Verhoren onder druk

[TSP]

Wellicht iets te vergaand, maar toch.
Er zijn verschillende verhoortechnieken die buiten justitie worden gebruikt.
Is het legaal als een verklaring/bekentenis die op deze wijze is verkregen doorgepeeld wordt naar justitie.
Soms wil je ten koste van alles de waarheid weten en dan met methode's die bij een regulier verhoor niet worden gebruikt( Ik bedoel niet dat er geweld moet worden gebruikt).
M.a.w. is een verklaring/bekentenis verkregen buiten justitie om, bruikbaar in een reguliere strafzaak?

[Frans]

Je gaat ervan uit dat een verhoor met "verhoortechnieken" zoals je schrijft buiten justitie om gaan. De politie mag echter slechts die technieken gebruiken die beschreven zijn. Daarom zal er dus nooit iets naar justitie gaan wat niet wettelijk is geregeld, en dus is je vraag niet correct.

Wellicht bedoel je te vragen of de politie verhoortechnieken mag gebruiken die NIET zijn beschreven, en daar is een heel kort antwoord op: Nee dus.

[TSP]

Laat ik het dan nog even zo stellen:

De nadruk ligt hier op technieken zoals gangbaar bij defensie en soortgelijke organisatie's.
Ook als deze op particulier initiatief worden gehanteert.
B.v. als een verdachte naar een onbekende plek wordt geleidt en onder druk, zo uiteindelijk een (schriftelijke)verklaring afgeeft.
Is weinig fantasie voor nodig, maar het is (soms)realiteit.

[Frans]

Eerlijk gezegd heb ik wat dat betreft weinig fantasie. Wat "men" in het leger allemaal doet moet je eigenlijk aan een deskundige vragen (Thunderstreak) en wat men bij "particuliere" beveiligingsorganisaties doet wil ik al helemaal niet weten. Wat men bij de politie doet is bekend, en is het anders dan wat ik eerder zei heb je daar een miljard mogelijkheden voor om daartegen in beroep te gaan, en nog veel verder zelfs....

Kortom, OF ik snap de vraag niet helemaal of je veronderstelt iets wat er niet is.

[Botje]

Ik snap het eigenlijk ook niet.

[rai]

Het enige wat ik me kan voorstellen bij defensie ondervragingen en technieken is bij krijgsgevangenen ???
Maar de vergelijking tussen het ondervragen van krijgsgevangenen en verdachte ligt zo ver uit elkaar dat het gewoon geen zin heeft om dat hier te beschrijven.

Kan me verder ook niet voorstellen dat de vraagsteller hier de Kmar als defensie-organisatie mee bedoeld voor wat betreft het ondervragen van verdachtes, aangezien wij gewoon dezelfde regels, rechten en plichten ten aanzien van een "reguliere" verdachte hebben als die de "normale" politie heeft.

Dus de TS zou inderdaad zijn vraag even duidelijker moeten stellen.

[SWAT]

Laat ik het dan nog even zo stellen:

De nadruk ligt hier op technieken zoals gangbaar bij defensie en soortgelijke organisatie's.
Ook als deze op particulier initiatief worden gehanteert.
B.v. als een verdachte naar een onbekende plek wordt geleidt en onder druk, zo uiteindelijk een (schriftelijke)verklaring afgeeft.
Is weinig fantasie voor nodig, maar het is (soms)realiteit.

Zolang deze technieken niet in opdracht van cq met medeweten van cq met goedkeuring van politie en justitie zijn toegepast zou het resultaat als bewijsmiddel in een zaak kunnen worden gebruikt.
Echter er zal geen enkele rechter zijn die uitsluitend zal veroordelen op alleen dat bewijsmiddel. Er zal dus behoorlijk wat steunbewijs moeten.

[Bim]

Het enige wat ik me kan voorstellen bij defensie ondervragingen en technieken is bij krijgsgevangenen ???

Wellicht wordt door vraagsteller iets bedoeld zoals onlangs te zien was in een reportage over (ff fonetisch) Quantanamo Bay (goed geschreven?).

Een psychologisch onderzoek op vrijwilligers over de vraag hoe een gemiddeld, cq normaal mens reageert op de aldaar aangelegde verhoor methoden. Deze bestonden uit intimidatie, desoriëntatie (verstoring dag/nacht ritme en wel/niet voedsel), vernedering, und so weiter ...

Het Amerikaanse leger zou zich kennelijk bedienen van deze technieken op de aldaar gedetineerde moslim gevangenen.

Het mag als bekend worden verondersteld dat de Ned. politie deze bevoegdheden niet heeft.

[Frans]

Nog even en ze gaan vertellen dat je verdachten ook niet meer mag slaan en schoppen.....

[gvdbor]

[
Wellicht wordt door vraagsteller iets bedoeld zoals onlangs te zien was in een reportage over (even fonetisch) Quantanamo Bay (goed geschreven?)..

