Ik heb de laatste jaren een aantal keer meegemaakt dat een agent(e) mij vragen stelt als ik geparkeerd sta. Zat in mijn auto na sporten even bij te komen en op mijn telefoon. Stond geparkeerd in parkeervak op de openbare ruimte. De agent klopte op mn raam. Deed mijn raam stukje open en de agent zei 'mag ik vragen wat u hier doet". Mijn antwoord was ' te zitten op mijn telefoon". Vreemd reageert de agent. Vervolgens komen er vragen . Waar komt u vandaag, waar woont u en de mooiste 'hoort u hier wel !". Zichtbaar geïrriteerd vraag ik de agent zich te legitimeren waar hij wegloopt. Komt twee minuten later met tweede agent terug en die stelt doodleuk de zelfde vragen. Ik heb daarop gezegd geen vragen te beantwoorden en zeg dat ik nadat zich gelimiteerd hebben mij id zal overhandigen als ze die willen. Om dit niet te lang te maken. De agenten zeiden dat ik vragen moest beantwoorden. Ik zei direct ik beantwoord geen enkele vraag meer. Uiteindelijk heb ze zich gelegitimeerd en mij id aangenomen. Het eindigde met alstublieft uw id. Vervolgens sommeerde ze mij te vertrekken. Ik heb geweigerd. Deed niets verkeerd ben nette burger. Op de vraag waarom ik moet vertrekken ze de 1e agent 'omdat ik het wilt ". Ik heb als laatste gezegd ik blijf hier nu de hele dag. Hou me maar aan als je dat nodig acht. Voor mij was het duidelijk dat deze twee zich lieten leiden door hun ego en niet de wet. Ik snap dat het voor een agent fijner is als je blindelings alle vragen beantwoord. Maar ik heb ook het recht geen vragen te beantwoorden. Ik vind het heel erg dat het gebruik maken van een recht gezien wordt als dwarsliggen of 'niet mee werken". Het niet beantwoorden van vragen doe ik niet om vervelend te zijn. Maar ik bepaal zelf hoeveel ik deel over mijn prive situatie, activiteiten en en gegevens. We hebben agenten nodig maar het groeiende aantal agenten die zich laten leiden door ego's en emoties groeit gestaag. Zo ik ben t kwijt
Op naar de volgende positieve interacties met de politie. Want die zijn er ook
