Julio schreef: 06 aug 2023, 11:20
Hierin wordt gesteld dat een tuin om de drie weken een onderhoudsbeurtje nodig heeft. Nou zal dit in de praktijk niet altijd lukken natuurlijk, maar u zou nog eens met de verhuurder om de tafel kunnen gaan zitten en deze uitspraak kunnen aanhalen.
Dit is een uitspraak waarbij de verhuurder eiste va de huurder om zich aan de voorwaarden in het huurcontract.
Heeft helaas dus niets te maken met het probleem waar TS mee zit.
Want die heeft geen belang bij het contract tussen huurder en verhuurder, zal daar ook nooit inzicht in krijgen en dus ook niet naar kunnen verwijzen.
==================================
Mensen struikelen niet over bergen maar over molshopen. (Confucius)
Ik lees in de uitspraak o.a. het volgende: - Sedert geruime tijd zijn er klachten over de tuin behorend bij het huurhuis van gedaagde.
Ik vermoed niet dat alleen de verhuurder heeft geklaagd.
Verder staat er nog: - Daarnaast is gedaagde, ingevolge artikel 7:217 Burgerlijk Wetboek [hierna te noemen: BW] in samenhang met artikel 7:240 BW en het Besluit kleine herstellingen, als huurder gehouden zijn tuin te onderhouden. In het Besluit kleine herstellingen onder de letter l van de bijlage bij artikel 1 staat vermeld dat onder kleine herstellingen, waartoe de huurder ingevolge artikel 7:217 BW verplicht is, behoort: “het onderhoud aan tuinen, erf en oprit en erfafscheidingen, zodanig dat deze onroerende aanhorigheden een verzorgde indruk maken”. Hieruit blijkt dat gedaagde in zijn verplichtingen als huurder te kort is geschoten en zal de voorzieningsrechter de vordering van eiseres toewijzen.
Wat er tussen huurder en verhuurder afgesproken is en wat er in het contract staat is inderdaad iets wat TS niet te weten zal komen. Maar in een van de berichten staat dat TS al contact heeft gehad met verhuurder en dat de tuin toen wel enigszins is opgeruimd. Dus ik zou TS adviseren om nogmaals contact te leggen met de verhuurder en dit onder de aandacht brengen of dit door tussenkomst van een jurist te laten doen.
Je zal wel een lange adem moeten hebben op deze manier...
Het probleem is wat een verzorgde tuin is, sommige mensen houden juist van een wilde tuin. Waarbij mede van belang kan zijn of het een voortuin of achtertuin is, gezien het aangezicht. Want het aangezicht is een van de belangen van de verhuurder. Met een tuin uit het zicht heeft de verhuurder minder belang bij een verzorgde indruk.
Wat er ook speelt in een land, laat het vooral de kinderen zijn. (Loesje)
Julio schreef: 06 aug 2023, 19:38
Ik lees in de uitspraak o.a. het volgende:
(...) - Daarnaast is gedaagde, ingevolge artikel 7:217 Burgerlijk Wetboek [hierna te noemen: BW] in samenhang met artikel 7:240 BW en het Besluit kleine herstellingen, als huurder gehouden zijn tuin te onderhouden.
Wat er tussen huurder en verhuurder afgesproken is en wat er in het contract staat is inderdaad iets wat TS niet te weten zal komen. Maar in een van de berichten staat dat TS al contact heeft gehad met verhuurder en dat de tuin toen wel enigszins is opgeruimd. Dus ik zou TS adviseren om nogmaals contact te leggen met de verhuurder en dit onder de aandacht brengen of dit door tussenkomst van een jurist te laten doen.
Nogmaals niet van toepassing op de buurman.
Het artikel in het BW en het besluit gaan over wie de kosten van kleine herstellingen moet betalen.
Dat wordt ook herhaald in de overweging die jij aanhaalt:
Vaststaat dat gedaagde als huurder van de woning aan de [adres gedaagde], verplicht is de daarbij behorende tuin te onderhouden en dat gedaagde zorg dient te dragen voor een verzorgde uitstraling van de woning en de woonomgeving. Immers heeft gedaagde op 20 september 2005 een verklaring ondertekend waarmee hij zich onder meer akkoord heeft verklaard met de hiervoor onder de vaststaande feiten genoemde voorwaarden voor het huren van een woning van eiseres.
Derden kunnen zich niet beroepen op het contract tussen huurder en verhuurder.
Het enige wat buurman kan doen is blijven klagen bij de verhuurder en hopen dat die aktie gaat ondernemen.
==================================
Mensen struikelen niet over bergen maar over molshopen. (Confucius)
Het bijhouden van een logboek heeft me bijna een burnout opgeleverd.
Teveel focus, nachtrust nog meer onderbroken doordat ik dingen dan moet opschrijven.
Ik kies eieren voor mijn geld en ga mijn huis verkopen. Hopelijk schrikken kijkers niet van de staat van de tuin van de buren en drukt het de prijs niet.
Rechtzaak in die zin zie ik dan ook vanaf omdat je dat moet opgeven bij verkoop.
Baal er wel van, want dit gaat mij geld kosten, wat ik niet kan verhalen op die #$@!?-lijers die zoveel overlast (voor mij) veroorzaken dat ik nu ga verhuizen.
Daarbij ook gezien de huizenmarkt verder van werk (en dus niet meer op fietsafstand) om de hypotheek niet al teveel te laten stijgen. Zeker omdat het vrijstaand gaat worden.
En daarmee dus ook meer benzinekosten. En wellicht op den duur daar door nog een andere baan.
Iedereen heeft een plek om te wonen nodig. Maar het gemeente beleid om kopers en sociale huur met te mixen heb ik echt geen goed woord meer voor over. Ben gewoon kwaad. Ook op die asociale huurders die gewoon maar doen waar ze zin in hebben en je dus als normale burger aan het kortste eind voor trekt.
Heb er namelijk geen vertrouwen in dat er wat beters voor terugkomt.
Woningbouw wil uiteraard mijn woning niet kopen om herhaling met nieuwe bewoners te voorkomen. Had het wel verstandig gevonden. Die sociale huurders naast elkaar voorkomt iig elders een vergelijkbaar probleem. En het past dan ook verder beter in de verpaupering van de buurt. Ligt ook al elders een schutting op half 7... Al maanden. Gebeurd ook niks mee. En uiteraard ook sociale huur.
Er is geen verstandhouding, want de buren doen niet open, reageren niet op communicatie.
Men is dus op zichzelf/teruggetrokken. Hoe ik er over denk, hun gedrag ervaar, is allemaal subject/persoonlijk.