Wat de Amerikanen daar uitvoeren komt erg dicht in de buurt van schending van mensenrechten en heeft veel uit te staan met martelpraktijken, maar je, het is grote broer he

[ThunderSTreak]

Eerlijk gezegd heb ik wat dat betreft weinig fantasie. Wat "men" in het leger allemaal doet moet je eigenlijk aan een deskundige vragen (Thunderstreak) en wat men bij "particuliere" beveiligingsorganisaties doet wil ik al helemaal niet weten. Wat men bij de politie doet is bekend, en is het anders dan wat ik eerder zei heb je daar een miljard mogelijkheden voor om daartegen in beroep te gaan, en nog veel verder zelfs....

Kortom, OF ik snap de vraag niet helemaal of je veronderstelt iets wat er niet is.

Sorry, was even wat minder alert. Moest nog een schitterende motortoertocht verwerken waar ik samengewerkt heb met Baksteen en vier van zijn collega's. Schitterende ervaring; de toertocht, maar ook de samenwerking . Mooi weer, enthousiaste bikers (kleine 561 motoren) en een meer dan ruime voorraad dierenvoer afgegeven bij het asiel in Enschede.

Ter zake: Ook defensie is gebonden aan regels als het gaat om ondervragen. Deze staan beschreven in het Derde Verdrag van Genève betreffende de behandeling van krijgsgevangenen In het Derde Verdrag van Genève staat beschreven op welke bescherming en behandeling krijgsgevangenen recht hebben. Voor alle duidelijkheid: onderstaande is een samenvatting van betreffende conventieartikelen.

De hoofdregel is dat krijgsgevangenen te allen tijde humaan moeten worden behandeld. Opzettelijk doden, verwonden of op andere manier hevig lijden veroorzaken, is verboden. Alle krijgsgevangenen dienen gelijk te worden behandeld, uitzonderingen zijn alleen toegestaan op grond van leeftijd, geslacht of lichamelijke gesteldheid. Ook zijn er uitzonderingen voor officieren. Represailles zijn verboden en krijgsgevangenen mogen niet worden blootgesteld aan publieke nieuwsgierigheid. Het herkenbaar tonen van individuele krijgsgevangen door de media, zeker in voor de krijgsgevangene vernederende situaties, kan dan ook strijd opleveren met het Verdrag.

De partij die mensen gevangen houdt, moet zorgdragen voor het algemene welzijn van de krijgsgevangenen. Daartoe zijn onder meer de volgende regels opgenomen in het Derde Verdrag:
• de gevangenhoudende partij dient te zorgen voor voldoende water, voedsel, kleding en bescherming tegen weersomstandigheden
• aan gewonde gevangenen moet zo snel mogelijk medische zorg worden verleend en er dient voldoende medische zorg in het algemeen te zijn
• gevangenen dienen zo snel mogelijk buiten de gevechtszone te worden gebracht • krijgsgevangenkampen dienen te voldoen aan normen omtrent hygiëne, bescherming tegen klimaat en oorlogsomstandigheden
• gescheiden ruimten voor mannen en vrouwen en voldoende aanwezigheid van voedsel en schoon drinkwater in een kamp • krijgsgevangenen moeten zo snel mogelijk contact kunnen opnemen en onderhouden met hun familieleden
• Krijgsgevangenen mogen te werk worden gesteld, mits het werk en de locatie ongevaarlijk zijn. Bij het laten verrichten van arbeid door krijgsgevangenen moet altijd rekening worden gehouden met hun leeftijd, geslacht en lichamelijke toestand
• Krijgsgevangenen mogen niet worden gedwongen te dienen in het leger van de tegenstander. Kinderen in krijgsgevangenschap Het aantal kinderen dat deelneemt aan gewapende conflicten is sinds het einde van de Koude Oorlog schrikbarend toegenomen. Wanneer kinderen meevechten, verliezen zij hun bescherming als burger. Net zoals volwassenen die meevechten, krijgen ook zij onder het HOR de status van strijder of combattant. Als zodanig kunnen ze krijgsgevangen worden gemaakt. Kinderen kunnen ook in krijgsgevangenschap raken omdat bijvoorbeeld hun familie gevangen wordt genomen. Kindsoldaten in krijgsgevangenschap kunnen worden verdacht van het plegen van (oorlogs)misdaden. Zoals alle (krijgs)gevangenen die verdacht worden van misdaden, heeft het kind dan recht op een eerlijk proces. Dit geldt ook in interne conflicten. Er is geen aparte status onder het HOR voor kinderen die krijgsgevangen zijn gemaakt, wel is in het Derde Verdrag een aantal bepalingen opgenomen met betrekking tot de bescherming van kinderen. Allereerst is leeftijd één van de gronden waarop mag worden afgeweken van de regel dat alle gevangenen gelijk moeten worden behandeld. Op grond van hun leeftijd moeten gevangen kinderen dus een voorkeursbehandeling krijgen met betrekking tot voedsel, bescherming, etc. Het niet verboden gevangen kinderen arbeid te laten verrichten. Wel moet er rekening worden gehouden met de leeftijd en lichamelijke geschiktheid van het kind bij de te verrichten arbeid. Daarnaast gelden voor kinderen dezelfde regels die in het Derde Verdrag ten aanzien van volwassenen gelden. In de Twee Aanvullende Protocollen van 1977 (AP I en II) is aandacht besteed aan de positie van kinderen in oorlog. In het Eerste Aanvullende Protocol, van toepassing op internationale conflicten, is één artikel in zijn geheel aan kinderen gewijd (art. 77). Deze regels gelden ten aanzien van alle kinderen, dus ook zij die krijgsgevangen zijn genomen. Staten moeten kinderen met extra respect en zorg behandelen. Kinderen die als gevolg van een conflict gevangen worden genomen, moeten in aparte ruimten worden ondergebracht, gescheiden van de volwassenen, tenzij het gaat om ruimten waar hele gezinnen worden ondergebracht. Tevens is in art. 77 AP I opgenomen dat iemand niet ter dood mag worden veroordeeld voor een strafbaar feit dat werd gepleegd vóór zijn/haar achttiende jaar.

