Nooit gedacht dat ik met Rijdende Rechter taferelen zou komen maar toch is dit nu het geval:
Ik heb een oudere buurvrouw die op de eerste dag dat zij naast mij kwam wonen vroeg of ze mijn tuin dagelijks als achterom mocht gebruiken en ik de schutting naar haar tuin kon weghalen. zij heeft namelijk geen achterom. Wel diverse ingangen voor. Drie. Genoeg dus om een huis in en uit te komen. Vreemde en brutale vraag vond ik, dat is gewoon mijn tuin, maar je kunt het altijd proberen. Ik zei wel direct duidelijk NEE, want ik ben erg gehecht aan mijn privacy en lig graag naakt in de zon wat kan aangezien mijn tuin beschut ligt op een plek waar niemand langsloopt. Mijn schutting wil ik o.a. daarom ook wel houden.
Ik voelde direct dat dit een vrouw is die over grenzen heen wil wandelen dus ik sloot haar direct uit voor sociaal contact. Ik vertelde haar dat ik mijn privacy waardeer en na een voltijd werkweek graag rustig, alleen in mijn tuintje zit. Vervolgens vroeg zij om mijn telefoonnummer. Voor noodgevallen. Ik wilde mijn nummer niet geven want voelde direct dat zij mij dan steeds zou appen. Ik zei:"Nee, ik houd niet van mijn nummer geven maar helpen in noodgevallen doen wij wel." Dat vond zij niet leuk. Ze bleef daarna om mijn nummer vragen. Weer zei ik meer dan duidelijk nee. En als ik NEE zeg dan is dat niet timide maar echt zeer duidelijk. Daarna vroeg zij of ik koffie kwam drinken de volgende dag want 'dat was zij gewend van haar vorige buurt.' Het gaat hier om een vrouw van 75, die geheel gezond is, veel sociaal contact heeft en verder niet fysiek behoevend of zielig is. Ik ben een veertiger. Ik zei direct dat ik geen koffie kwam drinken omdat ik voltijd werk en niet eens thuis ben, daar geen tijd voor heb en dat ook niet wil omdat ik een vol leven heb met werk, studie, kind, partner en mantelzorg. Het probleem sindsdien is dat zij daardoor gekrenkt is en geen nee accepteert. Ik kreeg vervolgens allemaal kaartjes in de bus met uitnodigingen waarin zij zei dat zij koffie toch erg leuk zou vinden. Ik zei weer beleefd:"Bedankt voor het aanbod mevrouw, maar ik zei u al dat ik daar geen behoefte aan heb." Een week later stond er een fles wijn voor mijn deur met een uitnodiging voor een wijntje in de namiddag, dat leek haar leuk. Ik zei dus weer:"Mevrouw, ik zei u al, ik werk voltijd, misschien had u dat niet gehoord. Bovendien drink ik geen alcohol en heb er geen behoefte aan." Mind you, ik ga wel leuk om met mijn jongere buurvrouw, die relaxed is en meer van eigen leeftijd en niets afdwingt. Ben niet contactgestoord ofzo maarhet dwingende karakter van deze nieuwe buurvrouw beviel mij niet dus steevast alles wat daarna kwam met een duidelijk nee afgeketst. Vervolgens begon zij te klagen dat zij wel sociaal wilde zijn. Weer zei ik:"Mevrouw, U wilt dat, maar ik ben iemand anders, en ik wil dat NIET met u. Als u werkelijk sociaal bent dient u dat te respecteren want dat doet u namelijk niet. " Op dat punt haalt dat mens wel een keer het bloed onder mijn nagels vandaan maargoed ik bleef beleefd. Vervolgens vroeg ze of ze planten in mijn tuin mocht doen die zij overhad. Ik zei meer dan duidelijk:" Mevrouw, is er iets mis met u? Kunt u geen grenzen respecteren? Ik wil dat niet. Uw tuin is om de hoek, daar kunt u tuinieren. "( Dus onze tuinen liggen niet eens tegen elkaar aan, kun je nagaan.). De volgende dag stond er een plant in de grond van MIJN tuin en was mijn rozentak korter gesnoeid. :O Ze zei toen ik thuis kwam:" Ik heb wat van mijn stekken in je tuin geplant en je rozentak voor je bijgesnoeid. Jij bent altijd op werk dus daar heb je waarschijnlijk