke cultuur normaal zijn. Er is niets mis met belangstelling tonen, integendeel het zal vaak lonen, mits je het op de goede manier brengt

Zoals eerder al gezegd werd, misschien is het kind wel ernstig ziek en doordat mensen de vraag "hoe gaat het?" niet stellen ga je roddels krijgen in de wijk. Roddels van die ouders letten ook niet goed op dat kind, want je jankt de hele tijd.

Misschien bent u net die persoon die ze nodig hebben om er misschien over te praten of iets dergelijks
Goede tijden, maar ook slechte tijden. Zo zou je een band kunnen creëren

[Gast]

Leuk al die sociale tips.

Ik heb de moeder deze week toevallig gesproken.

Ze schelde me eerst verrot en vroeg me waar ik het lef vandaan haalde om te vragen waarom ze zoveel huilt.

"laat ze toch lekker krijsen en als je er last van hebt verhuis je toch"


nou, dat was dus de sociale aanpak. werkt dus niet.

nu zie ik een ander topic over een hond die blaft als zijn baasje weg is. dan kan zelfs de hond uit de woning worden verwijderd. (als het aan allerlei regels voldoet)

Nu kan ik dat van een kind niet verwachten, maar wat kan ik eraan doen???

[CrashDuck]

Misschien verwachtte uw buurvrouw die vraag niet, en kwam haar antwoord in een opwelling (ik heb ook wel dingen gezegd waar ik achteraf spijt vna heb ). Misschien kunt u op een ander tijdstip nogmaals ene praatje met de buurvrouw aanknopen. Vraag niet om/naar/over de baby. Aan de hand van hoe graag (of juis niet) ze met u conserveert, kunt u misschien opmaken hoe ze over u denkt (misschien vindt ze u nog steeds een bemoeial). Misschien biedt ze wel haar excuzes aan wegens haar reactie. Zo ja: dan kunt u misschien samen een oplossing zoeken of in ieder geval begrip tonen (dat is vaak erg prettig).

[Gast]

het sociale gedoe werkt niet.

kan ik een concreet antwoord op mijn vraag krijgen???

[thijeleo]

Nee, om de doodeenvoudige reden dat er geen concreet antwoord op te geven is. Een kind huilt nu eenmaal, de een meer dan de ander. Helaas kan niemand daar wat aan doen en zal de tijd moeten leren of het kind de huilbuien vanzelf onder controle zal krijgen.