Ondervraging Een gevangene hoeft bij ondervraging alleen voor- en achternaam, geboortedatum, rang en legernummer geven. Zo kan hij geregistreerd worden en weet men dat hij krijgsgevangen is gemaakt. Andere vragen mogen wel worden gesteld, maar iedere vorm van marteling, druk of dwang om de gevangene te laten antwoorden is hierbij strikt verboden. Ook het geven van een voorkeursbehandeling aan meewerkende gevangenen is strijdig met het Derde Verdrag.

Misdrijven tegen krijgsgevangenen In het Derde Verdrag is een aantal handelingen opgenomen die, wanneer zij tegen door het verdrag beschermde personen worden begaan, in dit geval dus tegen krijgsgevangenen, ‘ernstige inbreuken op het verdrag’ opleveren. Het gaat dan om de volgende handelingen:
• opzettelijk doden, martelen of onmenselijk behandelen
• doen van biologische experimenten op gevangenen
• opzettelijk veroorzaken van hevig lijden, ernstig lichamelijk letsel of ernstige schade aan de gezondheid • krijgsgevangenen dwingen te dienen in het leger van de tegenstander
• opzettelijk onthouden van een eerlijk proces in geval van berechting van een gevangene.

Vet gedrukt staan dus een paar zaken die duidelijk relevant zijn voor ondervragingssituaties onder oorlogsomtandigheden. De Nederlandse Regering heeft alle Conventies van Geneve inclusief aanvullende protocollen aanvaard en de Nederlandse Krijgsmacht wordt geacht haar taken in overeenstemming heirmee in te richten. Dit geldt dus ook voor ondervragingen. Afwijkingen van deze regel kan onder oorlogomstandigheden worden aangemerkt als een oorlogsmisdrijf of zeker een misdaad tegen de mensheid.

Eigenlijk zijn de mogelijkheden om iemand te ondervragen binnen defensie dus ook gebonden aan strikte regels. Ondervragen is duidelijk een vorm van toegepaste psychologie; subtiel, geraffineerd, maar altijd gebonden aan regels en gericht op het vinden van feitelijke informatie. Onder druk is namelijk elke verklaring los te krijgen, zelfs dat "de kleur van gras rood is!" Kortom ook binnen defensiekringen van "Westerse landen" is ondervraging gebonden aan strikte regels.

De gevangenen op Guantanomo Bay worden door de VS niet beschouwd als krijgsgevangen, maar als gevangen van de de VS. Daarmee worden hen de rechten als krijgsgevangene onthouden, hetgeen één van de meest fundamentel kriiekpunten is jegens het door de VS gevoerde beleid. [/quote]

[ThunderSTreak]

Laat ik het dan nog even zo stellen:

De nadruk ligt hier op technieken zoals gangbaar bij defensie en soortgelijke organisatie's.
Ook als deze op particulier initiatief worden gehanteert.
B.v. als een verdachte naar een onbekende plek wordt geleidt en onder druk, zo uiteindelijk een (schriftelijke)verklaring afgeeft.
Is weinig fantasie voor nodig, maar het is (soms)realiteit.

Binnen de Nederlandse Defensie is dit ondenkbaar. Dergelijke verklaringen houden voor geen enkele rechter stand en deze technieken worden ook niet gehanteerd. Dit zelfde geldt overigens voor NAVO-strijdkrachten, die ook hierin gebonden zijn aan STANAG's (Standard Nato Agreement) welke zich voor dit onderwerp in meerendeel weer richten op relevante delen van de Geneefse Conventies. Voor andere dan Navo-krijgsmachten steek ik mijn handen echter niet in het vuur.