geen tijd voor. " (Ik onderhoud mijn tuintjes gewoon.) Nu had ik het wel gehad en zei meer dan streng dat ik niets met haar te maken wilde hebben. Geen koffie, geen wijn, geen telefoonnummer en geen planten van haar in mijn tuin. En dat zei eens even wat beter moet luisteren naar het woord NEE. En met veel nadruk dat zij dat eens goed moest laten doordringen. Mind you, het gaat hier niet om een zielig, oud eenzaam mensje, maar om iemand die veel bezoek krijgt en zat sociaal contact heeft. Mijn dochter werd ondertussen ook gek van dat mens want die sprak zij ook steeds aan. Ze wilde een hoge heg NAAST mijn tuin bouwen. Want in mijn tuin mocht niet van mij. Dat zei ze tegen mijn dochter. Ze ging dus verder pushen/lastig vallen bij mijn kind, terwijl ik op werk was. Mijn dochter, gelukkig een stevige tante, moest toen ook al onze tuingrens verdedigen, op ongeveer een meter ernaast al is dat om de hoek voor haar en zei ook nee. Ik bij thuiskomen ook weer daarop. Wij zitten daar in de zon dus willen geen hoge heg in of naast onze tuin.Daarop had ze een "sociaal" buren initiatief ingediend bij de gemeente en was er opeens een tuin ipv stoep naast mijn tuin toen ik thuiskwam van werk met enorme gravende bulldozers er nog naast. Bijna niet te geloven. 80% van de buren keurde dat plan van haar goed dus dan mag het melde de gemeente. Daar liet ze alsnog een heg in planten die de zon blokkeerde. Dat moesten we ook weer aanvechten. Dit keer met succes bij de gemeente. Vervolgens brak ik mijn enkel na een fietsongeluk. Zij wilde koste wat kost helpen. Is toevallig verpleegster van beroep. Maar ik ben heel erg zelfgstandig en had gewoon een rolstoel gehuurd etc, en liet mijn boodschappen bezorgen of mijn eigen vrienden helpen. Die haar nu ook al bij mijn tuin vandaan moesten weren. Ze zag haar kans op indringen schoon. Goed bedoeld hulp aanbieden, (alhoewel...) maar ik had het echt niet nodig en legde dat vriendelijk aan haar uit. Ik zei:"Bedankt voor uw aanbod maar ik heb alles al geregeld en niets nodig." Daarna wilde ze steeds boodschappen doen maar dat had ik dus ook gewoon zelf geregeld. Iets aanbieden ten tijde van een ongeval is heus niet raar maar weer van vooraf aan dat NEE niet respecteren. Ik kon echter niet snel lopen dus ze zat steeds aan mijn heg te knippen waardoor ik steeds met een rolstoel er naar toe moest rollen om alweer mijn gebied te beschermen. Ik ben nog nooit zo snel hersteld van een ongeluk want met die buurvrouw moest ik zo snel mogelijk weer lopende en gezond zijn anders was mijn hele tuin verdwenen en volgezet met haar planten. Voor dit alles de politie bellen vind ik overdreven en totaal kinderachtig, maar ik voel mij bijna gestalkt door deze buurvrouw die alles doet onder het mom "sociaal zijn." Ik kan ook niet iets bevechten wat de gemeente goedkeurt en heb wel alle kaartjes van haar bewaard maar die staan natuurlijk vol vriendelijke uitnodigingen. Uit niets blijkt het dwingende van haar. Dus wij kunnen amper aantonen dat wij onze erfgrenzen en persoonlijke grenzen continu moeten verdedigen. Er is ook echt sprake van onderhuidse rancune voor afwijzing aan haar kant want bij elk aanspreken benoemt ze hoe zij nooit eerder door buren is afgewezen. Mijn enige medestanders zijn de buren aan de andere kant, die hetzelfde ervaren. Deze vrouw respecteert geen normale grenzen. Hoe kunnen wij dit oplossen met het geringe negatieve bewijs dat wij hebben? Het is haar woord tegen die van slechts enkelen, zonder dat er veel bewijs tegen haar is. Maar deze mevrouw verziekt de boel natuurlijk ernstig. Vriendelijke groet, Mevr. van den Broek
